به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو؛ محمد بهرامی سیفآبادی، با اشاره به پیگیری های کمیسیون انرژی مجلس برای اجرای دقیق احکام برنامه هفتم پیشرفت در حوزه انرژی و موضوع جمع آوری گازهای مشعل، گفت: جمعآوری گازهای مشعل یا فلرها فقط یک پروژه فنی در صنعت نفت نیست، بلکه موضوعی راهبردی در حوزه حفظ سرمایه ملی، کاهش آلودگی، افزایش بهرهوری انرژی و تقویت امنیت انرژی کشور است.
وی با اشاره به اینکه فلرینگ در برخی تأسیسات نفت و گاز به دلایل ایمنی اجتنابناپذیر است، افزود:در صنعت نفت و گاز دنیا وجود مشعل در برخی فرآیندها برای حفظ ایمنی تأسیسات امری شناختهشده است، اما استمرار فلرسوزی در حجم بالا به هیچ عنوان قابل قبول نیست. وقتی گاز همراه نفت بدون استفاده در مشعلها سوزانده میشود، در واقع بخشی از ثروت ملی، خوراک صنایع پاییندستی و ظرفیت تولید کشور از بین میرود.
نماینده مردم بویراحمد، دنا و مارگون در مجلس شورای اسلامی تصریح کرد:اگر از مسیرهای صنعتی جنوب کشور مانند عسلویه، کنگان یا مناطق نفتخیز عبور کنیم، شعلههای بلند مشعلها سالها بخشی از چشمانداز این مناطق بودهاند. شاید در گذشته این شعلهها نشانه فعالیت صنعت نفت تلقی میشدند، اما امروز نگاه ما باید تغییر کند. هر شعلهای که بدون ضرورت روشن میماند، به معنای هدررفت گاز، افزایش آلایندگی و از دست رفتن یک فرصت اقتصادی است.
برنامه هفتم تکلیف روشنی برای مهار گازهای مشعل تعیین کرده است
بهرامی با اشاره به احکام برنامه هفتم پیشرفت در حوزه انرژی ،اظهارداشت:در برنامه هفتم، موضوع جمعآوری گازهای مشعل بهصورت مشخص مورد توجه قرار گرفته و برای جمعآوری سالانه حدود ۱۶ میلیارد مترمکعب گاز مشعل تکلیف تعیین شده است؛ از این میزان، حدود ۱۴ میلیارد مترمکعب در حوزه شرکت ملی نفت ایران و حدود ۲ میلیارد مترمکعب در حوزه شرکت ملی گاز ایران قرار دارد. این اعداد نشان میدهد که قانونگذار موضوع فلرینگ را یک مسئله فرعی ندانسته، بلکه آن را در متن سیاستهای کلان انرژی کشور قرار داده است.
وی ادامه داد:کمیسیون انرژی مجلس وظیفه خود میداند اجرای این احکام را بهصورت مستمر پیگیری کند. برنامه هفتم صرفاً مجموعهای از اهداف روی کاغذ نیست؛دستگاههای اجرایی مکلفاند زمانبندی، منابع مالی، مدل قراردادی، میزان پیشرفت فیزیکی و موانع اجرای طرحها را بهطور شفاف ارائه کنند. مجلس نیز باید بر همین اساس نظارت کند تا احکام قانونی در حوزه انرژی، بهویژه در موضوع مهار گازهای مشعل، به نتیجه عملیاتی برسد.
جمعآوری گازهای مشعل یعنی جلوگیری از سوختن سرمایه ملی
بهرامی با بیان اینکه هر مترمکعب گاز جمعآوریشده میتواند به ارزش افزوده تبدیل شود،یادآور شد:در شرایطی که کشور با مسئله ناترازی انرژی، محدودیت منابع و نیاز صنایع به خوراک پایدار روبهرواست، پذیرفتنی نیست که گاز همراه نفت در مشعلها بسوزد. این گاز میتواند در تولید برق، تأمین سوخت صنایع، خوراک پتروشیمیها، تولید محصولات گازی و حتی جایگزینی سوختهای مایع نقشآفرینی کند.
وی افزود:جمعآوری گازهای فلر را نباید صرفاً یک اقدام زیستمحیطی دانست؛ این اقدام از منظر اقتصادی نیز بسیار مهم است. گازی که تا دیروز به شکل دود و حرارت از دست میرفت، امروز میتواند وارد زنجیره تولید شود، هزینهها را کاهش دهد، بهرهوری را افزایش دهد و به درآمدزایی برای کشور کمک کند.مهار گازهای مشعل دقیقاً از همین جنس است؛ یعنی استفاده درست از سرمایهای که همین امروز در اختیار کشور قرار دارد.
خاموش شدن فلر فاز نهم پارس جنوبی نماد تغییر رویکرد است
عضو مجمع نمایندگان مردم کهگیلویه و بویراحمد با اشاره به خاموش شدن مشعل پالایشگاه فاز نهم پارس جنوبی،بیان کرد:خاموش شدن مشعل فاز نهم پارس جنوبی را باید فراتر از خاموشی یک شعله دید. این اتفاق نماد یک تغییر رویکرد در صنعت انرژی کشور است؛ تغییری از نگاه سنتی به فلرینگ،به سمت بهرهوری، بازیافت انرژی و استفاده دوباره از منابع ارزشمند گازی.
وی ادامه داد:در این پروژه، گازهایی که پیشتر بدون استفاده در فلرها میسوختند، جمعآوری شده و دوباره وارد چرخه مصرف شدهاند. استفاده از این گازها به عنوان سوخت بویلرها نشان میدهد که با طراحی مهندسی، سرمایهگذاری و تکیه بر توان داخلی میتوان همان انرژی هدررفته را در خدمت فرآیندهای صنعتی قرار داد.و باید تاکید کنم که هر مشعلی که خاموش میشود، حاصل یک زنجیره از تلاش متخصصان، مهندسان، کارگران و مدیران صنعت نفت و گاز کشور است.
