به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری دانشجو، حسین مرتضی، مدیر اندیشکده مطالعات استراتژیک سونار در یادداشتی که در اختیار خبرگزاری دانشجو قرار داد نوشت که:
در سایه تنشهای موجود و عدم وجود هرگونه چشماندازی برای آتشبس یا مذاکرات مستقیم میان تهران و واشنکتن، میدان پیچیده نبرد نشاندهنده توازن بازدارندگی جدید و پیامهای عملیاتی و سیاسی قاطعی است:
بنبست ترامپ و محاسبات آمریکا: ترامپ به دنبال یک طرح عملیاتی است که «پیروزی موقت» را برای او به همراه داشته باشد تا از بحران سیاسی داخلیاش نجات یابد؛ به شرطی که تلفات جانی نداشته باشد و بازگشایی تنگه هرمز را تضمین کند. با این حال، محاسبات نظامی نشان میدهد هرگونه حملهای تنها شکست آمریکا را عمیقتر خواهد کرد. این امر رهبری آمریکا را در لحظه اجرا دچار تردید و هراس کرده و منتظر روزنههای داخلی یا ارزیابیهای اطلاعاتی اسرائیل نگه داشته است؛ ارزیابیهایی که واشنگتن دیگر اعتماد کاملی به آنها ندارد.
تاکتیک مذاکره زیر آتش و معرکه «هرمز»: ایران به استراتژی خود مبنی بر پیوند زدن میدان نبرد به سیاست ادامه میدهد؛ مذاکرات با عمان صرفاً به امور دریانوردی محدود است و برای آتشبس نیست. تهران با هماهنگی مسقط به دنبال لغو «مسیر جنوبی آمریکا» و تعیین یک مسیر رسمی جدید برای تنگه از طریق سازمان بینالمللی دریانوردی (IMO) است و تأکید دارد که بازگشایی تنگه تنها با پایان جنگ و تحقق کامل شروط توافق اسلامآباد انجام خواهد شد.
استراتژی بازدارندگی کامل و یکپارچهسازی جبههها: هدف ایران دستیابی به بازدارندگی کاملی است که مانع از آغاز جنگهای جدید توسط دشمن شود؛ آن هم با بهرهگیری از ترکیب ضربات نظامی، عملیات اطلاعاتی و دیپلماسی. همزمان، تهران معادلهای منطقهای بر پایه همبستگی جبههها تحمیل کرده است: «یا جنگ در همه جا متوقف میشود، یا در همه جا ادامه مییابد»؛ همراه با التزام کامل به پشتیبانی از مقاومت در لبنان و مهار نقضها از طریق تمامی ابزارهای فشار، از جمله ضربات پیشدستانه.
