به گزارش اطلاعات آنلاین، شهاب سنگ ها هر جایی در سراسر جهان ممکن است یافت شوند. ممکن است در هر نقطه ای که فکرش را بکنیم یا نکنیم باشند؛ چون تکه سنگ های فضایی بدون وقفه به سطح زمین اصابت می کنند. البته، باید گفت که بیشتر شهاب سنگ ها به اقیانوس ها می افتند و در عمق آب ها گم می شوند.
اکثریت قریب به اتفاق شهاب سنگ ها هرگز پیدا نمی شوند یا در معرض آب و هوای زمین فرسایش یافته و کاملاً جزئی از زمین خاکی می شوند.
شهاب سنگ های دیگر هم در یخ های قطبی در جنوبگان به دام می افتند. این همان جایی است که تیم هایی بین المللی متشکل از دانشمندان سراسر جهان دهه ها است که آنها را جمع آوری می کنند. در سال ۲۰۰۰، بیش از ۲۰ هزار شهاب سنگ در قطب جنوب کشف شدند که هیچ کدام از آنها برای دارندگان مجموعه شهاب سنگ (کلکسیونرها) قابل دسترسی نیستند.
در سال ۱۹۵۲ پیمان جنوبگان به امضاء رسید و در سال ۱۹۶۱ اجرایی شد. از آن زمان تا کنون بیش از ۱۰۰ کشور مختلف این پیمان را به تصویب رسانده اند. در سال ۱۹۹۲، پیشنهادی در رابطه با حفاظت از تمامی نمونه های زمین شناختی از جمله شهاب سنگ ها و جلوگیری از جمع آوری آنها در مجموعه های شخصی به آن اضافه شد.
با این حال، نقاط بی شماری برای جمع آوری شهاب سنگ ها وجود دارند که هیچ قانون و محدودیتی هم شامل آنها نمی شود. اگر روحیه ماجراجویانه داشته باشیم، بدمان نمی آید در مناطق دور به کاوش شهاب سنگ ها بپردازیم.
یکی از بهترین نقاط برای شکار شهاب سنگ ها دشت های خشک و بیابانی و کویرها است. دشت هایی که پوشش گیاهی تُنُک و آب و هوای خشک حکم فرماست. اگر وارد این مناطق شدیم، بهتر است به دنبال سطوح قدیمی که به نظر می رسند مدت های مدیدی است در معرض هوا قرار گرفته اند بگردیم. دریاچه های خشک شده قدیمی مکان مناسبی برای جست و جو هستند. بسیاری از شهاب سنگ ها را در دریاچه های خشک شده پیدا کرده اند. همچنین می توانیم شهاب سنگ ها را با جست و جو در نقاط شناخته شده ای مثل زمین های …
