قیمت طلا، دلار و سکه امروز ۲۸ مرداد ۱۴۰۵؛ دلار ۱۸۸ هزار تومانی شد، سکه در آستانه ۱۹۱ میلیون

فوتبالی: دنیای فوتبال شاهد یکی از عجیب‌ترین بازگشت‌های سال‌های اخیر است؛ رونالدینیو، اسطوره برزیلی و برنده توپ طلای ۲۰۰۵، در ۴۶ سالگی بار دیگر به فوتبال ایتالیا برگشته و به‌عنوان بازیکن راونا در سری C فعالیت خواهد کرد. 

به گزارش فوتبالی، باشگاه راونا در ماه ژوئن رسما اعلام کرده بود که رونالدینیو به‌عنوان بازیکن ثبت خواهد شد و حتی قرار است پیراهن شماره ۱۰ را بر تن کند. این اتفاق بیش از یک دهه پس از آخرین حضور حرفه‌ای رونالدینیو در زمین رخ می‌دهد. 

آخرین بازی رسمی او در سپتامبر ۲۰۱۵ با پیراهن فلومیننزه بود و از آن زمان تاکنون، بیشتر در مسابقات نمایشی و رویدادهای فوتبال اسطوره‌ها دیده شده است. حالا اما ستاره سابق بارسلونا، میلان و پاری‌سن‌ژرمن دوباره می‌خواهد در یک مسابقه رسمی به میدان برود. 

هدف رونالدینیو از این بازگشت بسیار خاص است یعنی زدن سیصدمین گل دوران حرفه‌ای خود. او در مراسم حضورش در راونا گفت که احساس خوبی دارد و اگر بتواند آخرین گل دوران فوتبالش را با پیراهن این تیم به ثمر برساند، اتفاقی بسیار زیبا خواهد بود. 

مالک راونا نیز تأکید کرده که حضور رونالدینیو صرفاً یک حرکت تبلیغاتی نیست. ایگنازیو چیپریانی معتقد است این اسطوره برزیلی می‌تواند به پروژه بلندمدت باشگاه برای رشد و رسیدن به سطوح بالاتر فوتبال ایتالیا کمک کند. رونالدینیو علاوه بر نقش ورزشی، در ساختار مالکیت باشگاه نیز سهمی دارد و قرار است به افزایش اعتبار بین‌المللی راونا کمک کند. 

البته رونالدینیو در نخستین بازی فصل مقابل رجیانا حضور نخواهد داشت و هنوز زمان دقیق نخستین بازی رسمی او مشخص نشده است. خودش نیز گفته تصمیم نهایی درباره حضورش در زمین به مربی و شرایط تیم بستگی دارد. 

با این حال، یک چیز قطعی است؛ اگر رونالدینیو واقعاً در سری C به زمین برود، فوتبال ایتالیا یکی از عجیب‌ترین صحنه‌های سال‌های اخیر را خواهد دید.

به گزارش هم‌میهن آنلاین و به نقل از ایلنا، در رویدادی کم‌نظیر که تحلیل‌گران بازار سینما را شگفت‌زده کرده، یک انیمیشن سه‌بعدی کم‌هزینه و مستقل به نام «نیو لای» (Niu Lai / 牛来) طی روزهای اخیر به پربحث‌ترین سوژه گیشه سینماهای چین و رسانه‌های سینمایی جهان تبدیل شده است؛ اثری که بدون هیچ‌گونه بودجه تبلیغاتی یا پشتیبانی کمپانی‌های بزرگ، مسیری سورئال را از یک شکست کامل تا یک پدیده فرهنگ‌ساز طی کرد.

