به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، پیش از نهم اسفند، نام سیده بشری حسینی خامنهای برای بسیاری از مردم آشنا نبود. او بانویی بود که در کنار نقشهای خانوادگی خود، به عنوان معلم نیز فعالیت داشت؛ همسر بود و مادر. حتی در دعوتنامه بزرگداشتش نیز چهره او دیده نمیشد و تنها تصویر دختر چهاردهماههاش زهرا به چشم میخورد؛ همان دخترک صورتیپوشی که مردم پس از آن اتفاق تلخ، چهره معصومش را به خاطر سپردند.
بشری خانم سالها بیهیاهو زندگی کرده بود؛ بدون آنکه بخواهد به واسطه نام پدر شناخته شود. بعد از آن روز شناختیمش
در مسجد دانشگاه صنعتی شریف، میان جمعیت از مردم پرسیده شد: «بشری خانم را میشناسید؟» پاسخها تقریباً یکسان بود: «بعد از آن روز شناختیمش.»
شاید همین جمله خلاصه زندگی او باشد؛ زنی که تا زمانی که بود کمتر دیده شد و پس از آن اتفاق، بسیاری خواستند بدانند چه کسی بوده است. معلمی که نامش میان شاگردان و خانواده معنا داشت و حالا خاطرات …
