به گزارش اطلاعات آنلاین، پنج مقام سابق دولت ترامپ به پولیتیکو گفتند که این امر کاخ سفید ناامید را با گزینههای خوب کمی مواجه کرده است. یک مقام سابق دولت که نخواست نامش فاش شود گفت: «ایران خواهان امتیاز سیاسی این اصل است که برای عبور از تنگه پول دریافت کند. این امر کنترل آنها بر تنگه را در رویه دیپلماتیک و قانون عرفی تثبیت میکند.»
در داخل کاخ سفید، مقامات ارشد دولت، از جمله مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، علیه هر گونه قطعنامهای که به ایران اجازه کنترل تنگه را بدهد، هشدار دادهاند. آنها معتقدند انجام این کار، توانایی آینده ایالات متحده برای تحریم ایران را به خطر میاندازد، زیرا چند کشور برای پرداخت هزینهها به معافیت نیاز خواهند داشت. این امر توانایی جامعه بینالمللی برای اعمال فشار بر ایران جهت دست کشیدن از جاهطلبیهای هستهای خود را بیش از پیش کاهش میدهد.
الکس گری، رئیس سابق ستاد شورای امنیت ملی در دوره اول ریاست جمهوری ترامپ، گفت: «مهمترین چیز از دیدگاه مذاکره این است که [ایرانیها] مطمئناً احساس میکنند اهرم فشار دارند و احساس جسارت میکنند و این باعث میشود از دادن امتیازاتی که احتمالاً به نفع کوتاهمدت آنهاست، خودداری کنند. اما آنها چنین احساسی دارند و همراه با این مشکل ارتباطی که بین عناصر حکومت ایران داریم، مطمئناً دشواری اجرای آتشبس را تشدید میکند.»
این بنبست در حالی رخ میدهد که تنها سه ماه تا انتخابات میاندورهای باقی مانده و میانگین قیمت بنزین ۴.۱۰ دلار در هر گالن است که نسبت به ۳.۸۵ دلار یک ماه پیش افزایش یافته است. بسیاری از جمهوریخواهان مشتاقند جنگ را پشت سر بگذارند و بر مزایای اقتصادی گنجاندهشده در بسته داخلی حزب جمهوریخواه که ترامپ تابستان گذشته آن را به قانون تبدیل کرد، تمرکز کنند.
اما با توجه به اینکه تلفات آمریکاییها یک نگرانی دائمی است، پایگاههای آمریکایی مورد حمله قرار گرفتهاند و کشورهای خلیج فارس با رگبار موشکهای ایرانی که تهدیدی برای افزایش بیشتر قیمت انرژی است، مواجه هستند، این جنگ بر چرخه انتخاباتی که بر نگرانیهای مربوط به هزینه زندگی متمرکز است، سایه افکنده و در حالی که ترامپ اصرار دارد اجازه نمیدهد سیاست در تفکراتش نقشی داشته باشد، هیچ نشانهای وجود ندارد که در ماههای پس از انتخابات، راه خروج آسانی از این وضعیت ظاهر شود.
دنی سیترینوویچ، عضو غیرمقیم شورای آتلانتیک و متخصص خاورمیانه، گفت: «ترامپ با مجموعهای از انتخابهای به شدت غیرجذاب روبرو است. هر گونه توافق دیپلماتیک احتمالاً مستلزم پذیرش نوعی کنترل ایران بر تنگه هرمز خواهد بود، نتیجهای که بسیاری در واشنگتن پذیرش آن را دشوار میدانند. از سوی دیگر، تشدید بیشتر درگیریهای نظامی مطمئناً قیمت نفت را بالا نگه میدارد، در حالی که هیچ تضمینی وجود ندارد ایران عقبنشینی کند یا محاسبات راهبردی خود را اساساً تغییر دهد. این منبع ناامیدی امروز است.»
و فقط تنگه مورد بحث نیست. اجازه دادن به ایران برای دریافت عوارض در تنگه یا ایجاد مانع در ناوبری میتواند برای سایر کشورها، مانند چین در آبهای اطراف تایوان، سابقه ایجاد کند.
ترامپ روز جمعه از تهران خشمگین به نظر میرسید و مقامات ایرانی را به مذاکره با سوء نیت و تحریف مذاکرات هستهای جاری متهم کرد. او در جلسه کابینه در کمپ دیوید گفت: «من دارم به آنها اعتمادم را از دست میدهم چون دروغ میگویند و اطلاعات نادرست ارائه میدهند. ما فقط میخواهیم برنده شویم.»
