به گزارش اطلاعات آنلاین ـ گورستان تبای، واقع در آن سوی رود نیل شامل بیش از ۴۰۰ مقبره است. در مطالعه جدیدی که درنشریه Frontiers in Environmental Archaeology منتشر شده است، محققان اسپانیایی نگاه دقیقتری به اتاق سوم داخل مقبره TT 209 انداختند تا بفهمند که چگونه فضای دفن در طول زمان تغییر کرده است.
این مقبره در طول سلسله بیست و پنجم (۷۵۴-۶۵۶ پیش از میلاد) ساخته شده و تا دوره بطلمیوسی (۳۰۵-۳۰ پیش از میلاد) مورد استفاده قرار میگرفت؛ زمانی که در نهایت متروکه شد. محققان با بررسی محل قرارگیری بقایای انسانی و اشیاء دفن شده، بازسازی کردند که چگونه نسلهای مختلف مردم بارها و بارها این اتاق را برای دفنهای جدید تطبیق دادهاند.
چگونگی تغییر مقبره مصری در طول زمان
برای درک بهتر نحوه قرارگیری اجساد و چگونگی تکامل اتاق تدفین، محققان فضا را کاوش کردند، از مومیاییها عکس گرفتند و طرحها و توصیفهای دقیقی ایجاد کردند. آنها موقعیت و جهت هر جسد را به همراه ارتباط آن با ویژگیهای معماری اتاق ثبت کردند.
این تیم 9 محل دفن را در داخل اتاق شناسایی کرد. این محلها شامل گورهای فردی و چندگانه، به همراه اشیاء مرتبط با مردگان بودند.
نخستین گورها عموماً از یکدیگر فاصله داشتند و اجساد در داخل تابوتها قرار میگرفتند. اولین افرادی که در اینجا دفن شدهاند از جایگاه اجتماعی بالایی برخوردار بودهاند، زیرا در تابوتها، با تورهای تدفین و طلسمها و با مجموعهای حاوی اقلام گرانقیمت، مانند محتویات موجود در آمفوراهای فنیقی که تعداد زیادی از آنها در کنار آنها یافت شده است، دفن میشدند.
با گذشت زمان، شیوههای تدفین شروع به تغییر کرد. در اواخر سلسله بیست و پنجم و در دوران پارسیان (حدود ۶۸۰-۴۰۴ پیش از میلاد)، اجساد جدید در هر جایی که فضای بلااستفاده باقی مانده بود، قرار داده میشدند. در نتیجه، اتاق بسیار متراکمتر شد.
محققان همچنین متوجه تغییراتی در نحوه قرارگیری برخی اجساد شدند. در تدفینهای اولیه، بازوها معمولاً کشیده بودند، در حالی که برخی از افراد بعدی یک بازو را به سمت داخل تا میکردند.
در دوران پارسیان، تغییر عمده دیگری نیز پدیدار شد. مردم به جای تکیه بر تدفینهای جداگانه و انفرادی، …
