به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، زهرا عباسی فرد؛ بر اساس حقوق بینالملل بشردوستانه، خبرنگاران در جریان مخاصمات مسلحانه، در اصل از حمایتهای مقرر برای افراد غیرنظامی برخوردارند. ماده ۷۹ پروتکل الحاقی اول ۱۹۷۷ به کنوانسیونهای ژنو تصریح میکند که خبرنگارانی که در مناطق درگیری مسلحانه به مأموریتهای حرفهای خطرناک اشتغال دارند، در مفهوم بند ۱ ماده ۵۰، غیرنظامی محسوب میشوند. بنابراین، خبرنگاران مادامی که مستقیماً در مخاصمات شرکت نکنند، از حمایت حقوقی مشابه سایر غیرنظامیان برخوردارند و نباید هدف حمله قرار گیرند. بند دوم ماده ۷۹ نیز بر استمرار این حمایت تأکید دارد، مشروط بر آنکه خبرنگار اقدامی مغایر با وضعیت غیرنظامی خود انجام ندهد. این اصل در قطعنامه ۲۲۲۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد درباره حمایت از خبرنگاران، متخصصان رسانهای و کارکنان وابسته در مخاصمات مسلحانه نیز مورد تأکید قرار گرفته است.
اهمیت این حمایت حقوقی در جریان جنگ تحمیلی ۱۲روزه رژیم صهیونیستی علیه ایران در ژوئن ۲۰۲۵ بهطور ملموس نمایان شد. بر اساس گزارش فدراسیون بینالمللی روزنامهنگاران (IFJ)، تا ۱۷ ژوئن ۲۰۲۵ دستکم چهار خبرنگار و کارکن رسانهای در ایران شهید شدند: فرشته باقری، خبرنگار خبرگزاری دفاع مقدس (دفاعپرس)؛ صالح بیرامی، کاریکاتوریست مستقل و همکار نشریه اندیشه پویا؛ نیما رجبپور، دبیر خبر شبکه خبر؛ و معصومه عظیمی، از کارکنان سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران.
یونسکو نیز شهادت نیما رجبپور و معصومه عظیمی را محکوم و بر جایگاه کارکنان رسانهای بهعنوان افراد غیرنظامی تحت حقوق بینالملل بشردوستانه تأکید کرد.
در جنگ تحمیلی ۴۰روزه ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران در سال ۲۰۲۶ نیز خبرنگاران در معرض خطرات ناشی از حملات نظامی قرار گرفتند. بر اساس دادههای …
