به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از سیانان، اما رئیس جمهوری آمریکا تاکنون از یک اشتباه بزرگ بالقوه اجتناب کرده است: تشدید گسترده درگیری فراتر از ظرفیت کنترل آن. تاریخ نشان میدهد روسای جمهوری که جنگها را برای یافتن راه خروج یا برای محافظت از اعتبار خود یا اعتبار آمریکا تشدید میکنند، در یک سراشیبی لغزنده قرار میگیرند. در ویتنام، عراق و افغانستان، آنها اغلب این کار را با اکراه انجام دادند، در جنگهایی که دیگر نمیتوانستند پیروز شوند.
این اولین بار نیست که ترامپ خود را در یک سه راهی در جنگی میبیند که اکنون به دلیل امتناع ایران از تسلیم شدن یا مذاکره جدی، به پیش میرود.
- اگر دیپلماسی همچنان شکست بخورد، آیا او حاضر است کارزار تاکنون بینتیجه حملات هوایی، آتشبسهای شکننده و محاصره دریایی ایالات متحده و ایران را که همچنان ادامه دارد اما به جنگ پایان نمیدهد، به طور مداوم تمدید کند؟
- یا او با برداشتن محدودیتهای خود و فراتر رفتن از اهداف عمدتاً نظامی برای از بین بردن داراییهای غیرنظامی و زیرساختی ایران، تهاجم ایالات متحده را تشدید میکند - عبور از مرز و استفاده از نیروهای زمینی در عملیات محدود؟
- گزینه سوم بسیار دردناک خواهد بود: پذیرش اینکه او و ایالات متحده با کاهش تلفات و کنار کشیدن از درگیری در حالی که اهداف اصلیاش حل نشده، به بهترین نحو به نتیجه میرسند.
هر سوال پاسخهای سیاسی و راهبردی ناخوشایندی را ارائه میکند که توضیح میدهد چرا او هنوز در جنگی گیر کرده است که نمیتواند از پسِ پیروزی و شکست در آن برآید. طبق گزارش اختصاصی سیانان، این نشاندهنده وضعیت بغرنج ایالات متحده است که پنتاگون از گروهی از تحلیلگران نظامی درخواست ایدههای جدید در مورد چگونگی مجازات ایران کرده است.
ناامیدی ترامپ روز دوشنبه پس از آنکه ایران آخرین قمار او را رد کرد، از حساب کاربریاش در شبکه اجتماعی تروث سوشال آشکار شد. او در آخر هفته، پس از آنکه برای هزارمین بار گفت که توافق میتواند قریبالوقوع باشد، حملات ویرانگر موعود را به حالت تعلیق درآورده بود.
ترامپ با طعنه و کنایه، با تکرار شکایات جمهوری اسلامی در مورد دیپلماسی قهری خود، اعلام کرد: «رهبری ایران به طرز باورنکردنی دورو است!» تا بعد از ظهر، ترامپ دوباره به تهدیدها روی آورد. …
