به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ همیشه شنیدهایم که میگویند نخبهها سرمایههای یک کشور هستند؛ نخبگانی که در شرایط خاص و بحران، پشت مردم میایستند و برای کشورشان تلاش میکنند. اگر بخواهم از این افراد مثال بزنم، راستش آنقدر زیادند که حسابشان از دستم در رفته است.
اما در این میان، شهدای والامقامی همچون شهید محمدمهدی طهرانچی، شهید حسن تهرانیمقدم و شماری دیگر از شهدای نخبه را داریم که در مسیر علم و پیشرفت کشور، هدف ترور قرار گرفتند و به شهادت رسیدند. ایران، محل نخبهپروری است؛ این را زمانی بیشتر فهمیدم که یکییکی نخبگان ما را ترور کردند. نخبهها بخشی جدانشدنی از وجود ایران هستند و سرمایههای ارزشمند این سرزمین به شمار میروند.
اما وقتی از نخبهها و جایگاه آنها در کشور صحبت میکنیم، فقط نباید به نام و دستاوردهایشان فکر کنیم. مهم این است که ببینیم چقدر برای این سرمایههای انسانی ارزش و جایگاه قائل هستیم و چه حمایتهایی برای آنها در نظر گرفتهایم.
کارت نخبگی چیست؟
اینجا میخواهم درباره یکی از همین موضوعات صحبت کنم. کارت نخبگی؛ کارتی که قرار است بخشی از مسیر حمایت و تسهیل زندگی و فعالیت نخبگان را دنبال کند. شاید در نگاه اول فقط یک کارت باشد، اما پشت آن، یک مفهوم مهمتر قرار دارد؛ اینکه نخبه بودن در کشور فقط یک عنوان نباشد و این افراد در عمل هم از حمایتهای مشخص و واقعی برخوردار شوند. حالا که صحبت از نخبگان و حمایت از آنهاست، شاید این سؤال برای خیلیها پیش بیاید که اصلاً کارت نخبگان چیست و چه کاربردی دارد؟
کارت نخبگان در واقع سندی برای احراز عضویت فرد در جامعه نخبگانی و بنیاد ملی نخبگان است. این کارت به همه افراد تعلق نمیگیرد و برگزیدگان طرحها و جوایز مشخصی، از جمله برگزیدگان جایزه علامه طباطبایی و طرح «جهت»، در کنار سایر گروههای مشمول، امکان دریافت آن را دارند. البته این کارت قرار نیست یک کارت رفاهی معمولی باشد؛ هدف اصلی آن، ایجاد و تسهیل حمایتهای تخصصی از فعالیتهای علمی و فناورانه نخبگان است.
از طرفی، یکی از دغدغههایی که ممکن است درباره هر کارت شناسایی و خدماتی مطرح شود، بحث امنیت و احتمال سوءاستفاده است. در مورد کارت نخبگان نیز زیرساختهای امنیتی لازم برای آن در نظر گرفته شده …
