جوان آنلاین: سالهاست که جریان فکری حاکم بر هالیوود با اتکا به ژانر ابرقهرمانی، سعی در بازتعریف مفاهیم اخلاقی، قدرت و مسئولیت دارد. در سریال جدید اسپایدرمن ۲۰۲۶، ما با نسخهای از پیتر پارکر (شخصیت اصلی و قهرمان سریال) مواجه هستیم که بیش از هر زمان دیگری، نماد استیصال انسان مدرن در برابر نظام تکنو- سرمایهداری است. جریانات تولید محتوا در غرب و بهویژه هالیوود، عمدتاً به دنبال حذف خدا و تعهد به ارزشهای دینی از زندگی نسلهای زد و آلفا هستند. ترویج زندگی تجردمحور و ضدخانواده بودن نیز بخشی از این تلاشهای پیدا و پنهان است که سعی دارد نسلهای تازه را به نیروهای تربیتیافته جهت ایفای نقشهای از پیش تعیینشده در ساختار تفکر سرمایهداری تبدیل کند.
سریال اسپایدرمن ۲۰۲۶، آغاز یک روایت گامبهگام از فروپاشی روانی و اجتماعی قهرمانی است که هالیوود میخواهد به جای «ناجی»، او را به «مهرهای کنترلشده» تبدیل کند. در قسمت اول، ما شاهد آن هستیم که کارگردانان با چه ترفندهایی، «خودخواهی» را به پوشش «رابینهودی» و «انزوا» را به پوشش «قدرت» میفروشند.
مزرعه حیوانات و جهش آغشته به خون
یکی از عمیقترین لایههای پنهان در قسمت اول این سریال، اشاره مستقیم به ریشههای ارتشمحور ابرقدرتهاست. روایت با یک فلشبک کوتاه از آزمایشگاههای مخفی دوران جنگ جهانی دوم آغاز میشود؛ جایی که ارتش ایالات متحده با الهام از پروژههای شکستخورده نازیها، بر روی «جهش ژنتیکی» برای ساخت سربازان ایدهآل کار میکند. این سکانس، بیننده را به این حقیقت تلخ رهنمون میکند که ابرقهرمانان غربی، هرچقدر هم ظاهر فریبنده و عدالتخواهانه داشته باشند، در عمق خود، محصولی از «ارتشسالاری» و علم عاری از اخلاق هستند.
اینجاست که استعاره «قلعه حیوانات» در ژانر مارول خود را به زیبایی نشان میدهد. درست مانند مزرعهای که خوکها شورش میکنند، در این سریال نیز پیتر پارکر گمان میکند برای عدالت میجنگد، اما در حقیقت، او تنها یک «حیوان تربیتشده» در باغوحش بزرگ صنایع نظامی است. ذات تکنولوژیک نیش عنکبوت که در این قسمت بازنمایی میشود، انسان امروزی را به موجودی بدل میکند که برای قدرت گرفتن، باید «ژنتیک» خود را به دست آزمونگران جنگی بسپارد. این شبههافکنی عمدی، وفاداری انسان به سرشت الهی خود را خدشهدار میکند و او را به موجودی دچار سوءاستفادههای ساختاری نشان میدهد.
اجتماع اقدام رابینهودی و باور خودخواهانه
در قسمت اول این سریال، پیتر پارکر در قامت یک «دزد شب» ظاهر میشود؛ او دست به دزدیهای کوچک میزند تا نیازمندان را یاری کند. این همان سبک «رابینهودی» است که غرب برای تطهیر چهره سرمایهداری از آن استفاده میکند. اما سؤال اینجاست: وقتی این «ابرقهرمان خودخواه» نه برای اصلاح نظام فاسد، بلکه صرفاً برای التیام موقت دردهای جامعه دست به دزدی میزند، آیا او قهرمان است یا یک «اخلالگر»؟
تحلیل دقیق این سکانسها نشان میدهد که هالیوود در این قسمت به شدت تلاش دارد تا مخاطب را متقاعد کند که «خودخواهی» و «فردگرایی» جوهره اصلی قدرت است. پیتر پارکر در این روایت، تنها به فکر نیاز خود و اطرافیان نزدیکش است و از هرگونه تعهد اجتماعی ماندگار فرار میکند. این دقیقاً همان نقطهای است که نظام سرمایهداری به دنبال تزریق آن به جوامع دیگر است؛ تفکری که میگوید «نجات جهان» یک کار انفرادی است و به هیچ اتحاد و همبستگی جمعی نیاز ندارد.
ترویج «تجرد» و تبلیغ برای زندگی فردی
موضوعی که در اولین قسمت این سریال بهعنوان یک «نکته کلیدی» و به شکلی کاملاً برنامهریزیشده به مخاطب القا میشود، این است که «پیتر پارکر برای اینکه قدرتمندتر شود، باید ازدواج نکند و عشق را کنار بگذارد.» این جمله که بهعنوان یک نصیحت از سوی شخصیتهای مرموز سریال به شخصیت اصلی و قهرمان آن گفته میشود، به واقع یکی از زهرآگینترین پیامهای پنهان این محصول است.