شنبه شب، ترامپ در «تروث سوشال» نوشت که حمله به ایران را لغو کرده است، «مشروط بر اینکه بتواند به سرعت به توافقی برای باز کردن تنگه برسد.» او نوشت: «ایران و دیگر کشورهای خاورمیانه از ما خواستهاند هر گونه حملهای را که در چارچوب توافق مورد تایید قرار گرفته، متوقف کنیم. این شامل باز شدن فوری، کامل و تمامعیار تنگه هرمز و پایان دادن به تهدید هستهای ایران میشود.»
ترامپ بارها اصرار داشته است که ایالات متحده قابلیتهای تهاجمی ایران را از بین برده، هر چند روز جمعه اذعان کرد تهران مقداری موشک و پهپاد در ذخایر خود دارد. در همین حال، کشتیها همچنان از تنگه عبور میکنند و قیمت نفت را زیر ۱۰۰ دلار در هر بشکه نگه میدارند، اما ایران و نیروهای نیابتی آن طی چند روز گذشته به یک پایگاه آمریکایی در کویت و زیرساختهای انرژی در عربستان حمله کردهاند و گمان میرود پشت یک حمله سایبری به سیستمهای آب شهری در مینه سوتا باشند.
گرگ پریدی، متخصص اختلال در بازار انرژی که در دولت جورج دبلیو بوش در اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده کار میکرد و اکنون عضو ارشد مرکز محافظهکار منافع ملی است، گفت که اینکه حوثیهای تحت حمایت ایران در یمن تهاجمیتر میشوند، نشان میدهد ایران به دنبال پایان سریع درگیری نیست. او گفت این تلاشی برای تضعیف موقعیت ترامپ است.
با این حال، الیوت آبرامز، نماینده ویژه ایالات متحده در امور ایران در دوره اول ریاست جمهوری ترامپ، استدلال کرد که بعید است ترامپ هیچیک از گزینههای موجود را جذاب بیابد. آبرامز گزینههای موجود را «عقبنشینی و موافقت با اداره تنگه هرمز توسط ایران - و کسب درآمد از آن -، ضربه زدن شدیدتر و شدیدتر تا زمانی که ایران با یک توافق مصالحه واقعی موافقت کند، یا بازی با زمان با ادامه محاصره بنادر آنها و تبادلات تلافیجویانه» عنوان کرد.
آبرامز گفت: «این امر ترامپ را تنها با دو انتخاب روبرو میکند: پذیرش پیروزی ایران، یا تشدید و مقابله به مثل شدیدتر. او نمیخواهد هیچکدام را انجام دهد، بنابراین ناامید شده است.»
به نظر میرسد رئیس جمهوری این هفته تقریباً تسلیم بنبستی شده که در آن درگیری نه تشدید میشود نه کاهش مییابد. ترامپ روز چهارشنبه گفت: «نوبت ماست که به آنها ضربه بزنیم.» اما او تاکنون به ترسناکترین تهدیدهای خود برای از بین بردن زیرساختهای غیرنظامی، از جمله پلها و کارخانههای آب شیرینکن، عمل نکرده است.
جیمز جفری، سفیر سابق که در طول سه دولت ریاست جمهوری، از جمله دوره اول ترامپ، در خاورمیانه خدمت کرده است، گفت که خطر عمل به تهدیدهای ترامپ این است که ایران با تمام توان خود تلافی کند، متحدان را در معرض خطر بیشتری قرار دهد، ذخایر موشکی دفاعی ایالات متحده را کاهش و قیمت بنزین را افزایش دهد.
او گفت: «مشکل این است که ایران در آستانه یک جنگ تمام عیار است و تسلیم نخواهد شد. با گذشت زمان، محاصره تهران را فلج خواهد کرد، اما عبارت کلیدی «با گذشت زمان» است.»
در همین حال، همه نشانهها حاکی از آن است که ایالات متحده هنوز خواهان یک راهحل مذاکرهشده است، زیرا قطر و پاکستان پس از شکست توافق قبلی برای توقف خصومتها در اوایل این ماه، همچنان برای بازگشت به مذاکرات صلح تلاش میکنند.
یک فرد نزدیک به کاخ سفید که برای بحث در مورد تفکرات داخلی ناشناس ماند، معتقد است تیم ترامپ پذیرفته است که بعید است پیش از انتخابات نوامبر، راه خروج مناسبی وجود داشته باشد. این فرد گفت: «این موضوع در نظر گرفته شده و گرچه مفید نیست، اما از نظر انتخاباتی تعیینکننده است.»
