مجید توکلی، کارگردان سینما در گفتوگو با ایلنا، دربارهی میکرودراما یا سریالهای عمودی که به عنوان پدیدهای نوظهور در حال فراگیری است، گفت: سریالهای میکرودراما که با نامهای ورتیکال دراما نیز شناخته میشوند، نخستین بار در چین و در اواخر دههی ۲۰۱۰ میلادی، یعنی پیش از دوران همه گیری کرونا، شکل گرفت.
وی اضافه کرد: چین نقشی بنیادین در پایهگذاری این مدل ایفا کرد و سپس به ایالات متحده و پس از آن به اروپا گسترش یافت. این پدیده، تأثیر چشم گیری بر اقتصاد صنعت سرگرمی گذاشته و به گمان من، در آیندهای نه چندان دور، نه تنها در عرصهی بین المللی، بلکه در ایران نیز با استقبال گسترده رو به رو خواهد شد و فرایند سریالسازی را به صنعتی پویا و پرمخاطب تبدیل میکند.
وی با اشاره به نشانههای این اقبال در داخل بیان کرد: ما در کل دنیا با تغییر رفتار مخاطب روبرو هستیم. در ایران از یک سو پلتفرمهای اختصاصی دارند برای تولید و نمایش این نوع سریالها راه اندازی میشوند و از سوی دیگر، سکوهای شناخته شده نیز جشنوارههایی را به این گونه از محتوا اختصاص دادهاند و شنیدهام بخش microdrama هم راهاندازی کردهاند.
وی درباره تفاوت این سریالها با محتوای اینستاگرامی نیز توضیح داد: سریالهای ورتیکال را نباید با اینستاگرام یکی دانست؛ چرا که وجه اشتراک آنها صرفاً در عمودی بودن قاب خلاصه میشود نه چیز دیگر.
این کارگردان سینما درباره تفاوتهای فرمی و ساختاری قاب عمودی این سریالها عنوان کرد: در قاب افقی، امکان استفاده از پهنای تصویر برای نمایش ارتباط میان چند شخصیت، معماری فضا، و حرکت در کادر فراهم است. اما در قاب عمودی، توجه به چهره و بدن انسانها معطوف میشود. در این فرم، بازیگران نقشی محوری پیدا میکنند، کلوزآپها جلوه میکنند، و عمق میدان یا حرکت عمودی از اهمیت ویژهای برخوردار میشوند. افزون بر این، عناصری چون پیامهای متنی، تماس تصویری، نوتیفیکیشنها و صفحه نمایش گوشی موبایل میتوانند خود به بخشی از زبان روایت در این گونه سریالها تبدیل شوند؛ یعنی در قاب عمودی، بر خلاف نسبت تصویر ۱۶:۹ در سریالهای افقی، ابزار موبایل به عنوان جزئی از روایت عمل میکند و این تفاوت بنیادین، آن را به فرم رواییِ مستقل و بدیع تبدیل ساخته …
