به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری دانشجو به نقل از کانترپانچ؛ اگر موضوع را از فضای دیپلماتیک، جلسات استماع کنگره و برنامههای خبری بیوقفه شبکههای تلویزیونی درباره سانتریفیوژها، «نیروهای نیابتی منطقهای» و حملات سایبری خارج کنیم، بهروشنی مشخص میشود که آنچه واقعاً آمریکا را درباره ایران آزار میدهد، نه سیاستهای ایران است، نه ادبیات و گفتمان آن و حتی نه جاهطلبیهای هستهایاش؛ بلکه جسارت ایران برای قرار گرفتن موفقیتآمیز و قاطعانه خارج از مدار آمریکا است.
وقتی ظواهر دیپلماتیک کنار میرود، مشخص میشود که یک قدرت بزرگ وقتی میلیاردها دلار هزینه میکند، جنگهای منطقهای به راه میاندازد و بازارهای جهانی را دستخوش تحولات گسترده میکند، لزوماً این اقدامات را صرفاً از روی پایبندی به قانون، قواعد جهانی یا معاهدات منع اشاعه هستهای انجام نمیدهد.
درگیری با آمریکا بر سر تعداد سانتریفیوژهایی که ایران در اختیار دارد نیست؛ مسئله بر سر چیزی است که تهران برای هژمونی آمریکا نمایندگی میکند؛ یعنی کشوری که حاضر نیست «نه» ایران را بپذیرد و نمیتواند وجود کشوری خارج از کنترل خود را تحمل کند. …
