ارائه بیش از ۲۰ طرح فناورانه در حوزه هوش مصنوعی در نخستین نمایشگاه طرح «هاتف» در دانشکدگان فنی دانشگاه تهران

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو به نقل از معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست جمهوری، افشین در حاشیه بازدید از بیست‌وششمین نمایشگاه بین‌المللی صنعت ساختمان، با تشریح پارادایم جدید معاونت علمی و حرکت از فناوری و نوآوری به سمت ایجاد قابلیت‌های پایدار و تکرارپذیر، اظهار کرد: یکی از برنامه‌هایی که معاونت علمی در آغاز این مسیر دنبال کرده، طرح هاتف است.

وی با بیان اینکه معاونت علمی در رویکرد جدید خود به دنبال تبدیل ایده به بازار و هدایت زنجیره‌های شکل‌گیری فناوری است، افزود: در معاونت علمی دنبال این هستیم که ایده را به بازار تبدیل کنیم و در این میان زنجیره‌ها را هدایت کنیم. برای حوزه‌های نوظهوری که ممکن است به دلیل نبود بازار شکل‌گرفته، سرمایه‌گذاری کافی روی آنها وجود نداشته باشد، طرحی هدایتگر با عنوان هاتف تعریف شده است.

معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان رئیس‌جمهور ادامه داد: در قالب این طرح، حوزه‌هایی که دانش و ظرفیت فناورانه آنها در دانشگاه وجود دارد، شناسایی می‌شوند و تلاش می‌کنیم هسته‌های پژوهشی فعال در این حوزه‌ها را به شرکت‌های فناور تبدیل کنیم. این شرکت‌های فناور نیز در ادامه، در پارک‌های علم و فناوری و با استفاده از ظرفیت‌های حمایتی، مسیر تبدیل شدن به شرکت‌های دانش‌بنیان را طی خواهند کرد.

افشین با تأکید بر اینکه طرح هاتف با هدف ایجاد یک زنجیره پیوسته از ایده تا بازار طراحی شده است، گفت: ما یک زنجیره تعریف کرده‌ایم که به ما اجازه می‌دهد ایده‌ای را که یک نخبه، عضو هیئت علمی، دانشگاهی یا یک جوان متخصص و صاحب ایده دارد، در یک مسیر مشخص به محصول برسانیم.

وی با اشاره به اینکه رسیدن به محصول پایان مسیر توسعه فناوری نیست، تصریح کرد: وقتی ایده به محصول رسید، آیا کار پایان پیدا کرده است؟ خیر. تا اینجا فناوری اتفاق افتاده است، اما ما دنبال نوآوری هستیم. نوآوری یعنی فناوری بتواند خلق اثر کند؛ یعنی یک اثر اقتصادی، اجتماعی و اقتداری داشته باشد؛ بنابراین وقتی از نوآوری صحبت می‌کنیم، منظور این است که فناوری را به یک اثر مؤثر تبدیل کنیم.

رئیس بنیاد ملی نخبگان، در ادامه با تأکید بر ضرورت عبور از مفهوم نوآوری و رسیدن به قابلیت، اظهار کرد: آیا ایجاد اثر اقتصادی و اجتماعی کافی است؟ پاسخ امروز به این پرسش «نه» است و به همین دلیل است که بر قابلیت تأکید دارم و معتقدم نوآوری باید به «قابلیت» تبدیل شود.

افشین، قابلیت را به معنای تکرارپذیری موفقیت‌ها دانست و افزود: قابلیت یعنی بتوانید یک موفقیتی را که به دست آورده‌اید، تکرار کنید. ما امروز دنبال این هستیم که از فناوری و نوآوری عبور کرده و به قابلیت برسیم؛ قابلیتی که بتواند در مقیاس ملی ایجاد شود، استمرار پیدا کند و به‌صورت پایدار توسعه یابد.

توسعه «هوش مصنوعی» در مسیر ایجاد قابلیت دانش‌بنیان

افشین، یکی از مهم‌ترین قابلیت‌های مورد نیاز کشور را در شرایط کنونی، هوش مصنوعی دانست و گفت: یکی از قابلیت‌هایی که باید به آن برسیم، هوش مصنوعی است. اما هوش مصنوعی را نباید صرفاً به شکل یک محصول منفرد دید.

