در این مراسم رائد فریدزاده، رئیس سازمان سینمایی، محمدرضا شریفینیا، شقایق فراهانی، نیکی مظفری، فاطمه محمدی، مجتبی بهزادیان، محمد طیب، علی مظفری، محمدمهدی طباطبایینژاد، جمشید جهانزاده، فرزانه نشاطخواه و جمعی دیگر از هنرمندان و مدیران سینمایی حضور داشتند.
اجرای این مراسم بر عهده کامران ملکی بود. در ابتدای برنامه، ویدیویی از نقشآفرینیهای خاطرهانگیز مجید مظفری پخش شد.
محمدمهدی طباطبایینژاد، معاون نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی، در این مراسم گفت: برای من افتخار بزرگی است که شروع کارم در سازمان سینمایی با تجلیل و اهدای گواهینامه درجه یک هنری به استاد مجید مظفری همراه شده است. آقای مظفری و دیگر هنرمندان هستند که به این گواهینامهها اعتبار میبخشند.
وی با اشاره به ۵۵ سال سابقه فعالیت مجید مظفری در سینما افزود: آقای مظفری، امیدوارم سایه شما همیشه بالای سر سینمای ما باشد. شما بیش از نیم قرن خاطرهآفرین بودهاید و ذهن تکتک ما سرشار از نقشآفرینیهای شماست. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نماینده مردم است و این نشان، تحفهای ناچیز برای تشکر از شماست.
محمدرضا شریفینیا، بازیگر سینما، نیز اظهار کرد: وقتی اسم مجید مظفری میآید، من یاد طلافروشان میافتم. او در آثاری بازی کرده که واقعاً مانند طلا هستند، بهخصوص همکاریهایش با بهرام بیضایی. مجید مظفری در تئاتر هم طلافروشی کرده و آثار ارزشمندی در کارنامه دارد که «کالیگولا» از جمله آنهاست.
وی ادامه داد: مجید مظفری از یک جوان خوشتیپ و کار درست از پیش از انقلاب تا امروز بازی کرده و همچنان توانسته است خودش را حفظ کند. این یک نکته بسیار مهم در زندگی این هنرمند است.
مجید مظفری لوطی است
علیاکبر ثقفی کارگردان و تهیهکننده، در ادامه این مراسم گفت: مجید مظفری از نظر ما همیشه درجه یک بوده است. او روحیه پهلوانی و لوطیگری دارد. به یاد دارم در نخستین پروژهمان به مشکل خوردیم و کار مدتی تعطیل شد، اما او به من گفت اگر این وقفه ۶ ماه هم طول بکشد، من باز هستم.
وی افزود: یکی از بهترین بازیهای مجید مظفری در فیلم «کوچه ژاپنیها» بود که به دلیل ممیزی نتوانست در جشنواره اکران شود.
ثقفی تصریح کرد: مجید مظفری فقط بازیگر نیست، بلکه فیلمنامه و تهیهکنندگی سینما را نیز بهخوبی میشناسد. او افتخار سینمای ایران است.
شقایق فراهانی، بازیگر سینما و تلویزیون، نیز اظهار کرد: من از «شهر قصه» با آقای مظفری زندگی کردهام. به عنوان یک شاگرد سعی میکردم تمام فیلمهای ایشان را ببینم. عمو مجید همیشه به من لطف داشتند و تئاترهای من را میدیدند و درباره آنها نظر میدادند.
وی ادامه داد: شاید حدود ۳۰ یا ۴۰ سال پیش باید این نشان به آقای مظفری اهدا میشد. امیدوارم زنده باشم و بتوانم بار دیگر با ایشان کار کنم.
ابوالفضل صادقینژاد دبیر شورای ارزشیابی هنرمندان کشور نیز عنوان کرد: همه شما هنرمندان افتخار این کشور و سینمای ایران هستید. بارها گفتهام که به دلیل علاقه به صدای استاد ایرج به موسیقی علاقهمند شدم.
