در روزهایی که سایه جنگ همچنان بر تحولات منطقه سنگینی میکند، هر بار که سخنی از مذاکره، آتشبس یا بازگشت به مسیر صلح و آرامش به میان میآید، در مقابل، صدای مخالفانی بلند میشود که گویی ادامه تنش را تنها راه تأمین امنیت و منافع کشور میدانند.
این پرسش مطرح است که چرا بخشی از جریانهای سیاسی و رسانهای، با هرگونه تلاش برای کاهش تنش مخالفت میکنند و آیا اساساً جنگ برای همیشه میتواند ادامه داشته باشد؟ در این میان، با افزایش تهدیدها و هشدارهای متقابل، پرسش دیگری نیز بیش از گذشته مطرح شده است؛ آیا ایران ممکن است در صورت احساس خطر، به سمت حمله پیشدستانه حرکت کند یا همچنان راهبرد بازدارندگی و پاسخ متقابل را دنبال خواهد کرد؟
اما شاید مهمتر از همه، باید به این سؤال پاسخ داد که چه کسانی از تداوم وضعیت جنگی یا شرایط «نه جنگ، نه صلح» سود میبرند؟ آیا منافع سیاسی، اقتصادی یا امنیتی گروههایی با ادامه این وضعیت گره خورده است؟ و در نهایت، چه زمانی باید میان «حفظ بازدارندگی» و «تلاش برای پایان دادن به تنش» مرزی روشن ترسیم کرد؟ …