وی ادامه داد: برای مثال، اینکه بگوییم با استفاده از هوش مصنوعی توانسته‌ایم داده‌های ساختمانی را بخوانیم، سامانه‌ای طراحی کرده‌ایم که آموزش می‌بیند، فرمان صادر می‌کند و یک مسئله مشخص را حل می‌کند، به معنای پایان مسیر نیست. ما دنبال این هستیم که هوش مصنوعی در کشور به یک قابلیت تبدیل شود.

معاون علمی رئیس‌جمهور با اشاره به فعالیت ستاد توسعه فناوری و کاربرد‌های هوش مصنوعی اظهار کرد: فرآیند هوش مصنوعی در کشور در قالب ستاد مربوطه، به‌صورت منظم و با حضور معاون اول رئیس‌جمهور دنبال می‌شود و همین هفته نیز هشتمین جلسه این ستاد برگزار شد. هدف ما این است که هوش مصنوعی را از سطح محصولات و کاربرد‌های منفرد عبور داده و به یک قابلیت ملی تبدیل کنیم.

افشین در تشریح الزامات ایجاد چنین قابلیتی گفت: باید ببینیم فرایند ایجاد قابلیت اجرایی چیست و ضمانت اجرایی آن چگونه شکل می‌گیرد. بر اساس اصولی که در دنیا نیز دنبال می‌شود، ما در برخی حوزه‌ها باید تسهیلگر باشیم، در برخی حوزه‌ها تنظیم‌گر باشیم و زیرساخت‌های لازم را آماده کنیم. در کنار این موارد، باید آزمایشگاه‌های صحت‌سنجی و سندباکس نیز داشته باشیم.

وی افزود: اگر سندباکس و زیرساخت‌های صحت‌سنجی وجود نداشته باشد، ممکن است کد‌هایی وارد فرآیند شوند که فریب‌دهنده باشند یا نتوانند عملکرد مورد انتظار را ارائه دهند؛ بنابراین ایجاد این زیرساخت‌ها بخشی از مسیر رسیدن به قابلیت ملی در حوزه‌های فناورانه است.

معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان رئیس‌جمهور با اشاره به توسعه زیرساخت‌های پردازش هوش مصنوعی در کشور طی سال‌های اخیر اظهار کرد: ما فکر می‌کنیم در یک بازه زمانی حدود سه سال می‌توانیم مسیر ایجاد قابلیت‌های جدی در این حوزه را دنبال کنیم. باید توجه داشت که تا دو سال پیش، زیرساخت پردازش هوش مصنوعی در کشور به این شکل وجود نداشت، اما در همین فاصله کوتاه، زیرساخت بسیار خوبی در کشور آماده شده و در حال افزایش نرخ رشد آن هستیم.

وی ادامه داد: امروز جایگاه کشور از نظر علمی مناسب است و امیدواریم در حوزه کاربردپذیری نیز بتوانیم این جایگاه را به شکل محسوسی ارتقا دهیم. در سال جاری نیز در شاخص‌های مرتبط با کاربردپذیری، بهبود قابل توجهی داشته‌ایم.

افشین با اشاره به فاصله میان تولید علم و کاربردی‌سازی فناوری گفت: البته فاصله میان جایگاه علمی و کاربردپذیری ما همچنان زیاد است، اما این فاصله در حال کاهش است. باید توجه داشت که کار علمی و کاربردی، به‌ویژه در حوزه‌های نوظهور، الزاماً زودبازده نیست.

وی برای تبیین این رویکرد افزود: برخی از این فعالیت‌ها شبیه درخت گردو هستند؛ وقتی یک درخت گردو می‌کارید، در سال اول و دوم محصول نمی‌دهد، اما در مقابل، محصول و دوام آن می‌تواند ماندگار باشد. ما نیز به دنبال کار‌های نمایشی و فعالیت‌های سطحی نیستیم؛ به دنبال مسیر‌هایی اصیل، پیوسته و منسجم هستیم که بتوانند اثرگذاری طولانی‌مدت ایجاد کنند.