فلاپ مطلق در ۱۰ روز نخست

این انیمیشن ۸۶ دقیقه‌ای که کل پروسه تولید آن به صورت مستقل و تنها توسط یک تیم دو نفره (یک مادر و پسر) پیش رفته است، در اواخر ماه گذشته میلادی (اوایل اوت) روی پرده سینماها رفت. پروژه در ۱۰ روز نخست اکران با افتضاحی تجاری روبرو شد؛ فروش کل آن حتی به ۱۰۰۰ دلار هم نرسید و در برخی روزها تنها ۳۰ دلار (کمتر از بلیط چند صندلی) می‌فروخت. اکثر سالن‌های نمایش‌دهنده اثر خالی از تماشاگر بودند و کمتر کسی تصور می‌کرد این پروژه حتی نامش در رسانه‌ها ثبت شود.

قدرت وایرال شدن؛ از مسخره‌بازی تلگرامی تا صف‌های طولانی گیشه

نقطه عطف داستان از اواسط ماه اوت و در شبکه‌های اجتماعی چین (مانند ویبو و تیک‌تاک) شکل گرفت. کاربران با برش دادن بخش‌هایی از گرافیک فوق‌العاده ضعیف، رندرینگ آماتوری، حرکات مکانیکی کاراکترها و صداگذاری عجیب اثر، شروع به ساختن میم (Memes) کردند. لقب «بدترین انیمیشن سال» به سرعت روی فیلم نشست، اما همین موج تمسخر، موج دیگری از «کنجکاوی جمعی» را به راه انداخت.

مردم برای خندیدن دسته‌جمعی و تجربه دیدن این «شاهکار ضعیف» به سمت سینماها هجوم بردند. استقبال به قدری ناگهانی و غیرمنتظره بود که بسیاری از سینماها که اصلا پوستر رسمی یا مواد تبلیغاتی برای فیلم نداشتند، مجبور شدند کارمندان خود را مامور کنند تا با مداد و آبرنگ روی کاغذ پوستر دست‌ساز بکشند و بر دیوار سالن‌ها بچسبانند.

سبقت از کریستوفر نولان و اسپایدرمن در فروش روزانه

طی بازه‌ای کوتاه، فروش روزانه فیلم جهشی عجیب و ۱۹۰۰ برابری را تجربه کرد و مجموع فروش آن از مرز ۱۷ میلیون یوان (حدود ۲.۵ میلیون دلار) عبور کرد. در اوج این موج، انیمیشن «نیو لای» توانست در جداول فروش روزانه چین، نه‌تنها از بلاک‌باستر جدید کمپانی مارول یعنی «اسپایدرن: یک روز کاملا تازه»

اگرچه مجموع فروش کل و جهانی «اودیسه» اصلا قابل قیاس با این انیمیشن کوچک نیست، اما حضور یک اثر دست‌ساز ۲ هزار دلاری بالای سر پروژه‌های چندصد میلیون دلاری هالیوود، تیتر اول مجلات سینمایی شد.

تحلیل جامعه‌شناختی: خستگی از هوش مصنوعی و آثار صیقل‌خورده

منتقدان و جامعه‌شناسان فرهنگی این بن‌بست‌شکنی را ناشی از دو مؤلفه می‌دانند: نخست، تبدیل شدن سینما به یک «کمدی تعاملی و جمعی» برای نسل جوان، و دوم، دل‌زدگی مخاطبان از تصاویر کامپیوترمحور و بی‌روح هوش مصنوعی (AI). تماشاگران نقص‌ها و کیفیت نازل اما «انسانی و بااصالت» این پروژه دو نفره را به آثار صیقل‌خورده و استودیویی ترجیح داده‌اند و سینما رفتن برای این فیلم را به یک ترند رفتاری تبدیل کرده‌اند.

به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید

به کانال بله هم میهن بپیوندید

به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید

دکتر یدالله کریمی پور استاد دانشگاه خوارزمی

در نبردها، فریب نه ابزاری تاکتیک‌ی، بلکه سنگ بنای استراتژی است.‌ یعنی همیشه لازم نیست حریف را از قدرت واقعی خود بترسانید؛ گاهی باید او را آن‌قدر مطمئن کنید که ضعیفید تا خودش وارد دام شود.

