به گزارش اطلاعات آنلاین، نتایج مطالعه ای که به تازگی در مجله Cell Press Cell Press Blue منتشر شد، نشان می دهد که چگونه کاهش پروتئین ممکن است بر پیری تأثیر بگذارد. محققان نتیجه میگیرند که محدودیت پروتئین میتواند متابولیسم را بهبود بخشد، نحوه واکنش سلولها به مواد مغذی را تغییر دهد، آسیب سلولی را محدود کند و به سلولها کمک کند تا عملکرد طبیعی خود را حفظ کنند.
بررسی جامع بیش از ۳۵۰ مطالعه نشان میدهد که افزایش مصرف پروتئین ممکن است بیش از نیاز واقعی بسیاری از مردم باشد.
«دادلی لامینگ»، پژوهشگر اصلی از دانشگاه ویسکانسین-مدیسون، گفت: "کاملاً واضح است که پروتئین برای رشد عضلات و پاسخ ورزشی افراد فعال مفید است. اما از آنجا که اکثر مردم نسبتاً کمتحرک هستند، بسیاری از افراد احتمالاً پروتئین بیشتری از آن چه که واقعاً نیاز دارند مصرف میکنند که احتمالاً عواقب منفی برای سلامتی دارد."
جایگزینی برای محدودیت کالری
دانشمندان مدتهاست میدانند که کاهش کالری دریافتی میتواند طول عمر بسیاری از موجودات زنده را افزایش دهد و خطر ابتلا به بیماریهای مرتبط با سن مانند سرطان را کاهش دهد. با این حال، در عمل، پیروی از یک رژیم غذایی محدود از کالری در درازمدت برای اکثر افراد بسیار دشوار است.
محدودیت پروتئین ممکن است مسیر دیگری را ارائه دهد. مطالعات قبلی نشان داد که جوندگان وقتی پروتئین کمتری مصرف میکنند، حتی زمانی که میزان کالری دریافتی کلی آنها کاهش نیافته باشد، عمر طولانیتری دارند.
آزمایشهای بالینی اخیر روی انسان نیز نتایج امیدوارکنندهای به همراه داشته است. افرادی که میزان پروتئین دریافتی خود را کاهش دادند، وزن و چربی بدن خود را از دست دادند و بهبودهایی در قند خون ناشتا نشان دادند، با وجود اینکه اغلب کالری کل بیشتری مصرف میکردند.
هورمونی مرتبط با طول عمر
یکی از عوامل مهم، فاکتور رشد فیبروبلاست ۲۱ (FGF21) است، هورمونی که با کاهش مصرف پروتئین افزایش مییابد. این هورمون میتواند مصرف انرژی را افزایش دهد، تنظیم قند خون را بهبود بخشد و التهاب را کاهش دهد.
مطالعات روی موشها نشان داده است که حیواناتی که سطح بالایی از FGF21 دارند، بیشتر از موشهای معمولی عمر میکنند. …