معاون علمی رئیس‌جمهور با تأکید بر پرهیز از رویکرد‌های نمایشی در توسعه فناوری تصریح کرد: ما دنبال جرقه‌های کوتاه‌مدت و محصولاتی که صرفاً برای مدت کوتاهی مطرح شوند نیستیم؛ بلکه می‌خواهیم یک مسیر روشن و پایدار ایجاد کنیم. هدف این است که زنجیره‌ای شکل بگیرد که از ایده و دانش آغاز شود، به فناوری و نوآوری برسد و در نهایت به قابلیت و اثر اقتصادی، اجتماعی و اقتداری تبدیل شود.

وی با اشاره به تغییر رویکرد رسمی معاونت علمی اظهار کرد: در پارادایم جدیدی که معاونت علمی از مردادماه به‌صورت رسمی اعلام کرده است، ما به سمت پارادایم قدرت‌بنیان حرکت می‌کنیم. در این پارادایم، قابلیت به‌عنوان یکی از پارامتر‌های اصلی مورد توجه قرار می‌گیرد.

افشین ادامه داد: وقتی با یک شرکت دانش‌بنیان صحبت می‌کنم، تأکید می‌کنم شرکتی که نتواند دانش خود را به‌صورت مستمر تکثیر و به‌روزرسانی کند، دیگر با الزامات این پارادایم همخوان نیست. فناوری دائماً در حال تغییر است و نمی‌توان صرفاً به موفقیت‌های گذشته تکیه کرد.

وی افزود: به همین دلیل، ما به‌عنوان هدایتگر باید به شرکت دانش‌بنیان بگوییم که حمایت‌های ما از یک محصول یا فناوری، مادام‌العمر نیست. ممکن است یک فناوری پنج سال پیش، فناوری درخشان و شایسته حمایت بوده باشد و یک شرکت را به یک شرکت دانش‌بنیان تبدیل کرده باشد، اما امروز همان فناوری ممکن است دیگر فناوری جدید و رقابت‌پذیری محسوب نشود.

معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان رئیس‌جمهور تأکید کرد: این ادبیات را در حال جاری کردن در اکوسیستم فناوری و نوآوری کشور هستیم؛ چراکه هدف ما صرفاً افزایش تعداد شرکت‌ها یا محصولات نیست، بلکه ایجاد شرکت‌ها و فناوری‌هایی است که بتوانند به‌صورت مستمر دانش خود را به‌روز کنند، تکثیر کنند و قابلیت‌های جدید ایجاد کنند.

وی با اشاره به نقش اجزای مختلف زیست‌بوم در تحقق این رویکرد گفت: این مسیر بدون همکاری اجزای اکوسیستم امکان‌پذیر نیست و باید با کمک شرکت‌های دانش‌بنیان، استادان دانشگاه، پارک‌های علم و فناوری، مراکز نوآوری، کارخانه‌های نوآوری، رسانه و نظام آموزشی کشور دنبال شود.

افشین نقش نظام آموزشی را در شکل‌گیری فرهنگ نوآوری و دانش‌بنیان از سنین پایین مهم دانست و گفت: اگر به دنبال کشوری هستیم که بخواهد در علم و فناوری قدرتمند شود، باید آموزش در مدارس نیز متفاوت شود. خلاقیت و فرایند دانش‌بنیانی باید از کودکی در جامعه نهادینه شود.

وی خاطرنشان کرد: مسیر قدرت‌بنیان شدن کشور، مسیری یکپارچه است که از مدرسه و پرورش خلاقیت آغاز می‌شود، در دانشگاه با تولید دانش و شکل‌گیری هسته‌های پژوهشی ادامه پیدا می‌کند، از طریق طرح‌هایی مانند هاتف به سمت شرکت‌های فناور و دانش‌بنیان هدایت می‌شود، با توسعه فناوری و نوآوری به محصول و اثر می‌رسد و در نهایت با ایجاد قابلیت‌های تکرارپذیر، به قدرت اقتصادی، اجتماعی و اقتداری کشور تبدیل می‌شود.

