به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از فورچون، در حالی که دولت دونالد ترامپ نگفته است چه برنامهای برای انجام برنامه انزوای اقتصادی ایران دارد، هنوز نقاط فشاری هست که وزارت خزانهداری میتواند به آنها ضربه بزند. چالش اصلی این است که هدف قرار دادن گزینههای باقیمانده، خطر ضربه به اقتصاد ایالات متحده را به همراه دارد.
کریس کندی، تحلیلگر اقتصادی بلومبرگ، گفت: «مگر اینکه رئیس جمهوری تصمیم بگیرد رسیدگی به تهدید ایران را بر همه مسائل دیگر، به ویژه چین، اولویت دهد، بعید است هر اقدامی که انجام دهد، محاسبات ایران را به شکلی چشمگیر دچار تغییر کند.»
در زیر نگاهی به چند گزینه میاندازیم. آنها به هیچ وجه جامع نیستند و هنوز مشخص نیست که دولت کدام یک را دنبال خواهد کرد، اگر اصلاً چنین باشد. مقامهای آمریکایی شاید بخواهند چند مورد از این اقدامها را با هم ترکیب کنند یا رویکردی متفاوت برای پرونده ایران در نظر بگیرند.
روابط چین
چین بیش از 90 درصد از صادرات نفت ایران را خریداری میکند. مجازات نهادهایی که این خریدها را تسهیل میکنند، مستقیماً درآمدهای نفتی تهران را کاهش میدهد. واشنگتن از زمان آغاز جنگ علیه ایران در اواخر فوریه، برخی پالایشگاهها و شرکتهای چینی را تحریم کرده، اما تاکنون از هدف قرار دادن بانکهای بزرگ چینی که این تجارت را تأمین مالی میکنند، خودداری کرده است.
خطر این است که هدف قرار دادن شرکتها یا مؤسسات مالی چینی، تنشها با پکن را تشدید کند. همچنین یک بده بستان اقتصادی وجود دارد، زیرا محدود کردن بشکههای نفت ایران، نفت خام تخفیفدار را از بازار جهانی حذف میکند و میتواند قیمتهای نفت از قبل افزایش یافته را افزایش دهد.
در ماه مه، چین به شرکتهای داخلی دستور داد از تحریمهای ایالات متحده علیه پنج پالایشگاه پیروی نکنند، در حالی که بزرگترین بانکهای آن بین دستورالعمل پکن و خطر از دست دادن دسترسی به سیستم مالی ایالات متحده گرفتار شدند.
صرافیها
تعدادی صرافی در کشورهایی مانند امارات متحده عربی وجود دارند که به ایران در بازگرداندن وجوه کمک میکنند. وقتی ایران نفت خود را بفروشد، همچنان به صرافیها و واسطهها نیاز دارد تا پرداختها - که اغلب به یوان چین دریافت میشوند …
