اشاره کوبیلاش به اختلال اوکراینی مهم است، زیرا نبرد هوایی مدرن با جنگ الکترونیکی شکل میگیرد، به طوری که جنگندهها سعی میکنند اهداف را شناسایی و همزمان با انکار موقعیت خود حسگرهای دشمن را مختل کنند. با توجه به اینکه اوکراین فاقد جنگندههایی با عملکرد قابل مقایسه با Su-35 است، ممکن است برای جبران مزایای هواپیمای روسی به شدت به اختلال متکی بوده باشد. جنگندههای شوروی اوکراین طیفی گسترده از سلاحهای ناتو، عمدتاً موشکهای کروز و ضد تشعشع، را در خود جای دادهاند و این احتمال وجود دارد که آنها همچنین برای نوسازی قابلیتهای جنگ الکترونیکی خود پشتیبانی دریافت کرده باشند. Su-35 سه رادار جداگانه و یک سامانه جستجو و ردیابی مادون قرمز مدرن را در خود جای داده که درجه بالایی از مقاومت در برابر اختلال را فراهم میکند.
ادعای استفاده از سه موشک هوا به هوا برای نابودی دو هواپیما به ویژه قابل توجه است. اگر این ادعا دقیق باشد، نشان میدهد که خلبان روسی در طول درگیری به سطح بالایی از کارایی در به کارگیری سلاح دست یافته است. با این حال، این بیانیه مشخص نمیکند که آیا هر سه موشک به اهداف مورد نظر خود اصابت کردهاند، آیا بیش از یک موشک به یک هواپیمای خاص شلیک شده یا اینکه آیا یک موشک به عنوان پیگیری پس از درگیری اولیه شلیک شده است. این واقعیت که اختلال الکترونیکی عامل مهمی در درگیری بوده نشان میدهد این درگیری در برد فراتر از دید رخ داده و توانایی Su-35 برای درگیری با اهداف در چنین بردهایی در سال 2025 با ادغام موشکهای جدید R-77M بسیار افزایش یافته است.
هنوز مشخص نیست که درگیری گزارششده بین Su-35 و Su-27های اوکراینی چه زمانی رخ داده است، اگرچه احتمال میرود این درگیری در ماههای اولیه خصومتها در سال 2022 رخ داده باشد. جنگندههای اوکراینی از آن زمان از درگیریهای هوا به هوا پرهیز کرده و در درجه اول به موشکهای فراتر از برد بصری مجهز شدهاند تا اهداف را از فواصل ایمن درگیر کنند. تلاشهای اولیه برای درگیری با جنگندههای روسی برای واحدهای هوایی اوکراین، از جمله Su-27 که تاکنون توانمندترین جنگندهای است که این کشور عملیاتی کرده به فاجعه ختم شد. ژیتومیر محل یکی از بزرگترین نبردهای هوایی جنگ بود که در مارس 2022 شاهد سرنگونی چهار Su-27 با Su-35ها بود که هیچ تلفاتی نداشتند.
سوخو-۲۷ که به عنوان جنگنده برتر برتری هوایی اتحاد جماهیر شوروی توسعه یافته بود، به دلیل رادار بسیار بزرگتر و قدرتمندتر خود نسبت به سایر انواع جنگندههای اوکراینی و همچنین برد بسیار طولانیتر و ظرفیت حمل سلاح بیشتر، بسیار ارزشمند است. با این حال، این نوع جنگنده که در سال ۱۹۸۴ وارد خدمت شد و از آن زمان تاکنون نوسازی کمی داشته، امروزه برای درگیریهای هوا به هوا منسوخ شده است.
سوخو-۲۷های اوکراینی همچنین برای استفاده از موشکهای فریب ADM-160 MALD، بمبهای هدایتشونده دقیق فرانسوی AASM Hammer و بمبهای با قطر کوچک آمریکایی GBU-39 اصلاح شدهاند. سوخو-۳۵ خود مشتقی به شدت بهبودیافته از طراحی سوخو-۲۷ است که به دلیل تاخیر در توسعه جنگندههای نسل پنجم، به شدت به آن متکی بوده است. طراحی آن از سه دهه پیشرفت تکنولوژیکی نسبت به سوخو-۲۷ بهره میبرد که بر حوزههایی از جمله الکترونیک هوایی، حسگرها، موتورها، تسلیحات و مواد بدنه کامپوزیت بالا تأثیر میگذارد.