معاون علمی رئیس‌جمهور در پایان تأکید کرد: هدف نهایی این مسیر، ایجاد جرقه‌های کوتاه‌مدت یا صرفاً تولید محصول نیست؛ بلکه ایجاد یک مسیر روشن، اصیل، پیوسته و منسجم برای تبدیل ایده و دانش به فناوری، فناوری به نوآوری، نوآوری به قابلیت و قابلیت به قدرت ملی است؛ مسیری که طرح هاتف یکی از حلقه‌های مهم آن برای هدایت ظرفیت‌های دانشگاهی و پژوهشی به سمت بازار و اقتصاد دانش‌بنیان به شمار می‌رود.

به گزارش شهرآرانیوز؛ شرکت‌های مدرنا (Moderna) و مرک (Merck) از موفقیت آزمایش فاز ۳ واکسن شخصی‌سازی‌شده سرطان با نام Intismeran autogene خبر داده‌اند. این درمان که پیش‌تر با نام‌های mRNA-۴۱۵۷ و V۹۴۰ شناخته می‌شد، در ترکیب با داروی ایمنی‌درمانی کیترودا (پمبرولیزوماب) توانست دو شاخص مهم در درمان ملانوم را بهبود دهد. واکسن سرطان مدرنا چگونه کار می‌کند؟

این فناوری با واکسن‌های پیشگیرانه مانند واکسن‌های بیماری‌های عفونی تفاوت اساسی دارد. Intismeran برای درمان سرطان موجود و کاهش احتمال بازگشت آن طراحی شده است، نه برای جلوگیری از ابتلا به سرطان در افراد سالم.

فرایند درمان با بررسی نمونه تومور بیمار آغاز می‌شود. دانشمندان DNA سلول‌های سرطانی را بررسی می‌کنند تا جهش‌هایی را پیدا کنند که در سلول‌های سرطانی وجود دارند و می‌توانند به‌عنوان اهدافی برای سیستم ایمنی عمل کنند.

سپس یک واکسن mRNA متناسب با ویژگی‌های همان تومور ساخته می‌شود. Intismeran می‌تواند mRNA مربوط به حداکثر ۳۴ نئوآنتی‌ژن را در خود داشته باشد. نئوآنتی‌ژن‌ها قطعات یا ویژگی‌های جدیدی هستند که در نتیجه جهش‌های سرطانی ایجاد شده‌اند و می‌توانند توسط سیستم ایمنی شناسایی شوند.

هدف این است که سلول‌های ایمنی، به‌ویژه سلول‌های T، این ویژگی‌های اختصاصی را یاد بگیرند و در صورت وجود سلول‌های سرطانی باقی‌مانده در بدن، آن‌ها را شناسایی و هدف قرار دهند. نتیجه آزمایش فاز ۳ واکسن سرطان مدرنا چه بود؟

آزمایش INTerpath-۰۰۱ یک مطالعه بین‌المللی فاز ۳ بود که ۱۱۳۷ بیمار مبتلا به ملانوم پوستی پرخطر را شامل می‌شد. بیماران در مراحل IIB تا IV قرار داشتند و تومور آن‌ها به‌طور کامل با جراحی برداشته شده بود.

شرکت‌کنندگان به دو گروه تقسیم شدند: یک گروه ترکیب Intismeran و کیترودا دریافت کرد و گروه دیگر کیترودا را به‌تنهایی دریافت کرد.

در تحلیل میانی از پیش تعیین‌شده، ترکیب واکسن شخصی‌سازی‌شده با کیترودا توانست هر دو هدف اصلی مطالعه را برآورده کند:

افزایش بقای بدون عود سرطان (RFS)

افزایش بقای بدون متاستاز دوردست (DMFS)

شرکت‌ها اعلام کرده‌اند که این بهبود‌ها از نظر آماری معنادار و از نظر بالینی نیز معنادار بوده‌اند. با این حال، جزئیات کامل میزان کاهش خطر هنوز منتشر نشده و نتایج کامل قرار است در یک نشست علمی بین‌المللی ارائه شود.

