مرضیه وحید دستجردی، دبیر ستاد ملی جمعیت کشور و دانشیار گروه زنان و زایمان دانشکده پزشکی علوم پزشکی تهران در گفتوگو با خبرگزاری دانشجو، با اشاره به چند بعدی بودن مسئله جمعیت گفت: موضوع جمعیت صرفاً یک مسئله آماری نیست و نمیتوان کاهش نرخ باروری را تنها با ارائه چند مشوق اقتصادی یا تسهیلات مقطعی حل کرد. این موضوع به مجموعهای از عوامل فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و روانی وابسته است که در کنار یکدیگر بر تصمیم جوانان برای ازدواج و تصمیم خانوادهها برای فرزندآوری اثر میگذارند.
وی با تأکید بر اینکه ((امید به آینده)) یکی از مهمترین پیشرانهای ازدواج و فرزندآوری است، اظهار کرد: جوانی که نسبت به آینده شغلی، اقتصادی و اجتماعی خود احساس اطمینان ندارد، طبیعی است که ازدواج را به تأخیر بیندازد و پس از ازدواج نیز تصمیم برای فرزندآوری را عقب بیندازد.
دستجردی افزود: نقش رسانهها، نخبگان و فعالان فرهنگی در ایجاد و تقویت امید اجتماعی بسیار تعیینکننده است. امیدآفرینی صرفاً یک شعار نیست، بلکه بخشی از سیاست جمعیتی کشور به شمار میرود. در کنار آن نیز اشتغال پایدار، تأمین مسکن، کاهش نااطمینانیهای اقتصادی و حمایتهای مؤثر از خانواده، از عوامل اساسی اثرگذار بر تصمیم خانوادهها برای فرزندآوری هستند.
خلأهای قانون جوانی جمعیت و ضرورت بازنگری سیاستها
دبیر ستاد ملی جمعیت با اشاره به ظرفیتهای قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، بیان کرد: با وجود ظرفیتهای ایجادشده، همچنان برخی موضوعات اساسی در این قانون مورد توجه کافی قرار نگرفتهاند یا در مرحله اجرا با ضعفهایی مواجه هستند.
وی وضعیت مجردان در سن باروری را یکی از این مسائل دانست و گفت: در زمینه تسهیل و تشویق ازدواج، عمدتاً با توصیههای فرهنگی مواجه هستیم، در حالی که سیاستهای عملیاتی و حمایتهای مؤثر برای رفع موانع ازدواج، بهویژه در حوزه مسکن، اشتغال و امنیت اقتصادی، باید با جدیت بیشتری دنبال شود.
او همچنین مسئله زوجهای بدون فرزند و فاصله میان ازدواج و تولد نخستین فرزند را از دیگر خلأهای موجود عنوان کرد و افزود: امروز فاصله میان ازدواج تا تولد فرزند اول در کشور به حدود چهار و نیم تا پنج سال رسیده است. این زمان طولانی، بهویژه با توجه به افزایش سن ازدواج، میتواند تأثیر مستقیمی بر فرصت فرزندآوری خانوادهها …
