به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو؛ مصرف گسترده موشکهای رهگیر آمریکایی در جنگ با ایران، همزمان با نیازهای اوکراین و تعهدات امنیتی واشنگتن در خلیج فارس و شرق آسیا، ذخایر پاتریوت و تاد آمریکا را تحت فشار بیسابقهای قرار داده است؛ وضعیتی که به گفته مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی آمریکا، «پنجرهای از آسیبپذیری» ایجاد کرده و نشان میدهد در جنگهای موشکی فرسایشی، حتی برتری فناورانه یک ابرقدرت نیز بدون عمق ذخایر و ظرفیت تولید صنعتی کافی نمیتواند بهسادگی حفظ شود.
در ظاهر، مسئله کاهش ذخایر چند نوع موشک رهگیر است؛ اما در سطح راهبردی، آنچه در حال شکلگیری است فراتر از یک مشکل لجستیکی برای پنتاگون است. ایالات متحده طی سالهای اخیر شبکهای گسترده از تعهدات امنیتی را در غرب آسیا، اروپا و اقیانوس آرام ایجاد کرده و بخش مهمی از این شبکه به سامانههای پدافند موشکی آمریکایی وابسته است. اکنون جنگ با ایران نشان داده است که این تعهدات در صورت وقوع یک جنگ طولانی و همزمان، بر سر یک منبع محدود یعنی موشکهای رهگیر با یکدیگر رقابت خواهند کرد.
بر اساس جدیدترین ارزیابی مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی آمریکا(CSIS) در ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۶، موجودی موشکهای رهگیر پاتریوت آمریکا به کمتر از هزار فروند و موجودی تاد به حدود ۲۵۰ فروند رسیده است. این مرکز تأکید میکند که عملیات نظامی علیه ایران مصرف قابلتوجهی ازمهمات پدافندی آمریکا ایجاد کرده و ادامه درگیری میتواند ذخایر را بیش از این کاهش دهد. CSIS در ارزیابی خود هشدار داده است که کاهش ذخایر ممکن است آمریکا و متحدانش را مجبور کند در انتخاب اهدافی که باید رهگیری شوند، ریسک بیشتری بپذیرند.
پاتریوت؛ ستون اصلی دفاع موشکی آمریکا و متحدان
پاتریوت مهمترین سامانه پدافند هوایی و ضد موشکی برد متوسط آمریکا محسوب میشود و در نسخههای پیشرفته خود، بهویژه PAC-3 و PAC-3 MSE، برای مقابله با موشکهای بالستیک تاکتیکی، موشکهای کروز وهواگردها به کار میرود. اهمیت پاتریوت صرفاً به ارتش آمریکا محدود نیست؛ این سامانه طی دهههای گذشته به یکی از اصلیترین اجزای معماری دفاع هوایی متحدان واشنگتن در اروپا، خاورمیانه و آسیا تبدیل شده است.
برآورد موجودی پیش از جنگ نیز در منابع …