پیگیری کمیسیون انرژی برای رفع موانع اجرایی و مالی پروژهها
عضو کمیسیون انرژی مجلس با اشاره به گستردگی نقاط مشعلسوزی در کشور اظهار داشت:بر اساس گزارشهای ارائهشده، بیش از ۹۰ نقطه مشعلسوزی در هفت استان کشور وجود دارد. پراکندگی این نقاط، ترش بودن بخشی از گازها، نیاز به احداث خطوط لوله، ایستگاههای تقویت فشار و واحدهای فرآورشی، اجرای این پروژهها را پیچیده و پرهزینه کرده است.
وی گفت:برای جمعآوری بخش عمده گازهای مشعل، حدود ۶ میلیارد دلار سرمایهگذاری برآورد شده که تاکنون حدود ۴.۵ میلیارد دلار آن از سوی بخش خصوصی تأمین شده است. این نشان میدهد که مشارکت بخش خصوصی در این حوزه جدی است، اما کافی نیست و باید جذابیت اقتصادی طرحها، ثبات مقررات، شفافیت قراردادها و امکان تأمین مالی پروژهها تقویت شود.
بهرامی ادامه داد:کمیسیون انرژی مجلس پیگیر آن است که موانع بانکی، قراردادی، ارزی و تأمین تجهیزات در این پروژهها شناسایی و برای رفع آنها راهکار اجرایی ارائه شود. اگر دستگاهی در مسیر اجرای قانون کوتاهی کند یا پروژهها بدون دلیل موجه دچار تأخیر شوند، مجلس باید از ابزارهای نظارتی خود استفاده کند.
نماینده مردم بویراحمد و دنا در مجلس با بیان اینکه ظرفیت جمعآوری گازهای مشعل معادل یک فاز پارس جنوبی اهمیت دارد،مطرح کرد: پروژههایی مانند مارون ۵ در شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، ایستگاه تقویت فشار گاز دهلران و طرح اصلاحی ایستگاه تزریق گاز هفتکل از جمله اقداماتی هستند که در این مسیر مورد توجه قرار گرفتهاند. اجرای پروژه هفتکل پس از سالها امکان جمعآوری و تزریق گازهای مشعل این منطقه را فراهم کرده که اقدام مهمی محسوب میشود.
مشارکت پتروشیمیها و صنایع پاییندستی باید افزایش یابد
بهرامی با اشاره به نقش صنایع پاییندستی در تکمیل زنجیره ارزش گفت:وزارت نفت از شرکتهای پتروشیمی و مجموعههای پاییندستی برای ورود به طرحهای جمعآوری گازهای مشعل دعوت کرده است و به نظر ما این مسیر باید جدیتر دنبال شود. پتروشیمیها از یکسو میتوانند سرمایهگذار این پروژهها باشند و از سوی دیگر، از گاز و مایعات گازی استحصالشده به عنوان خوراک پایدار استفاده کنند.
وی ادامه داد:یکی از مشکلات صنایع در ماههای سرد سال، محدودیت خوراک و سوخت است. اگر گازهای مشعل جمعآوری و فرآورش شوند، میتوانند به پایداری خوراک صنایع کمک کنند و بخشی از فشار ناترازی انرژی را کاهش دهند. این موضوع هم برای صنعت نفت، هم برای پتروشیمیها و هم برای اقتصاد ملی سودمند است.
هدفگذاری دولت باید با گزارشدهی شفاف همراه باشد
نماینده مردم بویراحمد، دنا و مارگون در مجلس با اشاره به هدفگذاری دولت برای کاهش حجم گازهای مشعل ،بیان کرد:اعلام شده است که هدف دولت کاهش حجم گازهای مشعل به حدود ۳۵ میلیون مترمکعب در روز تا پایان دولت چهاردهم است. تحقق این هدف وابسته به تکمیل پروژههای جاری، رفع موانع تأمین مالی، حل مسائل قراردادی و بانکی، تسریع در تأمین تجهیزات و افزایش مشارکت سرمایهگذاران است.
وی افزود:کمیسیون انرژی مجلس از اصل این هدفگذاری حمایت میکند، اما حمایت مجلس به معنای چشمپوشی از نظارت نیست. ما نیازمند گزارشهای دورهای، دقیق و قابل ارزیابی هستیم؛ اینکه هر پروژه در چه مرحلهای قرار دارد، چه میزان گاز جمعآوری شده، چه مقدار سرمایهگذاری انجام شده، چه موانعی وجود دارد و چه دستگاهی مسئول رفع آن موانع است.
بهرامی تأکید کرد:اگر هدفگذاریها با شاخصهای دقیق و زمانبندی روشن همراه نباشد، امکان ارزیابی عملکرد وجود نخواهد داشت. بنابراین یکی از محورهای پیگیری کمیسیون انرژی، تبدیل احکام برنامه هفتم به برنامههای اجرایی قابل سنجش است.
عضو کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی در پایان تصریح کرد:خاموش شدن یک فلر، پایان راه نیست؛ آغاز مسیری است که باید در سایر پالایشگاهها، تأسیسات نفتی، مجتمعهای گازی و مناطق دارای مشعلسوزی کشور ادامه پیدا کند. اگر این مسیر با جدیت دنبال شود، میتوان میلیاردها مترمکعب گاز را از هدررفت نجات داد و آن را به تولید، اشتغال، توسعه صنایع پاییندستی، افزایش درآمدهای ملی و ارتقای امنیت انرژی کشور تبدیل کرد.
