گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو ؛ در نخستین ماههای سال ۲۰۲۴، تصاویر کشتیهای عظیم تجاری و نفتکشهایی که مسیر خود را تغییر میدادند، به یکی از نمادهای مهم تحولات ژئوپلیتیکی در خاورمیانه تبدیل شد. کشتیهایی که برای عبور از یک آبراه باریک، مسیر خود را هزاران کیلومتر طولانیتر کردند؛ تصمیمی که هزینه حملونقل دریایی را در مقطعی تا ۱۷۵ تا ۲۷۵ درصد افزایش داد.
پشت این تغییر مسیر، نه یک ناوگان دریایی عظیم، بلکه مجموعهای از قابلیتهای موشکی، پهپادی، دریایی و جغرافیایی قرار داشت که توسط بازیگرانی بسیار کوچکتر از قدرتهای بزرگ جهانی به کار گرفته شد.
این واقعیت یک پرسش مهم را پیش روی نظام بینالملل قرار داده است: آیا داشتن بزرگترین نیروی دریایی جهان همچنان به معنای کنترل کامل مسیرهای حیاتی تجارت جهانی است؟
تحولات تنگه هرمز و بابالمندب نشان میدهد پاسخ این پرسش دیگر به سادگی گذشته نیست. آمریکا؛ بزرگترین قدرت دریایی جهان …
