به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، سنجاقکسانان مستقیماً از برخی از نخستین حشرات بالدار، معروف به مگسهای گریفین، که حدود ۳۱۷ میلیون سال پیش تکامل یافتهاند، سرچشمه میگیرند و اگر شما یک شکارچی متحرک بودید که زمانی تکامل یافته بودید که قارهها کاملاً با دنیای امروز متفاوت بودند، چرا در یک کشور واحد ساکن میشدید؟
هر کجای دنیا که زندگی کنیم، احتمالاً میتوانیم نگاهی به بالا بیندازیم و یکی از این سنجاقکهای براق و چابک را ببینیم که بالهای شفاف و سینه زرد یا طلاییرنگ دارند که با خطی تیره مشخص شده است. این سنجاقک سرگردان در تمام قارهها جز قطب جنوب و از سطح دریا تا بیش از ۶۰۰۰ متر بالاتر از آن در هیمالیا یافت میشود. این سنجاقک حتی در دورافتادهترین جزایر اقیانوسی هم لانه میکند.
برخلاف سایر گونههای سنجاقک که لاروهای ساکن آب آنها ممکن است به آرامی در طول چند سال در برکهها رشد کنند، لاروهای سنجاقک سرگردان میتوانند به سرعت در عرض ۳۸ روز رشد کنند و مادهها را که تا ۲۰۰۰ تخم میگذارند، قادر میسازد از آبهای زودگذر و حتی استخرهای شنا استفاده کنند.
فراگیری و توانایی آن در تولید سریع نسل جدید، به قدرت واقعاً شگفتانگیز حشره اشاره دارد: این حشره ۴.۵ سانتیمتری با وزن کسری از گرم، مسافتهای طولانیتری را نسبت به هر حشره شناختهشده دیگری مهاجرت میکند. در طول نسلها، این حشره مسیری تا ۱۸۰۰۰ کیلومتر را بین هند و شرق آفریقا طی میکند. برخی حتی ۳۵۰۰ کیلومتر از آبهای آزاد - اقیانوس هند - را با بادهای موسمی مرتفع طی میکنند.
بن پرایس، متصدی ارشد حشرهشناسی در موزه تاریخ طبیعی لندن، گفت که این مهاجرت معجزهآسا تنها در این قرن کشف شده است. این موضوع را چارلز اندرسن، زیستشناس دریایی، در سال ۲۰۰۹ مطرح کرد. او که در مالدیو زندگی میکند، دید که سنجاقکها با بادهای موسمی اکتبر به جزایر میرسند و سپس به سیشل ادامه میدهند. آنها در ادامه سفر، به شرق آفریقا میرسند تا از بارانهای موسمی آنجا که آنها را قادر به تولید مثل مجدد میکند، استفاده کنند.
این مهاجرت در سال ۲۰۱۲ با شواهد ایزوتوپی تأیید شد. سال ۲۰۱۶، یک مطالعه ژنتیکی کشف کرد که هواگردهای سرگردان به عنوان یک جمعیت جهانی با هم جفتگیری میکنند. پرایس …
