به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از بیبیسی، برناردا روسالبا ورا کونتاردو در واقع در شمار بازداشتشدگان ناپدیدشده دوران دیکتاتوری پینوشه در شیلی قرار نداشت. او که از اکتبر ۱۹۷۳، اندکی پس از کودتای نظامی، ناپدید شده بود، بعدها دوباره ازدواج کرد، صاحب فرزند شد، تابعیت سوئد را گرفت و سالها در استان بوئنوسآیرس آرژانتین زندگی کرد.
گروهی از خبرنگاران شبکه تلویزیونی شیلی اواسط سال گذشته او را در شهر تفریحی میرامار در آرژانتین، جایی که زندگی میکند، پیدا کردند. دستگاه قضایی شیلی اعلام کرد بررسیهای علمی، از جمله تطبیق پروفایل ژنتیکی او با نمونههای بستگانش که در بانک ژنتیکی بازداشتشدگان ناپدیدشده و اعدامشدگان سیاسی نگهداری میشد، هویت او را با احتمال بیش از ۹۹.۹۹۹۹ درصد تایید کرده است.
برناردا ورا سال ۱۹۷۳، بیست و هفت ساله و متاهل بود و دختری پنج ساله داشت. او فعال سیاسی و عضو جنبش چپ انقلابی و جنبش انقلابی دهقانان بود. کمیسیون حقیقت و آشتی که در ماههای نخست دولت پاتریسیو آیلوین در سال ۱۹۹۰ برای بررسی و ثبت موارد نقض حقوق بشر در دوران دیکتاتوری تشکیل شد، شهادت والدین برناردا ورا را دریافت کرد. آنها اندکی پیش از کودتای سال ۱۹۷۳ دیگر هیچ خبری از دخترشان نداشتند.
در یکی از گزارشها نام او در فهرست هزار و ۴۶۹ قربانی ناپدیدسازی اجباری در شیلی ثبت شد. در این گزارش آمده بود که نیروهای نظامی در ۱۰ اکتبر ۱۹۷۳، او را در لیکینیه، واقع در دامنههای رشتهکوه آند در جنوب کشور، بازداشت کرده بودند. او سپس احتمالا همراه با ۱۵ نفر دیگر اعدام شده بود. بر اساس گفتههای برخی شاهدان، ورا در بخشی از مجتمع جنگلداری مخفی شده بود، چون مقامهای نظامی با جدیت در پی یافتن او بودند.
نخستین تردیدها درباره صحت اتفاقات مربوط به ناپدید شدن ورا را یکی از همرزمان سیاسی او مطرح کرد. بر اساس شهادتی که تلویزیون شیلی منتشر کرده، خوسه مانوئل براوو، عضو سابق جنبش چپ انقلابی، گفت گروه بزرگی از افراد ظاهرا در اکتبر ۱۹۷۳ توانستند از دست نیروهای نظامی فرار کنند و به کوهستان پناه ببرند.
براوو در کتاب خود در سال ۲۰۱۲ فاش کرد که او و برناردا ورا تا دسامبر ۱۹۷۳ در کوهستان ماندند. این تاریخ دو ماه پس از زمانی است که ادعا شده …
