به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، آنها نه بهطور جدی در حال مذاکرهاند و نه به سوی یکدیگر آتش میگشایند. در عوض، ایران و آمریکا در وضعیتی ناآرام و بینابینی گرفتار شدهاند؛ وضعیتی که خطر بازگشت به درگیری یا عمیقتر شدن یک بنبست فرسایشی را در پی دارد.
در مرکز این وضعیت حلنشده، محاسبات و شاید حسابوکتاب اشتباه هر یک از دو طرف قرار دارد.
تحلیلگران میگویند مقامهای ایرانی بر این باورند که ایستادگی در برابر فشار اقتصادی آمریکا و حفظ کنترل بر تنگه هرمز، دستاوردهای بیشتری برای آنها خواهد داشت تا اینکه در یک میز مذاکره امتیازات عمدهای بدهند. در مقابل، به نظر میرسد ایالات متحده روی این حساب باز کرده که وارد کردن فشار اقتصادی شدیدتر بر ایران، به موفقیت ختم خواهد شد در حالیکه حملات نظامی دستاوردی نداشتهاند. دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، روز چهارشنبه متعهد شد که علیه کشورهایی که با ایران تجارت میکنند، «پیامدهای اقتصادی عظیمی» اعمال کند.
وقتی دو کشور دو ماه پیش بر سر آتشبس توافق کردند، قرار بود این یادداشت تفاهم آنها را در مسیر دستیابی به یک توافق گستردهتر ظرف ۶۰ روز قرار دهد؛ توافقی که برنامه هستهای ایران و لغو تحریمهای آمریکا را در بر میگرفت. این مهلت همین هفته به پایان رسید و ترامپ روز سهشنبه در شبکههای اجتماعی گفت که «هیچ مذاکره یا گفتوگویی» در جریان نیست و هیچ برنامهریزی نیز نشده است.
نیکول گراژفسکی، استادیار مرکز مطالعات بینالمللی در دانشگاه علوم سیاسی پاریس، گفت «در عوض، دو کشور در وضعیت بلاتکلیفی دائمی قرار دارند».
«در چند ماه گذشته، به جز تثبیت بیشتر موضع ایران و تلاشهای مکرر و تاکنون ناموفق ایالات متحده آمریکا برای یافتن نوعی راه خروج، تغییر اساسی چندانی رخ نداده است.»
تهران در این ماه فهرستی از مطالبات خود از واشنگتن را برای بازگشایی تنگه هرمز منتشر کرد؛ آبراهی که یکی از مسیرهای اصلی ترانزیت بخش قابلتوجهی از نفت جهان است.
این مطالبات شامل لغو تحریمها، آزادسازی داراییهای مسدودشده و پرداخت غرامتهای جنگی بود. پیشتر نیز شرایط مشابهی بهعنوان بخشی از یک توافق احتمالی میان دو طرف مطرح شده بود؛ تفاهمنامهای که در ماه ژوئن مورد توافق قرار گرفت، اما خیلی زود از هم فروپاشید.
ایران برای هفتهها …
