امیر عابدینی، مدیرعامل پیشین پرسپولیس، درباره شرایط این روزهای فوتبال میگوید: «فوتبال ایران بهواسطه غفلتهای بیپایان در آستانه ورشکستگی است و این اتفاق برای هیچکس اهمیت ندارد.»
او در واکنش به قراردادهای نجومی باشگاهها با برخی بازیکنان و مربیان به روزنامه ایران میگوید: «فوتبال را باید در خانواده فوتبال طراحی کرد، همانطور که اقتصاد در خانواده بزرگ جامعه بررسی میشود. وقتی بانکها، فولاد، هلدینگها و ارگانهایی که درواقع از منابع عمومی هزینه میکنند و به درآمدزایی آن توجهی ندارند، آیا از مردم اجازه گرفتهاند؟ مسلماً خیر. پس طبیعی است که در رقابت برای اعتلای فوتبال تلاش نمیکنند و صرفاً برای کسب نتیجه فعالیت میکنند.»
این کارشناس کشورمان با انتقاد از مدیران ناآشنا به فوتبال نیز میگوید: «مدیران امروزی کسانی هستند که آرزوهای بلندپروازانه دارند، اما با فوتبال آشنا نیستند. در نتیجه رقابت به معنای واقعی از بین میرود و رقابت در هزینهکرد شکل میگیرد.»
امیر عابدینی در ادامه توضیح میدهد: «آثار لیگ را در لیگهای آسیایی و جام جهانی دیدهایم. متأسفانه لیگ حمایتی از تیم ملی نکرده و دوباره به سمت بازیکنانی مثل جهانبخش رفتهایم. فوتبالی که نتیجهگرا شود، سازندگی آن از بین میرود. آیا چادرملو، سپاهان، پرسپولیس و استقلال هفت بازیکن مستعد معرفی کردهاند؟ اگر این کار صورت گرفته باشد، به نظر من هیچ ایرادی در هزینه کردن نیست. استعداد در ایران به وفور وجود دارد و شکوفا کردن این استعدادها هیچ مانع اقلیمی ندارد، اما برای برخی دوستان صرفهای در این مسیر وجود ندارد.»
او همچنین از نیاز لیگ به ۳۲۰ تا ۳۶۰ بازیکن صحبت میکند: «لیگ به ۳۲۰ تا ۳۶۰ بازیکن نیاز دارد که تنها ۶۰ نفر از آنها نخبه هستند. وقتی ردههای A، B و C برای این افراد در نظر بگیریم، این رده A است که مبلغ قرارداد را به باشگاه تحمیل میکند و مدیر، چون به هوادار و جامعه بدهکار است، ناچار با چاشنی قرارداد بالا به سراغ آن فوتبالیستها میرود. در نتیجه، سردرگمی در اصل قرارداد به وجود میآید و همه گلهمند میشوند.»
امیر عابدینی درباره نظارت بر قراردادها و شفافیت در مبلغ آن نیز میگوید: «سیستم بههمریخته است و این نابسامانی از فدراسیون نشأت میگیرد. …
