به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو، و به نقل از مجله تایم؛ هر هفته، تحولات تازهای بر جنگ علیه ایران و بحران تنگه هرمز، افزوده میشود. با تداوم این بحران، توجه به انرژیهای غیرفسیلی و تجدید پذیر نیز افزایش یافته است. در بلندمدت، خودروهای برقی میتوانند بخشی از نفتی را که برای تولید سوخت موتورهای درونسوز پالایش میشود، جایگزین کنند. همچنین، انرژیهای تجدیدپذیر میتوانند گاز طبیعی را در بخش تولید برق کنار بزنند. با این حال، آنچه تا حد زیادی در بحث عمومی مغفول مانده، فرصت ایجاد گذار گستردهتر به سمت سوختهای جایگزین در بخشهایی است که بهسادگی قابل برقیسازی نیستند.
مختل شدن جریان سوخت جت
بسته شدن تنگه هرمز نهتنها جریان گاز طبیعی و نفت خام را مختل کرده، بلکه رساندن فرآوردههای پالایششده، از جمله سوخت هواپیما و سوخت مورد استفاده در آشپزی، به بازار را نیز دشوارتر ساخته است. در تئوری، هم افزایش سریع قیمتها و هم نوسانهای کنونی باید انگیزهای قوی برای سرمایهگذاری در سوختهای جایگزین ایجاد کند. اما واقعیت پیچیدهتر است؛ همان عواملی که ضرورت این سوختها را برجسته میکنند، سرمایهگذاری در آنها را نیز در شرایط فعلی را دشوار میسازد. شاید هیچ نمونهای بهتر از سوخت جت این چالش را نشان ندهد. پیش از آغاز این بحران، روزانه صدها هزار بشکه سوخت جت از تنگه هرمز عبور میکرد. در برخی مناطق، از جمله اروپا، این عرضه نقش مهمی در تداوم پروازها داشت. بر اساس دادههای S&P Global، سال گذشته بیش از ۴۰ درصد واردات سوخت جت اروپا از خلیج فارس تأمین میشد.
جایگزینی سوخت جت ۱.۵ تا ۲ برابر آن قیمت دارد
جایگزینهای سوخت جت هماکنون در بازار وجود دارد، «سوخت پایدار هوانوردی» یا SAF، اصطلاحی فراگیر برای مجموعهای از منابع سوخت است که از روغنهای پختوپز بازیافتی تا سوختهای گیاهی را شامل میشود. این سوخت در بسیاری از نقاط جهان با سوخت جت ترکیب میشود و به کاهش انتشار کربن در پروازها …