چرا باید تجرد به اسپایدرمن قدرت بیشتری بدهد؟ پاسخ این سؤال را باید در بحران هویت خانواده در غرب جستوجو کرد. هالیوود با این شبههافکنی، در تلاش است تا «پیوندهای عاطفی و خانوادگی» را بهعنوان «ضعف» و «بار اضافی» به تصویر بکشد. برخلاف نظام فکری اسلام و انقلاب اسلامی که خانواده را کانون اصلی قدرت و آرامش میداند، این سریال سعی دارد القا کند که هر انسان برای اینکه «عملکرد بهتری» در عرصه اجتماعی داشته باشد، باید از زندگی خانوادگی و فرزندآوری دست بشوید. این یک فریب بزرگ است؛ چراکه نتیجه این ترویج تجرد، ایجاد نسلی از جوانانی است که نه تنها افسرده و تنها هستند، بلکه هیچ انگیزهای هم برای فداکاری عمیق و ماندگار (مثل دفاع از وطن یا تربیت نسل آینده) ندارند. قهرمانی که برای قدرت یافتن، از عشق میگریزد، قهرمان پوچ نظامهای سکولار است.
شبههافکنی در وفاداری
در نقاط اوج قسمت اول، وقتی تهدیدهای بزرگ شهری ایجاد میشود، ما شاهد یک تناقض رفتاری در سیستم پلیس و نهادهای امنیتی هستیم. اسپایدرمن از یک سو به این نهادها حمله میکند (چون آنها را فاسد میداند) و از سوی دیگر، پنهانی برای آنها کار میکند. این یک «شبههافکنی» بسیار هوشمندانه و خطرناک در زمینه «وفاداری» است. این روایت به جوانان میگوید که «وفاداری به یک نهاد یا کشور معنایی ندارد»؛ بلکه میتوان هم با سیستم کار کرد و هم آن را نقد کرد و به آن خیانت ورزید.
در نگاه انقلاب اسلامی، نقد اصلاحی و وفاداری به نظام، دو مفهوم جداییناپذیرند، اما این سریال سعی دارد تا با رواج «بیاعتمادی سازمانیافته» به اصطلاح «سوءاستفاده از وفاداری» دامن بزند. این همان استراتژی جنگ نرمی است که میخواهد اقتدار نهادها را در ذهن مخاطب از بین ببرد و او را به یک موجود سرگردان و بدون تکیهگاه بدل کند که تنها به یک «شخصیت فانتزی» (یعنی همان ابرقهرمان تنها) وابسته باشد.
قهرمان مزدور نظام غرب
قسمت ابتدایی سریال اسپایدرمن ۲۰۲۶، یک نمونه بارز از «برنامهسازی ایدئولوژیک هالیوود» است. در این قسمت، مارول به شکل زیرکانهای عناصر «تکنوکراسی جنگی» (جهش ژنتیکی جنگ جهانی دوم)، «فردگرایی مفرط» (رابینهود خودخواه) و «ترویج زندگی مجردانه» (تجرد برای قدرت) را درهم آمیخته است تا بتواند یک نسخه اصلاحشده و البته منفعل از اسپایدرمن را به نسل زد و آلفا ارائه دهد. این سریال مخاطب را به سمت «خودشیفتگی» و «انزوای عاطفی» سوق میدهد تا او را از اتحادهای اجتماعی و خانوادگی (که نیروی حقیقی مقاومت در برابر تهاجمات هستند) دور کند.
مخاطبان باید این نوع محصولات را با نگاه انتقادی ببینند، نه سرگرمی بیضرر، چراکه این آثار محمولهای از «دروغ بزرگ ابرقهرمانان» هستند. آنها به جای ارائه یک الگوی مقاومت مبتنی بر ایمان و ایثار، قهرمان خود را به یک برده تکنولوژی و یک فرد دربند تنهایی تبدیل میکنند. راه نجات از این تصویرسازی غلط، بازگشت به الگوهای اصیل دینی و مقاومتی خودمان است که «قدرت» را در «پیوند خانواده» و «ایثار اجتماعی» تعریف میکند؛ نه در یک نیش جهشیافته یک عنکبوت در آزمایشگاهی جنگی!
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی اثر، نمایش «دوستان کُمُدی» به نویسندگی علی نیکافروز و کارگردانی محمد لهاک، از روز شنبه ۳۱ مرداد در تماشاخانه هیلاج روی صحنه میرود. همزمان با رونمایی از پوستر، امکان رزرو و تهیه بلیت این نمایش نیز وجود دارد.
تهیهکنندگی «دوستان کُمُدی» را نینا صادقی بر عهده دارد.
«دوستان کُمُدی» اقتباسی از اثری نوشته گابور راسوو است.
در خلاصه داستان این نمایش آمده است: «دوست را میشود خرید؟!»
این پرسش، محور معرفی نمایش «دوستان کُمُدی» است؛ نمایشی که با طرح مسئله خرید و فروش دوستی، موقعیتی کمدی را پیش روی تماشاگر قرار میدهد.
