«استخر»؛ وقتی کلیشه جای قصه را می‌گیرد

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، سروش صحت در سال‌های گذشته به واسطه ساخت آثاری با شخصیت‌های خاص، موقعیت‌های به ظاهر ساده، دیالوگ‌های فلسفی و طنزی که اغلب بدون هیاهو شکل می‌گیرد، سبک و امضای مشخصی برای خود ساخته است. از همین رو، «استخر» نیز با انتظار تماشای یک کمدی متفاوت وارد چرخه اکران شد؛ فیلمی که قرار بود بیش از آنکه به الگو‌های معمول کمدی تجاری متکی باشد، از جهان شخصیت‌ها و موقعیت‌های خاص خود برای ایجاد خنده استفاده کند. با این حال، هرچه روایت پیش می‌رود، فاصله میان این انتظار و آنچه روی پرده دیده می‌شود بیشتر می‌شود.

«استخر» در ظاهر همان مؤلفه‌هایی را دارد که مخاطب از سینمای سروش صحت انتظار دارد؛ آدم‌هایی با تنهایی‌ها و دغدغه‌های شخصی، موقعیت‌های روزمره‌ای که قرار است به کمدی تبدیل شوند و دیالوگ‌هایی که تلاش می‌کنند در پس شوخی، معنایی جدی‌تر را منتقل کنند. با این حال، فیلم در بخش‌هایی از مسیر خود از این الگو فاصله می‌گیرد و به سراغ تمهیداتی می‌رود که بیشتر به کمدی‌های متکی بر ستاره و موقعیت‌های نمایشی نزدیک است. …