تالاب بیشه دالان یکی از تالاب های بزرگ، بکر، طبیعی و دیدنی شهرستان بروجرد به شمار می رود. این تالاب با نام محلی «بیشه دالون»، در فاصله ۱۵ کیلومتری جنوب شهرستان بروجرد بین روستاهای «چگنی کش»، «بوریاباف» و «کپر جودکی» در حاشیه رودخانه «تیره» با مساحت تقریبی ۹۱۴ هکتار و در دشت «سیلاخور» قرار گرفته است.
آب تالاب از نزولات جوی، رودخانه تیره و سراب های چگنی کشی، سراب شور، بوریا باف، برد کل و چنارستان فراهم می شود.
پوشش گیاهی اطراف تالاب شامل درختچه گز و علفزارهایی از گرز (بوریا) است. از فیتوپلانکتون های تالاب می توان به «جلبک سبز آبی»، «کریزوفیتا» و «پیروفیتا» اشاره کرد.
ماهیان نیز بیشتر خانواده کپورماهیان در تالاب یافت می شوند. این تالاب یکی از زیستگاه های اصلی پرندگان و جانوران بومی و مهاجر به شمار می رود. از گذشته زیستگاه پرندگان مهاجری بوده است که برخی ماه های سال را در این منطقه میگذرانند. یک روستا نیز در کنار این تالاب به اسم روستای لکلک ها وجود دارد.
بیش از ۵۰ گونه پرنده مانند انواع اردکها از جمله اردک سر حنایی، غواص، غاز خاکستری، عقاب طلایی و عقاب صحرایی زمستان را در این تالاب به سر می برند.
به دلیل استفاده بی رویه از زمین ها و منابع آبی اطراف این آبگیر و نیز ورود فاضلاب روستاهای مجاور به درون آن، تالاب بیشه دالان در سال های اخیر مورد تهدید جدی قرار گرفته و مساحت آن کاهش یافته است.
تالاب بیشه دالان از تنوع زیستی غنی برخوردار است اما در معرض تهدیدهایی اعم از آتش سوزی های عمدی، شرایط کم آبی و آلودگی کیفیت آب، کشاورزی ناپایدار و تغییر کاربری در حریم آن قرار دارد.
هرچند تلاش هایی برای احیای این زیست بوم طبیعی صورت گرفته است اما رعایت نشدن حقابه زیست محیطی تالاب و استفاده بی رویه و بدون ضابطه در کشاورزی اغلب سنتی، بر هم زدن سیستم هیدرولوژیکی منطقه و انحراف آب از تالاب به منظور خشکاندن و تغییر کاربری اراضی و شکار غیر مجاز به خصوص پرندگان مهاجر از آسیب هایی است که تالاب بیشه دالان را تهدید می کند.
ورود پسماندها و نخاله ها توسط سیلاب به پهنه این تالاب، تهدیدی جدی برای سلامت این زیستگاه و چرخه حیات جانوری آن محسوب می شود؛ با این حال با لایروبی رودخانه های منتهی به آن، گام مهمی در جهت احیا و جلوگیری از تخریب این اکوسیستم حساس برداشته شده است.