وی افزود: استاد مظفری نشان درجه یک هنری را از مردم گرفته است. وقتی مردم بارها و بارها فیلمهای او را تماشا میکنند، یعنی نزد مردم عزت و احترام دارد. مجید مظفری به نقشهایش جان میداد. این درجه به پاس بیش از ۵۰ سال خدمت شما به سینمای ایران اهدا میشود.
این طلای درخشان قرار است همچنان بدرخشد
نیکی مظفری بازیگر سینما و فرزند مجید مظفری، نیز گفت: از صمیم قلب و با تمام وجودم میخواهم بگویم که تشویق و دیده شدن سن و سال ندارد و این تشویقها میتواند انگیزه مضاعفی به یک هنرمند بدهد. ممنونم که در تمام این سالها صداقت و شرافت را در کار پدر من دیدید. برای امروز بسیار خوشحالم.
وی در پایان گفت: مجید مظفری لایق بهترینهاست و هر لحظه انگیزه و عشق او را در زندگی میبینم و از او یاد میگیرم. تنها آرزوی من برای بابا سلامتی و موفقیت است.
رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی، در ادامه مراسم بیان کرد: آقای مظفری در آثاری حضور داشتهاند که بخشی از هویت فرهنگی ما شدهاند و در یاد و خاطر همه مردم باقی ماندهاند. تقدیر از شما، تجلیل از بزرگی سینمای ایران و عظمت بخشیدن به بخشی از هویت فرهنگی ما است. تجلیل از مجید مظفری همراه با امید است؛ زیرا این طلای درخشان قرار است همچنان در سینما بدرخشد.
در ادامه، گواهینامه درجه یک هنری به مجید مظفری اهدا شد.
مجید مظفری: مستاجرم ولی چیزی نمی گویم
مجید مظفری نیز در این مراسم گفت: گاهی تنهایی به این فکر میکنم که چه کارهایی انجام دادهام. از مسئولان تشکر میکنم که کار من را دیدند و امیدوارم فعالیت دیگر هنرمندان را هم ببینند. سورپرایز نشدم که دوستان هنرمند کمی در این سالن حضور دارند، زیرا همه درگیر زندگی شخصی خودشان هستند. از همه حاضران تشکر میکنم.
وی درباره ورودش به عرصه هنر توضیح داد: من کارگر کارخانه خاور بودم و بورسیه زبان داشتم. دوستی داشتم که تئاتر کار میکرد و با هم به تمرین تئاتر رفتیم و بر حسب اتفاق وارد آموزشگاه آقای شیربانی شدم.
مظفری ادامه داد: من بورسیه آلمان داشتم و با منوچهر انور آشنا شدم. او گفت میخواهم «شهر قصه» را بسازم و بیا در این فیلم بازی کن.
این بازیگر درباره زندگی شخصی و حرفهای خود نیز گفت: همسر من مریض بود، اما چون خیلی سفر میرفتم نمیتوانستم به او رسیدگی کنم. شکوفایی کارنامه سینمایی من با همکاری با استادانی مانند بهرام بیضایی همراه بود. من خیلی در این سینما زحمت کشیدم. بعد از فوت همسرم هشت سال کار نکردم و هشت ماه دچار بیماری آسم عصبی بودم، اما هیچکس سراغ من نیامد. با این حال هیچوقت چیزی نگفتم و مصاحبه نکردم.
وی افزود: اکنون مستاجر هستم، اما طوری زندگی میکنم که کسی متوجه نشود. خیلی از هنرمندان اکنون بیکار هستند. من التماس کردم که ساختمانی برای خانه سالمندان هنرمندان بسازیم، اما این کار انجام نشد.
مظفری در پایان گفت: همیشه پدر و مادر قهرمان بچهها هستند، اما زمانی میرسد که بچهها قهرمان زندگی پدر و مادرشان میشوند. نیکی پس از فوت همسرم قهرمان زندگی من شد. من با تمام وجودم این جایزه را به قهرمان زندگیام تقدیم میکنم.
