به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری دانشجو،گاهی برای فهمیدن بزرگی یک فوتبالیست، نباید از جامها و رکوردهایش شروع کرد؛ باید به سالهایی برگشت که هنوز هیچکس نمیدانست نام «کریستیانو رونالدو» روزی قرار است با تاریخ فوتبال گره بخورد.
پسری که در جزیره مادیرا به دنیا آمد، در خانوادهای معمولی بزرگ شد، خیلی زود خانه و خانوادهاش را برای فوتبال ترک کرد، با دوری از مادر و خواهر و برادرهایش کنار آمد، با یک مشکل پزشکی جدی در نوجوانی جنگید و در نهایت به یکی از پرافتخارترین و شناختهشدهترین ورزشکاران جهان تبدیل شد.
حالا، پس از حدود ۲۵ سال فوتبال حرفهای، خودش از پایان راه حرف زده است. رونالدو در تازهترین گفتوگویش اعلام کرده که فصل پیش رو «احتمالاً» آخرین سال حضورش در فوتبال خواهد بود و تأکید کرده که میخواهد میراثی بزرگ از خود به جا بگذارد. با این حال، هنوز خداحافظی رسمی و قطعی اعلام نشده است.
شاید برای همین، حالا بهترین زمان برای مرور داستان زندگی فوتبالیست ۴۱ سالهای باشد که از یک جزیره کوچک، خودش را به قله فوتبال جهان رساند.
پسری از مادیرا
کریستیانو رونالدو دوس سانتوس آویرو پنجم فوریه ۱۹۸۵ در فونشال، پایتخت جزیره مادیرا، متولد شد. او کوچکترین فرزند خانوادهای بود که زندگی اشرافی یا امکانات ویژهای نداشت. پدرش، دینیس آویرو، در باشگاه محلی آندورینیا به عنوان تدارکاتچی فعالیت میکرد و مادرش، دولورس، آشپز بود.
فوتبال از همان سالهای کودکی وارد زندگی رونالدو شد. او در محله و مدرسه فوتبال بازی میکرد و بعدها خودش گفته بود که از همان کودکی تصور میکرد روزی بازیکن حرفهای خواهد شد. رؤیایی که برای یک کودک در مادیرا شاید بیش از حد بزرگ به نظر میرسید، اما رونالدو از همان ابتدا با اعتمادبهنفس عجیبی آن را دنبال کرد.
او فوتبال را از باشگاه آندورینیا آغاز کرد؛ جایی که پدرش هم در آن کار میکرد. بعد از آن راهی ناسیونال مادیرا شد و استعدادش خیلی زود مورد توجه قرار گرفت.اما برای رسیدن به سطح بالاتر، یک تصمیم بزرگ در انتظارش بود.
روزهایی که رونالدو جارو به دست میگرفت
پیش از آنکه کریستیانو رونالدو به یکی از مشهورترین فوتبالیستهای جهان تبدیل شود، روزهایی را پشت سر گذاشت که هیچ شباهتی به زندگی پرزرقوبرق امروز او نداشت.
تصویری …
