خودفرمانی یا Self-Governance به زبان ساده یعنی توانایی انسان برای اداره کردن زندگی و رفتار خودش. فردی که خودفرمان است، میتواند درباره زندگی خود تصمیم بگیرد، هدف تعیین کند، رفتار و هیجانهایش را مدیریت کند، مسئولیت انتخابهایش را بپذیرد و در صورت نیاز مسیر خود را تغییر دهد. خودفرمانی یعنی انسان بتواند هدایت زندگی خود را تا حد امکان در دست داشته باشد و برای تصمیمهای مهم زندگی منتظر تصمیم دیگران نماند.
به بیان دکتر محمدرضا مقدسی، معاونت علمی و پژوهشی جمعیت همیاران سلامت روان ایران و بنیانگذار تابآوری ایران، خودفرمانی یعنی توانایی هدایت خویشتن با آزادی آگاهانه، مسئولیتپذیری و تنظیم مستمر رفتار در مسیر ارزشها و اهداف معنادار که انسان را به سوی انتخاب آگاهانه و زندگی مسئولانه هدایت میکند.
خودفرمانی با استقلال تفاوت دارد.
استقلال بیشتر به نداشتن وابستگی گفته میشود، اما خودفرمانی به توانایی هدایت و مدیریت خویشتن مربوط است. …