در ادامه حتما بخوانید امید تازه برای درمان سرطان با طراحی کمپلکس‌های دو هسته‌ای برای تولید دارو‌ در ادامه حتما بخوانید آیا یوگا در کاهش اضطراب بازماندگان سرطان موثر است؟ آیا واکسن مدرنا سرطان را درمان می‌کند؟

در حال حاضر نمی‌توان گفت واکسن مدرنا «سرطان را درمان می‌کند». این عبارت از نظر علمی بیش از حد قطعی است.

Intismeran در مطالعه فعلی به‌عنوان درمان کمکی پس از جراحی در بیماران مبتلا به ملانوم پرخطر بررسی شده است. هدف آن کاهش احتمال بازگشت سرطان و گسترش آن به سایر قسمت‌های بدن است.

همچنین آزمایش فاز ۳ هنوز ادامه دارد تا شاخص‌های دیگری از جمله بقای کلی (OS) بررسی شود؛ بنابراین هنوز مشخص نیست این درمان در نهایت تا چه اندازه می‌تواند طول عمر بیماران را افزایش دهد. نتایج قبلی واکسن سرطان مدرنا چه بود؟

نتایج جدید فاز ۳ بر پایه یافته‌های امیدوارکننده آزمایش فاز ۲ b به دست آمده است.

در پیگیری پنج‌ساله مطالعه KEYNOTE-۹۴۲، ترکیب Intismeran با کیترودا در مقایسه با کیترودا به‌تنهایی، خطر عود سرطان یا مرگ را ۴۹ درصد و خطر متاستاز دوردست یا مرگ را ۵۹ درصد کاهش داده بود. این مطالعه شامل ۱۵۷ بیمار مبتلا به ملانوم پرخطر مرحله III و IV بود که تومور آنها به‌طور کامل جراحی شده بود.

البته نتایج یک مطالعه فاز ۲ کوچک‌تر را نمی‌توان به‌تنهایی معادل اثبات اثربخشی قطعی یک درمان دانست؛ اهمیت اعلام اخیر در این است که فناوری برای نخستین بار در یک مطالعه فاز ۳ بزرگ نیز به اهداف اصلی خود دست یافته است. چرا واکسن سرطان مدرنا اهمیت دارد؟

یکی از بزرگ‌ترین مشکلات درمان سرطان این است که تومور‌ها از نظر ژنتیکی با یکدیگر تفاوت دارند. حتی دو بیمار مبتلا به یک نوع سرطان ممکن است جهش‌های متفاوتی در تومور خود داشته باشند.

فناوری واکسن شخصی‌سازی‌شده مدرنا تلاش می‌کند این تفاوت را به یک مزیت تبدیل کند. به جای طراحی یک واکسن یکسان برای همه بیماران، واکسن بر اساس «اثر انگشت ژنتیکی» تومور هر فرد ساخته می‌شود.

این رویکرد بخشی از حوزه‌ای به نام ایمنی‌درمانی شخصی‌سازی‌شده و واکسن‌های نئوآنتی‌ژنی است. مؤسسه ملی سرطان آمریکا نیز نئوآنتی‌ژن‌ها را به‌عنوان یکی از اهداف مهم در نسل جدید واکسن‌های سرطان مورد توجه قرار داده است. آیا این واکسن فقط برای سرطان پوست است؟

ملانوم در حال حاضر مهم‌ترین عرصه آزمایش این فناوری است، اما شرکت مدرنا و مرک در حال بررسی Intismeran در سرطان‌های دیگر نیز هستند.

برنامه بالینی این دو شرکت اکنون شامل ۹ مطالعه فاز ۲ و فاز ۳ در انواع مختلف سرطان است که علاوه بر ملانوم، سرطان ریه غیرکوچک، سرطان مثانه و سرطان کلیه را نیز شامل می‌شود. مطالعات دیگری برای سرطان پانکراس، معده و ریه نیز در مراحل اولیه در حال بررسی هستند. واکسن سرطان مدرنا چه زمانی وارد بازار می‌شود؟

هنوز زمان قطعی برای عرضه عمومی این درمان اعلام نشده است. مدرنا و مرک اعلام کرده‌اند که قصد دارند داده‌های فاز ۳ را در یک نشست علمی بین‌المللی ارائه کنند و با نهاد‌های نظارتی درباره ارسال درخواست‌های تأیید مذاکره کنند؛ بنابراین Intismeran در حال حاضر یک درمان تحقیقاتی است و هنوز مجوز عمومی برای درمان سرطان دریافت نکرده است.

