به گزارش اطلاعات آنلاین، در ۳۱ ژوئیه، «اومیت» - که در زبان قزاقی به معنای امید است - پس از بیش از یک دهه برنامهریزی دقیق برای بازگرداندن ببر کاسپین به منطقه، در یک منطقه حفاظتشده طبیعی در حاشیه دریاچه بالخاش رها شد. با این رهاسازی، قزاقستان نخستین کشوری لقب گرفت که پس از منقرض شدن ببرها، زیستگاه آنها را احیا کرد، آخرین مشاهده در این کشور بیش از ۷۰ سال پیش ثبت شده بود.
اومیت - یک ببر ماده شکارشده از طبیعت که از شرق دور روسیه منتقل شده - در سالهای آینده به گربههای بزرگ بیشتری ملحق خواهد شد و برنامههایی برای ایجاد جمعیتی خودکفا در حدود ۵۰ ببر وجود دارد. یک ببر نر شکارشده از طبیعت که از روسیه پرواز کرده، هنوز تحت نظر مقامهای رسمی است و هنگامی که برای زنده ماندن به تنهایی مناسب تشخیص داده شود، رها خواهد شد.
دو توله ببر وحشی هم در محوطههای مخصوص و با کمترین تماس انسانی در این منطقه پرورش داده و احتمالاً سال آینده در تالابها رها میشوند تا از گراز، گوزن و کولان، نوعی الاغ وحشی، تغذیه کنند.
یرلان نیسانبایف، وزیر محیط زیست قزاقستان، پس از آزادسازی ببرها اعلام کرد: «امروز، ما شاهد یک رویداد واقعاً تاریخی بودیم. کارهای زیادی برای نظارت بر ببرها و تشکیل یک جمعیت پایدار در پیش است، اما امروز اولین و مهمترین گام برداشته شده است.»
ببر کاسپین در دهه ۱۹۷۰ پس از دههها شکار خز، تخریب زیستگاه و کارزارهای ریشهکنی، منقرضشده تلقی شد. دامنه پراکندگی آن زمانی از شرق ترکیه تا شمال غربی چین، از جمله ارمنستان، آذربایجان، ایران و بخشهایی از آسیای مرکزی، عمدتاً در ارتفاعات جنگلی و در امتداد لبههای دریاچهها و رودخانهها، به ویژه در جنگلهای توگای که برای کشاورزی تخریب شده بودند، گسترده بود.
این گونه در سال ۲۰۰۳ رسماً منقرض اعلام شد، اما تنها شش سال بعد، یک پیشرفت علمی، پایه و اساس انتشار اخیر را بنا نهاد. تجزیه و تحلیل DNA از تاریخچه ژنتیکی ببر نشان داد که ببر کاسپین و ببر آمور که در شرق سیبری یافت میشوند، تقریباً یکسان بودهاند و جمعیتهای آنها احتمالاً تا اوایل دهه ۱۹۰۰ با هم درآمیخته بودند، قبل از اینکه با شکار از هم جدا شوند. آنچه به عنوان ببر کاسپین شناخته شد، از سیبری به غرب گسترش یافت و با یک حرف کد ژنتیکی از ببر آمور جدا شد.
دیل میکل، متخصص ببرهای سیبری و رئیس برنامه روسیه انجمن حفاظت از حیات وحش، گفت: «از هر نظر، این بازگشت ببر کاسپین است، فقط این بار آنها به جای راه رفتن، پرواز میکردند. ایده بازگرداندن یک زیرگونه از ببرها که منقرض شده بسیار هیجانانگیز است. این نزدیکترین چیزی است که ما به آن فرآیند خواهیم رسید.»
امروزه، عملاً غیرممکن است که ببر کاسپین بتواند زیستگاه سابق خود را دوباره احیا کند. یک مطالعه امکانسنجی در سال ۲۰۱۷، دو مکان در منطقه را با زیستگاه مناسب کافی برای احیای جمعیت شناسایی کرد که هر دو در قزاقستان بودند. امیدوارکنندهترین مکان، ایل-بالخاش بود، جایی که اومیت رها شد و دولت قزاقستان در سال ۲۰۱۸ آن را به یک منطقه حفاظتشده طبیعی تبدیل کرد.
در حالی که رهاسازی این تابستان اولین نمونه از انتقال ببر به مناطق مرزی است، چند رهاسازی موفق در شرق دور روسیه به عنوان بخشی از تلاشها برای احیای زیستگاه سابق ببر آمور انجام شده است. یکی از طرحها شامل نجات تولههای یتیم بود که مادرانشان توسط شکارچیان در سیبری مورد اصابت گلوله قرار گرفته بودند و سپس رهاسازی آنها در زیستگاههای سابقشان وقتی به اندازه کافی قوی شدند. این پروژه که میکل روی آن کار میکرد، موفقیت بزرگی بود - به ویژه به این دلیل که هیچ تماس انسانی با این گربههای بزرگ جوان وجود نداشت.
میزان موفقیت پس از رهاسازی تقریباً نزدیک به ۱۰۰ درصد بود. این حیوانات به سرعت شگفتآوری سازگار میشوند. یک ببر ماده جوان ظرف ۲۴ ساعت پس از آزاد شدن، یک خرس سیاه هیمالیایی را کشت و بقیه هم خیلی سریع یاد گرفتهاند که خودشان در طبیعت شکار کنند.
اما همه اینها خبرهای خوبی نیستند. ببرهای وحشی قرن فاجعهباری را پشت سر گذاشتهاند، به طوری که تعداد آنها از حدود ۱۰۰۰۰۰ در آغاز قرن بیستم به حدود ۵۵۰۰ در حال خاضر کاهش یافته است. در بسیاری از نقاط آسیا، آنها هنوز در حال کاهش و با تهدیدهای جدیدی از تغییرات اقلیمی و بیماری روبرو هستند.
در سالهای اخیر در روسیه، تب خوکی آفریقایی تعداد زیادی از گرازهای وحشی، طعمه محبوب ببرها، را از بین برد و باعث شد بسیاری از آنها سکونتگاههای انسانی را هدف قرار دهند. میکل میگوید اطمینان از وجود غذای کافی برای ببرهای کاسپین که بازمیگردند، کلید بقای آنهاست.
