به گزارش سیاسی خبرگزاری دانشجو به نقل از روابط عمومی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، بابک نگاهداری، با اشاره به تحولات ژرف جهانی در عرصههای اقتصادی، ژئوپلیتیک، زیستمحیطی و فناورانه، خاطرنشان کرد: ما در دورهای زندگی میکنیم که مفروضات پایهای بسیاری از نظریههای مدیریت عمومی و خطمشیگذاری، دیگر پاسخگوی مسائل موجود نیست.
وی افزود: جنگهای ترکیبی، انقلاب هوش مصنوعی و دگرگونی در نظم بینالملل، تنها بخشی از عواملی هستند که محیط پیرامون کشورها را به صحنهای پرآشوب و غیرقابلپیشبینی تبدیل کردهاند. در چنین شرایطی، حکمرانی صرفاً واکنشی و انفعالی، نه تنها کارآمد نیست؛ بلکه خود به عاملی برای تشدید آسیبپذیری تبدیل میشود.
حکمرانی در شرایط تنش، مفهومی فراتر از مدیریت بحران است
رییس مرکز پژوهشهای مجلس، با بیان اینکه حکمرانی در شرایط تنش، مفهومی فراتر از مدیریت بحران است، افزود: مدیریت بحران معمولاً به مواجهه با رویدادهای ناگهانی و کوتاهمدت میپردازد؛ اما آنچه امروز با آن روبروییم، «وضعیت تنش مزمن» است؛ یعنی فضایی که در آن چندین بحران بهطور همزمان و تعاملی عمل میکنند و مرز میان وضعیت عادی و اضطراری محو شده است.
وی ادامه داد: بازآفرینی نظام اداری کشور، یعنی طراحی مجدد نظام، رویکرد، نهادها، مدلها و ابزارهای خط مشیگذاری بهگونهای که نه تنها در برابر شوکها مقاوم باشد؛ بلکه بتواند از دل تنشها، فرصتهای نوین برای پیشرفت و بازسازی کشور استخراج کند.
حکمرانی در شرایط تنش، یعنی مدیران مسیرهای جدیدی را کشف کنند
نگاهداری با بیان اینکه حکمرانی در شرایط تنش بیان میکند که مدیران و تصمیمگیران بهجای انتظار برای فروکش کردن طوفان، بادبانهای خود را تنظیم کرده و مسیرهای جدیدی را کشف کنند، تصریح کرد: این رویکرد فعال، مستلزم سه مؤلفه کلیدی است: نخست، داشتن «درک راهبردی» از ماهیت تنشها و روابط علی پیچیدهی آنها؛ دوم، برخورداری از «نظام تصمیمگیری چابک» که بتواند در زمان کوتاه و با اطلاعات محدود، گزینههای سیاستی مؤثر تولید کند؛ و سوم، «سرمایهسازی نهادی» بهگونهای که نهادهای حکمرانی از انعطافپذیری و توان یادگیریِ مستمر برخوردار باشند.
مهمترین پیشنیاز برای تحقق حکمرانی فعال در شرایط …