در نتیجه، خبر موفقیت فاز ۳ را باید یک پیشرفت مهم در توسعه واکسن‌های شخصی‌سازی‌شده سرطان دانست، نه به معنای عرضه شدن واکسنی که بتواند همه انواع سرطان را درمان کند. تأثیر خبر واکسن سرطان بر سهام مدرنا

انتشار نتایج مثبت فاز ۳ واکسن شخصی‌سازی‌شده سرطان، واکنش بسیار شدیدی در بازار سهام ایجاد کرد. سهام مدرنا (MRNA) در ۱۹ اوت ۲۰۲۶ در مقطعی بیش از ۱۶۰ درصد رشد کرد و ارزش بازار شرکت به‌شدت افزایش یافت.

این جهش نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران موفقیت آزمایش را نشانه‌ای از کاهش وابستگی آینده مدرنا به واکسن‌های کووید-۱۹ و تقویت جایگاه این شرکت در حوزه درمان سرطان می‌دانند. با این حال، بخش زیادی از این رشد بر انتظارات آینده استوار است؛ زیرا واکسن هنوز تأییدیه نهایی نهاد‌های نظارتی را دریافت نکرده و جزئیات کامل نتایج، از جمله داده‌های بقای کلی، منتشر نشده است.

در واقع، این خبر یکی از بزرگ‌ترین جهش‌های روزانه تاریخ سهام مدرنا را رقم زد و ارزش‌گذاری شرکت را به‌شدت تحت تأثیر قرار داد؛ بنابراین می‌توان گفت موفقیت واکسن سرطان، چشم‌انداز سرمایه‌گذاری روی مدرنا را تغییر داده، اما ماندگاری این رشد به نتایج نهایی آزمایش، تأیید FDA و موفقیت تجاری درمان بستگی دارد.

اوایل ماه جاری، سازمان غذا و داروی آمریکا نخستین دارویی را که برای درمان علت اصلی حمله خواب طراحی شده است، تایید کرد. این بیماری‌ میلیون‌ها نفر را تحت تاثیر قرار می‌دهد و باعث خواب‌آلودگی شدید در طول روز و بیداری در شب می‌شود.

به نقل از نیچر، موفقیت این دارو که اووِپورکستون (oveporexton) نام دارد و با نام تجاری Orzeyful عرضه می‌شود، از سوی افرادی که با حمله خواب یا نارکولپسی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، با استقبال روبه‌رو شده است.

اما پژوهشگران نیز با اشتیاق این دارو را دنبال می‌کنند؛ زیرا آن را نخستین عضو از مجموعه‌ای از درمان‌های اختلالات خواب می‌دانند که احتمالا طی سال‌های آینده تایید خواهند شد.

این درمان‌های نوظهور که به‌عنوان آگونیست‌های اورکسین شناخته می‌شوند، هیجان‌انگیز هستند؛ زیرا نه ‌تنها نوید کاهش علائم بیماری را می‌دهند، بلکه علت زیستی بیماری را نیز هدف قرار می‌دهند و حتی ممکن است برای سایر اختلالات عصبی‌ روانی نیز کاربرد داشته باشند. فرصتی برای تجربه یک زندگی عادی

برای چپمن، دانشجوی ۱۹ ساله دانشگاه تنسی در ناکسویل، این دستاورد تغییری اساسی در زندگی او بوده است.

چپمن مدت‌ها با بیماری خود دست‌وپنجه نرم می‌کرد و گاهی روزانه ۱۶ ساعت می‌خوابید و در مدرسه با مشکل مواجه بود و به ‌شدت به قهوه وابسته بود.

وقتی می‌خندید، گاهی این اتفاق باعث می‌شد بدنش از حرکت بایستد و روی زمین بیفتد، در حالی که کاملا هوشیار باقی می‌ماند؛ این علامت یعنی شل ‌شدن ناگهانی عضلات از علائم این بیماری است.

چپمن می‌گوید به ‌جای اینکه بتواند از تمام چیزهایی که زندگی دانشگاهی ارائه می‌دهد لذت ببرد، به ‌ندرت از خانه بیرون می‌رفت.