سون‌تزو چه عالی روشن این گزاره را بیان می کند: اگر توانمندید، ناتوان بنمایید؛ اگر نزدیکید، دور بنمایید و اگر دورید، نزدیک.

این تنها توصیه ای تاکتیکی نیست؛ بنیان «ادراک‌سازی» در جنگ است. غره سازی در تاریخ جنگ، شیوه ای رایج برای فریب دشمن بوده است. سه حالت در چنین فریبی(غره سازی) وجود دارد:

۱. بزرگنمایی قدرت؛ حریف می‌ترسد و عقب می‌نشیند.

۲. کوچک‌نمایی قدرت؛ حریف مغرور می‌شود و بیش از ظرفیتش وارد میدان می‌شود.

۳. بزرگنمایی ضعف حریف؛ حریف تصور می‌کند پیروزی آسان است و وارد جنگی می‌شود که هزینه‌اش را محاسبه نکرده است.

 ولی خطرناک‌ترین حالت، فریب دادن خود است: 

شوم‌ بختی و بی سرانجامی جای دیگر است؛ و آن وقتی است که حکومت آن‌قدر روایت بزرگنمایی قدرتش را تکرار می‌کند که دیگر حتی خودیها هم قادر نیستند تفاوت میان «قدرت واقعی» و «تصویر تبلیغاتی قدرت» را تشخیص دهند.این آخری از همه مهم‌تر است؛ چون در آن مرحله، عملیات فریب دشمن تبدیل به خودفریبی بدل می‌شود.

امروزه روز، در سپهر کشمکش های ایران- امریکا، چنین منطقی مشاهده پذیر است. 

تا جایی که به روایت های رسمی جمهوری بر میگردد‌ بخشی از رسانه‌ها و روایتسازان، قدرت ملی ایران(جنگی،‌ بی نیازی غذایی، وحدت مردمی، قدرت اطلاعاتی و...) را فراتر از ظرفیت واقعی‌اش می‌نمایانند و در مقابل، آمریکا و اسرائیل را ناتوان، خسته و در حال افول به تصویر می‌کشند. این تصویرسازی دوگانه، چنان چه ابزاری برای تأثیرگذاری بر ادراک حریف باشد، در چارچوب کلاسیک فریب جنگی می‌گنجد و از دیدگاه استراتژیک لازم و ضروری است.

 ولی اگر تصمیم‌ سازان خود نیز در دام بزرگنمایی گرفتار آیند و قدرت متعارف  عظیم آمریکا، یا برتری فناوری و اطلاعاتی اسرائیل را دستکم گیرند، آن‌گاه غره‌سازی دشمن به خودفریبی بدل می‌شود.

حقیقت آن است که در عصر جنگ‌های ادراکی، مرز میان فریب دشمن و فریب خویش‌ باریک‌تر شده است. آن‌که روایت را جایگزین ارزیابی و محاسبات واقع‌بینانه کند، نه بر دشمن، که بر خود چیره می‌شود؛ و تاریخ نشان داده است که سنگین ترین شکست‌ها از همین نقطه آغاز می‌گردند: جایی که تصویر و پندار قدرت، جای قدرت واقعی را می‌گیرد و غرور کاذب، جای محاسبه ی سرد و بی‌رحم را.

*کانال نویسنده پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر اعمال تحریم‌های جدید علیه ایران و حزب‌الله نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : صلح شرافتمندانه/ احمد زیدآبادی بیشتر بخوانید: گران ترین برنامه های نظامی در حال توسعه تا سال ۲۰۳۰(+عکس) مقام ارشد نظامی آمریکا: هیچ راه حل نظامی برای درگیری اوکراین وجود ندارد آمریکا: به دنبال جنگ با ایران نیستیم/ اعزام نظامیان بیشتر با هدف حمایت از منافعمان است تماشاخانه چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درخت‌ها قبل از مرگ زخمی شده بودند حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیم‌کشی فرسوده تا شایعات داغ / ببینید گرگان چه چیزی را از دست داد؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران