با این حال، تحلیلگران تقریبا هیچ رابطهای میان میزان مواجهه یک صنعت با هوش مصنوعی و رشد اشتغال در آن پیدا نکردند. این یافته نشان میدهد عواملی مانند استخدام گسترده نیروی کار در سالهای پس از ۲۰۱۹ ممکن است بخشی از ضعف اشتغال در صنایع دارای بیشترین مواجهه با هوش مصنوعی را توضیح دهد.
مجموع ساعات کار نیز ارتباط چندانی با میزان استفاده از هوش مصنوعی نداشت که نشان میدهد شرکتها در واکنش به این فناوری، بهطور گسترده ساعات کاری کارکنان خود را کاهش ندادهاند.
نتایج درباره تقاضای نیروی کار که بر اساس میزان اشتغال و فرصتهای شغلی سنجیده شد نیز تقریبا مشابه بود. میزان استفاده از هوش مصنوعی، ارتباط مشخصی با تغییرات تقاضا برای نیروی کار بین ژانویه و ژوئن ۲۰۲۶ نداشت.
طبق این گزارش، بخشهای اطلاعات و خدمات مالی و بیمه ممکن است استثنا باشند. هر دو بخش در کنار برخورداری از نرخ نسبتا بالای پذیرش هوش مصنوعی، با کاهش تقاضا برای نیروی کار مواجه شدهاند که نشان میدهد برخی شرکتها ممکن است از این فناوری برای کنترل هزینههای نیروی کار استفاده کنند.
با این حال، وضعیت اشتغال در میان نیروهای تازهوارد به بازار کار آمریکا چندان امیدوارکننده نیست. نرخ بیکاری کارکنان و فارغالتحصیلان جدید دانشگاهی ۲۲ تا ۲۷ ساله از پایینترین سطوح خود در ۲۰۲۳ افزایش یافته است و همچنان بالاتر از میانگین سال ۲۰۱۹ قرار دارد.
بر اساس این نتایج هوش مصنوعی ممکن است در ضعیفتر شدن وضعیت اشتغال جوانان نقش داشته باشد، اما نااطمینانیهای مرتبط با سیاستهای تجاری نیز در این زمینه موثر بوده است.
در همین حال، سرمایهگذاری در زیرساختهای هوش مصنوعی در بخشهای دیگری به اشتغالزایی کمک کرده است. بخش ساختوساز غیرمسکونی در ۲۰۲۶ تا زمان انتشار این گزارش، ۹۵ هزار شغل ایجاد کرده و صنایع تولیدی مرتبط با هوش مصنوعی نیز ۳۲ هزار شغل به وجود آوردهاند.
طبق گزارش پایگاه خبری اینوستینگ، در مجموع این دو بخش، حدود یکچهارم مشاغل جدید بخش خصوصی در این دوره را ایجاد کردهاند و پیشبینی میشود این افزایش اشتغال، همراه با ایجاد وظایف و نقشهای شغلی جدید، بخشی از کاهش اولیه مشاغل ناشی از پذیرش هوش مصنوعی را جبران کند.
