یکی از روستاهای حومه شهرستان زنجان که در آخرین نقطه شهرستان طارم واقع شده و دارای یک «ده بالا» و یک «ده قشلاق» است. در روستای خساره با توجه به وضعیت جغرافیایی و توپوگرافی منطقه، موقعیت خوبی از لحاظ کشت و کار وجود دارد و از لحاظ معدنی نیز بسیار غنی است. گفته می شود که در گذشته این روستا از جمعیت زیادی برخوردار بوده است که به دلایل مختلف از ۱۰۰ تا ۲۰۰ سال گذشته به مناطق دیگر مهاجرت کرده اند.
کوه «برزه داغی» نام کوهی بلند در «طارم علیای» زنجان و به عبارتی بام روستای «خساره» است. این کوه تقریباً در مرز سه استان زنجان، گیلان و اردبیل قرار دارد ولی طبق اسناد ثبتی اداه ثبت و منابع طبیعی در محدود اراضی روستاهای خساره و بنارود است. این کوه در قسمت شمال غربی روستای خساره واقع شده و دارای تنوع گیاهی بسیار زیادی است. این تنوع گیاهی شامل گیاهان دارویی هم می شود که در فصل بهار افراد زیادی برای برداشت این گیاهان به آن منطقه رهسپار می شنود.
در قسمت پایینی این کوه دره ای وجود دارد که به نام «ساری داش» معروف است که درختان گردوی زیادی در آنجا توسط اهالی روستای خساره پرورش داده شده است و دارای چشمه آب کوچکی هم هست. در فصل تابستان اهالی قدیم روستا به منطقه ساری داش یا به ارتفاعات بیشتر کوه کوچ می کنند.
سنگ های خرد شده بسیاری در ارتفاعات بالای کوه موجود هستند که این سنگ ها بر اثر فرسایش صخره ها به مرور زمان خرد شده اند. سنگ معروف به «اوغلان قز» به معنای «دختر و پسر» با قدمتی هزار ساله یکی از جاذبههای این روستاست.
نیز یک چشمه آب خیلی سرد به نام «زینه بولاخ» وجود دارد. به خاطر این که آب آن کم است به این نام شهرت دارد و درست در گردنه معروف «کلک لی» در دامنه کوه برزه داغی واقع است. چشمه دیگری نیز در قسمت شرقی این چشمه واقع است که دبی آب خروجی از چشمه به مراتب از این چشمه بیشتر است. دمای آب چشمه نزدیک صفر و بسیار گوارا و دلچسب است.
در پایین دست این چشمه ها گیاهان نافع گزنه و پونه به وفور می روید. گونه های جانوری مختلفی از جمله بز کوهی، خرس، لاک پشت و غیره زندگی می کنند. در دشت های علفزار آن گونه های مختلف مار و سوسمار به وفور یافت می شود.