محمد امین، کیمیا نوری، حامی حاتمی و مهسا جوادی بازیگران نمایش «دوستان کُمُدی» هستند و علی توانگری نریشن این اثر را اجرا میکند.
هلیا خادم بهعنوان مجری طرح، نینا صادقی بهعنوان مشاور کارگردان، مهتاب بیات و ثمینه ذوالقدریها بهعنوان دستیاران کارگردان، ترانه راوشی بهعنوان برنامهریز، مانی دهقان بهعنوان طراح نور، سمیرا قاسمی بهعنوان مدیر اجرایی، علی لطیفی بهعنوان سازنده تیزر و طراح پوستر، امیرحسین سلیماناختیاری بهعنوان دستیار فنی، پوریا سالخورده در بخش تبلیغات مجازی، امیرعباس حیدری بهعنوان مدیر روابط عمومی و احمدرضا حجارزاده در امور رسانه و اطلاعرسانی این پروژه همکاری دارند.
نمایش «دوستان کُمُدی» به کارگردانی محمد لهاک، از روز شنبه ۳۱ مرداد، ساعت ۱۹:۳۰ در تماشاخانه هیلاج روی صحنه میرود.
علاقهمندان برای رزرو و تهیه بلیت نمایش «دوستان کُمُدی» میتوانند به صفحه اختصاصی این نمایش در سامانه تیوال مراجعه کنند.
۲۴۲۲۴۳ کد مطلب 2262327
به گزارش هفت صبح، المیرا شریفی مقدم، مجری تلویزیون، در اظهاراتی تلخ درباره حادثه قتل پدرش، به نبود شبکه های اجتماعی در سال های گذشته اشاره کرد.
او گفت: «اگه ۳۳ سال پیش فضای مجازی بود، شاید قاتل پدر من پیدا می شد.»
این صحبت های شریفی مقدم بار دیگر خاطره این حادثه تلخ را برای مخاطبان زنده کرد و نشان داد که نبود ابزارهای ارتباطی و انتشار سریع اطلاعات در آن سال ها، از نگاه او می توانست در روند پیگیری چنین پرونده هایی تاثیرگذار باشد.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی پروژه، همزمان با صدور پروانه نمایش انیمیشن سینمایی «سفینه نجات»، محصول استودیوی اسکای فریم به کارگردانی هادی محمدیان و تهیهکنندگی محمدامین همدانی، پوستر این اثر رونمایی شد.
بدین ترتیب این انیمیشن فضایی و هیجانانگیز از چهارشنبه ۴ شهریور توسط پخش بهمن سبز اکران عمومی خود را آغاز میکند.
در خلاصه داستان این اثر آمده است: «در سیارهای دوردست دختری به نام دریا منتظر قهرمانی افسانهای است که آنها را از دست آبدزکها نجات دهد. همزمان پسر بچهای عاشق قهرمان شدن به نام هانی که اشتباهی به جای یک میمون فضانورد در آسمان سرگردان است، وارد سیاره آنها میشود.»
سعید شیخزاده مدیر دوبلاژ این اثر است و سحر سحامیان، ابراهیم شفیعی، زهرا سلیمی، شایان شامبیاتی، مریم رادپور، ارسالان جولایی، نیما نکویی، سعید شیخزاده و مینا قیاسپور صداپیشگان «سفینه نجات» هستند.
دیگر عوامل این پروژه عبارتند از نویسندگان: هادی محمدیان، سیدعلی دانش، حسین جمالی و محمد شکوهی، موسیقی: بامداد افشار، مدیرتولید: مهدی پاکدل و سمیرا پیشانیدار، مدیر اجرایی: شهاب شریفیان، بازیگردان: حسین جمالی، کارگردان فنی: مصطفی شاهمردانی، طراحی کاراکتر: محمد خیراندیش، طراحی فضا: مهدی سرکانی، سرپرست مدلسازی: مرتضی قفلی و محمدرضا چاکرالحسینی، سرپرست ریگ: علی میرکریمی، سرپرست تکسچر: امین ضرونی، طراحی صدا: سیدمحمود لاجوردی، صداگذاری: فرشید جلیلی، محمد عباسی و یاسر لاری لواسانی، سوپروایزر انیمیت: محمدجلال رهبری پسندیده، سوپروایزر نور: حسین محمدیان، سرپرست فنی رندر: شهاب شریفیان، سرپرست جلوههای ویژه: کوروش فرزادفرد، راوی بصری: علیرضا غیاثوند، سرپرست کامپوزیت: محمد کریمی و حسین محمدیان، سرپرست لی اوت و دوربین: سعید معماریان، سرپرست شبیهسازی لباس: علی قاضیزاده، تدوین: ابولفضل باقری و مرتضی علی عباس میرزایی، مدیر تبلیغات و رسانه: زهرا دمزآبادی و مدیر روابط عمومی: سپیده شریعترضوی. کد مطلب 6921424 ندا زنگینه
