روزنامه خراسان نوشت: اظهارنظر روز گذشته «امین الله داد» معاون مرکز ملی فضای مجازی درباره منتقدان فیلترینگ، بار دیگر بحث کارآمدی سیاست محدودسازی پلتفرمهای خارجی را مورد توجه قرار داد.
او در واکنشی طعنهآمیز به موضوع اینستاگرام و انتقادها از فیلترینگ، با اشاره به شکایت اخیر ۲۹ ایالت آمریکا علیه شرکت متا نوشت: «۲۹ ایالت آمریکا علیه متا بابت اثر الگوریتمهای اعتیادآور اینستاگرام بر نوجوانان شکایت کردهاند. مبلغ غرامت درخواستی ۱.۴ تریلیون دلار است. اینجا هم یک عده مسئول زحمتکش، مدام دغدغه دسترسی آسانتر زاکربرگ به مغز نوجوان ایرانی را دارند؛ «عقبماندگی» گاهی خیلی شیک و اتوکشیده است.»
به زبان ساده، آقای معاون مرکز ملی فضای مجازی به منتقدان فیلترینگ گفته، شما عقب مانده اید، اگرچه شیک و اتوکشیده هستید.
اظهارنظر معاون مرکز ملی فضای مجازی اگرچه با لحن طعنهآمیز مطرح شده، اما بار دیگر یک پرسش قدیمی را به میان آورده که آیا میتوان بهدلیل وجود آسیب در یک پلتفرم که در واقع وجود آسیب درست هم است، اصل دسترسی عمومی به آن را محدود کرد؟ یا باید بهجای حذف کامل، سراغ تنظیمگری دقیقتر، آموزش، نظارت و مسئولیتپذیری پلتفرمها رفت؟
آسیب هست اما...
تردیدی نیست که فضای مجازی و شبکههایی مانند اینستاگرام با آسیبهایی همراهاند. اعتیاد رسانهای، اتلاف وقت، وابستگی شدید به تلفن همراه، مقایسهگری افراطی، انتشار اخبار جعلی و مواجهه نوجوانان با محتوای نامناسب، از جمله نگرانیهای جدی درباره این بسترهاست. در عین حال، همین پلتفرمها برای هزاران نفر در کشور به ابزار کار، فروش، تبلیغ، آموزش، ارتباط با مشتری و کسب درآمد تبدیل شدهاند. برای بسیاری از کسبوکارهای خرد، اینستاگرام فقط یک شبکه اجتماعی نیست؛ یک ویترین اقتصادی و حتی منبع اصلی معیشت است.
از این منظر، منتقدان فیلترینگ میگویند نمیتوان بهخاطر یک آسیب، کل پلتفرم بین المللی را از دسترس خارج کرد. مسئله اصلی این است که سیاستگذار باید بین آسیبهای واقعی فضای مجازی و حق دسترسی کاربران به ابزارهای ارتباطی و اقتصادی، توازن برقرار کند؛ نه این که با راهحل سلبی صورتمسئله را پاک کند که البته با جولان فیلترشکن ها به طور کامل پاک نمی شود.
امنیت …