این وضعیت تا زمانی ادامه داشت که او اوایل امسال به‌ عنوان داوطلب در یک کارآزمایی بالینی شرکت کرد که برای آزمایش نسل جدیدی از داروهای حمله خواب انجام می‌شد.

او پیش از آن، بیش از ۱۲ دارو از جمله داروهای محرک را امتحان کرده بود، اما اغلب با عوارض روان‌شناختی شدید مواجه می‌شد. اکنون او می‌تواند تمام روز بیدار و هوشیار بماند و شب‌ها خوابی آرام داشته باشد.

او و مادرش حتی در حال برنامه‌ریزی برای سفری به کمپ پایه کوه اورست هستند تا این اتفاق را جشن بگیرند.

مشکلات چپمن در مدیریت علائم بیماری چندان غیرمعمول نیست. نارکولپسی تقریبا سه میلیون نفر در سراسر جهان را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

هر دو نوع این اختلال، یعنی نوع ۱ و نوع ۲ باعث خواب‌آلودگی در طول روز، بیداری در شب، فلج خواب و توهم می‌شوند. نوع ۱، که چپمن به آن مبتلا است، با شل شدن ناگهانی عضلات نیز مشخص می‌شود.

برای مدت طولانی، علت حمله خواب یک معما باقی مانده بود. اما از اواخر دهه ۱۹۹۰، پژوهشگران دریافتند که یک پپتید به نام اورکسین اغلب در مغز افراد مبتلا به حمله خواب نوع ۱ وجود ندارد.

اورکسین توسط حدود ۷۰ هزار نورون در هیپوتالاموس مغز تولید می‌شود. به نظر می‌رسد این سلول‌ها در افراد مبتلا به حمله خواب نوع ۱ از بین می‌روند و بدون اورکسینی که تولید می‌کنند، مغز قادر نیست چرخه خواب و بیداری را تنظیم کند.

به نظر نمی‌رسد حمله خواب نوع ۲ با کمبود اورکسین مرتبط باشد و دانشمندان همچنان در حال بررسی علت آن هستند.

دانشمندان شرکت تاکدا با تکیه بر این دانش مولکولی، پایگاه داده عظیم ترکیبات شیمیایی خود را بررسی کردند و ترکیبی را یافتند که عملکرد اورکسین را شبیه‌سازی می‌کرد.

این ترکیب در مغز به ‌جای اورکسین عمل می‌کند و با فعال کردن گیرنده‌های این پپتید، به پایدار شدن مدارهای بیداری و خواب فرد کمک می‌کند.

پژوهشگران تاکدا نخستین‌ بار این ترکیب را در سال ۲۰۱۱ شناسایی کردند، اما سال‌ها صرف توسعه آن به شکل یک قرص خوراکی و آزمایش آن کردند. فراتر رفتن از خواب

با وجود هیجان ناشی از تایید این دارو، پژوهشگران تاکید می‌کنند که هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری درباره حمله خواب و نقش اورکسین در مغز وجود دارد.

معمای نارکولپسی نوع ۲ هنوز حل نشده و از دست رفتن اورکسین نیز در همه مبتلایان به نارکولپسی نوع ۱ دیده نمی‌شود. پژوهش‌ها نشان می‌دهند از بین رفتن نورون‌های بخش دیگری از مغز به نام «لوکوس سرولئوس» نیز ممکن است در این بیماری نقش داشته باشد؛ بنابراین به گفته پژوهشگران، درمان آینده احتمالا به ترکیبی از داروها برای جبران آسیب به هر دو گروه نورونی نیاز خواهد داشت.

پژوهشگران همچنین در حال بررسی کاربردهای گسترده‌تر آگونیست‌های اورکسین در بیماری‌هایی مانند اختلال کم‌توجهی بیش‌فعالی، ام‌اس و پارکینسون هستند. این هورمون علاوه بر تنظیم خواب، در مسیرهای مرتبط با اشتها، اضطراب و اعتیاد نیز نقش دارد و همین موضوع احتمال استفاده از درمان‌های مبتنی بر اورکسین را در سایر اختلالات افزایش داده است.