نسل زد؛ علیه بیمه بازنشستگی نیست / لزوم تحول نظام تامین اجتماعی

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، همواره یکی از مولفه‌های رفاه و توسعه در جوامع پیشرفته، حق برخورداری از بازنشستگی و حمایت‌های اجتماعی عمومی است. این موضوع در اصل ۲۹ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نیز آمده است:

«برخورداری از تأمین اجتماعی از نظر بازنشستگی، بیکاری، پیری، ازکارافتادگی، بی‌سرپرستی، در راه‌ماندگی، حوادث و سوانح و نیاز به خدمات بهداشتی و درمانی و مراقبت‌های پزشکی به صورت بیمه و غیره، حقی است همگانی. دولت مکلف است طبق قوانین از محل درآمد‌های عمومی و درآمد‌های حاصل از مشارکت مردم، خدمات و حمایت‌های مالی فوق را برای یک‌یک افراد کشور تأمین کند.»

با وجود اهمیت بالای خدمات تامین اجتماعی و نظام بازنشستگی موثر، این روز‌ها زمزمه‌هایی درباره بی‌اعتنایی نسل زد به بیمه بازنشستگی شنیده می‌شود. اما سوالی که پیش می‌آید این است که آیا نسل جدید به این موضوع مهم بی‌اعتنا است؟ چه عواملی باعث کم‌رنگ شدن اهمیت این موضوع برای نسل زد شده است؟

احسان سهرابی، کارشناس حوزه تامین اجتماعی در گفت‌و‌گو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری دانشجو گفت: نسل Z که ما تعریف می‌کنیم، بالاخره با پدران ما و حتی نسل خودمان متفاوت هستند. آنها با فناوری به دنیا آمده‌اند، با فناوری آشنا شده‌اند و دوست دارند همه چیز شفاف، هوشمند و در دسترس باشد. برایشان قابل هضم نیست که صبر کنند و ۳۰ سال آینده را ببینند؛ چون دارند مصادیق امروز را مشاهده می‌کنند و نگاهشان به وضعیت بازنشستگی پدرانشان است که آیا آن رضایتمندی حاصل شده است یا خیر.

او افزود: سازمان تامین اجتماعی هنوز انعطاف لازم را در قبال شغل‌های پلتفرمی مانند اسنپ و تپسی نداشته است. چقدر رفت‌وبرگشت داشتیم با مجلس که آیا بتوانیم برای رانندگان این حوزه، مستمری ایجاد کنیم، سابقه بیمه‌ای برای آنها شکل بدهیم و خدماتی ارائه کنیم؟

در وهله نخست باید گفت گرچه بیمه بازنشستگی برای نسل زد کم‌رنگ‌تر شده است ولی نسبت به آن بی‌اعتنا نیست. این موضوع فقط مختص به کشور ما نیست و در سایر کشور‌های پیشرفته نیز این موضوع پدید آمده است. روزنامه گاردین در مقاله‌ای به این موضوع پرداخته است و می‌گوید: بخشی از نسل زد به دلیل فشار‌های اقتصادی امروز، مانند افزایش هزینه زندگی، درآمد‌های ناپایدار و کاهش اعتماد به سیستم‌های …