به گزارش اطلاعات آنلاین، این کشتی جنگی در 17 آگوست 2026، کارخانه کشتیسازی سوماش در سورودوینسک را ترک کرد و نقطه عطفی بزرگ در برنامهای بود که بیش از یک دهه در حال توسعه بوده است. ظهور آن نشاندهنده گسترش چشمگیر وضعیت هستهای راهبردی روسیه است و یک سامانه پرتاب را معرفی میکند که برای نزدیک شدن به اهداف از جهتی کاملاً متفاوت از موشکهای بالستیک سنتی طراحی شده است.
خاباروفسک در دفتر طراحی مرکزی روبین طراحی و بنا به گزارشها، تا حدودی بر اساس فناوریها و راهحلهای طراحی مرتبط با زیردریاییهای موشک بالستیک هستهای کلاس بوری ساخته شده است. با این حال، برخلاف یک زیردریایی موشک بالستیک، هدف اصلی آن پرتاب موشکهای بالستیک نیست، بلکه استقرار وسایل نقلیه زیرآبی خودکار پوزیدون است.
تخمین زده میشود که این زیردریایی حدود ۱۰ هزار تن وزن داشته باشد و برای حمل حداکثر شش پوزیدون طراحی شده است. پوزیدون رویکردی اساساً متفاوت در تحویل هستهای راهبردی ارائه میدهد، زیرا به جای سفر در جو در یک مسیر بالستیک، این وسیله نقلیه هستهای قرار است قبل از نزدیک شدن به هدف، مسافتهای بین قارهای را در زیر آب طی کند.
پوزیدون به روسیه ابزاری برای پرتاب سلاح هستهای میدهد که به معماری موشکهای بالستیک قارهپیما متعارف وابسته نیست و با مجبور کردن دشمن به مقابله با یک محور حمله زیرآبی اضافی، برنامهریزی دفاعی را به طور بالقوه پیچیده میکند.
بنابراین، اهمیت راهبردی خاباروفسک کمتر در تعداد سلاحهای حملشده آن و بیشتر در تنوعبخشی به توانایی ضربه دوم روسیه نهفته است. روسیه در حال حاضر بزرگترین نیروی موشکهای بالستیک قارهپیما زمینی جهان و دومین ناوگان زیردریایی بزرگ موشکهای بالستیک را در کنار هواپیماهای دوربرد هستهای در اختیار دارد. محیط عملیاتی و مسیرهای بسیار متفاوت پوزیدون، دشمنان را ملزم به توسعه مجموعهای کاملاً جداگانه از قابلیتهای نظارتی و دفاعی خواهد کرد.
برنامه خاباروفسک نشان میدهد که چگونه روسیه به طور فزایندهای در دوران پس از فروپاشی شوروی از طریق سامانههای راهبردی بسیار تخصصی به دنبال جبران محدودیتهای موجود در قابلیتهای نظامی متعارف بوده است. در حالی که این کشور برای حفظ موقعیتهای رقابتی در طیف کاملی از فناوریهای دفاعی پیشرفته تلاش کرده است، سلاحهای هستهای، زیردریاییهای هستهای و سایر قابلیتهای نامتقارن همچنان در میان بالاترین اولویتهای سرمایهگذاری باقی ماندهاند.
پوزیدون با ارائه یک قابلیت جاهطلبانه از نظر فناوری که با هدف ایجاد اثرات راهبردی بدون نیاز به روسیه برای برابری با ایالات متحده در کل طیف نظامی متعارف طراحی شده است، در این الگوی گستردهتر قرار میگیرد.
