به گزارش اطلاعات آنلاین، گفته میشود ایران و عمان در حال نهایی کردن توافقی برای کنترل تنگه هرمز، دریافت هزینه از کشتیها برای عبور و مرور و احتمالاً مسدود کردن کشتیهای «کشورهای متخاصم» هستند. ترامپ در اوایل ماه ژوئیه بمباران را از سر گرفت تا مانع از انجام این کار شود. ادعاهای رئیس جمهوری آمریکا همواره بین کنترل هرمز از سوی ایالات متحده و دریافت عوارض، وانمود کردن به باز بودن تنگه و تهدید به «ضربه بسیار شدید» در صورت باز نشدن کامل آن، در نوسان بوده است.
با این حال، ترامپ و دیگر مقامهای ارشد آمریکایی، مانند مارکو روبیو، وزیر امور خارجه و اسکات بسنت، وزیر خزانهداری، مذاکرات ایران و عمان را نوعی پیشرفت دیپلماتیک تبلیغ میکنند و نشان میدهند قرار است توافقی را با شرایط ایران بپذیرند. این مسلماً آشکارترین شکست آمریکا در جنگ تاکنون خواهد بود، به ویژه برای جنگی که ترامپ آغازگر آن بوده است.
در ماه فوریه، قبل از اینکه ترامپ جنگ را آغاز کند، هرمز باز و یک آبراه بینالمللی و آزاد برای همه بود. ایالات متحده هم قدرت نظامی غالب در منطقه در نظر گرفته میشد. کشورهای عربی خلیج فارس - عربستان سعودی، امارات متحده عربی، قطر، بحرین، کویت - تسلط آمریکا را اساس راهبردهای امنیت ملی و اقتصادی خود قرار دادند و ایران درگیر مذاکراتی در مورد برنامه هستهای خود بود، هرچند بعید بود امتیازهای چشمگیر بدهد.
در 17 ژوئن، پس از بمبارانهای فراوان، برخی تهدیدهای شدید و چند آتشبس، ایالات متحده یادداشت تفاهمی با ایران امضا کرد که عمدتاً تسلیم آمریکا بود. این توافق شامل کاهش تحریمها و سایر مزایای اقتصادی برای ایران بود و بر تمام اهداف جنگی ایالات متحده تأثیر میگذاشت. ایران با مذاکرات هستهای نامشخص در آینده موافقت کرد، که ایالات متحده قبل از حمله آن را انجام داده بود.
این سند کتبی از هر دو طرف میخواهد یکدیگر را تهدید نکنند (ترامپ تقریباً بلافاصله آن را نقض کرد) و اسرائیل را متعهد کرد به عملیات در لبنان پایان دهد (که آنها هرگز با آن موافقت نکردند و نخواهند کرد). این [سیاست/طرح] عملاً کنترل ایران بر تنگه هرمز را تصدیق کرد و گفت که ایران «ترتیباتی» برای مدیریت آن با عمان اتخاذ خواهد کرد و «فقط برای ۶۰ روز» هیچ هزینهای دریافت نخواهد کرد.
اما تنگه هرمز تا حدی …
