به گزارش اطلاعات آنلاین، امروزه حدود ۷۰ بیشه سکویای غولپیکر وجود دارد. دلیل اینکه آنها در هیچ جای دیگری رشد نمیکنند، به همپوشانی نادر شرایطی برمیگردد که فقط در این منطقه کوهستانی یافت میشود: برفهای زمستانی عمیق که خاک را در طول تابستانهای بدون باران مرطوب نگه میدارد، نوار باریکی از ارتفاع که آن را در خود جای میدهد و سابقه آتشسوزیهای مکرر که درختان برای تولید مثل به آن نیاز دارند. هیچ مکان دیگری روی زمین هر سه مورد را با هم ندارد، به همین دلیل است که اکثر بیشههای باقیمانده اکنون در پارکها و جنگلهای ایالتی یا ملی محافظت میشوند.
سکویای غولپیکر که با نام سکویا یا چوبهای قرمز سیرا هم شناخته میشود، یکی از بزرگترین موجودات زنده جهان است. این درختان تکساقه، پوستی ضخیم به رنگ قهوهای مایل به قرمز و فیبری دارند. سوزنهای آن به رنگ آبی-سبز و حدود شش تا ۱۲ سانتیمتر طول دارند، در حالی که مخروطهای آن چوبی، تخممرغیشکل و عموماً ۵ تا ۷.۵ سانتیمتر طول دارند. …
