بر اساس گزارش غیر رسمی و تائید نشده، یک کشتی در باب المندب و نزدیک بندر المخا یمن هدف قرار گرفته است.
برخی منابع رسانهای گزارش میدهند که این کشتی متعلق به عربستان بوده و از سوی ارتش یمن هدف قرار گرفته است.
هنوز جزئیات بیشتری از این خبر، ماهیت این حمله در دست نیست.
به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، «مرکز امور خارجی و امنیتی قدس» در تحلیلی به زبان عبری، توافق دفاعی مکه میان عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان را نشانهای از تغییر تدریجی معماری امنیتی منطقه ارزیابی کرده است؛ تغییری که به نوشته این مرکز، میتواند انحصار دیرینه آمریکا در تأمین امنیت برخی کشورهای منطقه را تضعیف کند.
این اندیشکده صهیونیستی تأکید کرده است با وجود تمجیدهایی که از توافق مکه صورت گرفته، نباید از این واقعیت غافل شد که این پیمان میتواند نقطه آغاز روندی باشد که وابستگی کشورهای منطقه به واشنگتن را کاهش میدهد.
در این تحلیل، پیمان دفاع مشترک مکه که هفتم آگوست میان عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان به امضا رسیده، بهصراحت «زنگ خطر» برای آمریکا و رژیم صهیونیستی توصیف شده است.
براساس مفاد اعلامشده این توافق، هرگونه حمله مسلحانه به یکی از سه کشور عضو، حمله به همه آنها تلقی خواهد شد. مقامات پاکستان و ترکیه نیز تأکید کردهاند این پیمان ماهیتی دفاعی دارد و علیه کشور مشخصی طراحی نشده است.
با این حال، مرکز اسرائیلی معتقد است پیامدهای واقعی این توافق میتواند بسیار فراتر از اهداف اعلامی آن باشد و در نهایت به کاهش نقش آمریکا در ساختار امنیتی منطقه منجر شود.
در این تحلیل آمده است برخی در واشنگتن ممکن است پیمان مکه را سازوکاری برای تقسیم بار امنیتی بدانند، اما شکلگیری یک چارچوب دفاعی مستقل در میان سه کشور مهم اسلامی میتواند در بلندمدت به چالشی تازه برای نفوذ آمریکا تبدیل شود.
این اندیشکده با نگرانی از افزایش استقلال امنیتی منطقه نوشته است عربستان، ترکیه و پاکستان در حال ایجاد سازوکاری هستند که مستقیماً به واشنگتن وابسته نیست؛ موضوعی که میتواند محاسبات سنتی آمریکا و رژیم صهیونیستی در منطقه را با اختلال مواجه کند.
در این گزارش یادآوری شده است که عربستان برای دههها آمریکا را ضامن اصلی امنیت خود میدانست، ترکیه عضو ناتو است و پاکستان نیز روابط امنیتی طولانی با واشنگتن داشته است؛ با این وجود، همین کشورها اکنون به سمت ایجاد یک چارچوب دفاع جمعی مستقل حرکت کردهاند.
مرکز اسرائیلی این تحول را نشانهای از کاهش اعتماد برخی شرکای سنتی آمریکا به تضمینهای امنیتی واشنگتن دانسته و تصریح کرده است عربستان دیگر تمایلی ندارد امنیت خود را بهطور کامل به ایالات متحده گره بزند.
بر اساس این تحلیل، اعضای پیمان مکه لزوماً در مسیر تقابل با آمریکا قرار نمیگیرند، اما ممکن است در آینده تصمیمهایی اتخاذ کنند که با منافع واشنگتن و غرب همسو نباشد؛ مسئلهای که برای ساختار امنیتی مطلوب آمریکا و رژیم صهیونیستی نگرانکننده ارزیابی شده است.
این اندیشکده همچنین نسبت به تقویت قدرت امنیتی سه کشور مسلمان ابراز نگرانی کرده و نوشته است حتی اگر پیمان مکه هیچگاه به یک «ناتوی اسلامی» واقعی تبدیل نشود، نفس حرکت منطقه به سمت سازوکارهای مستقل امنیتی، برای آمریکا و اسرائیل پیامد راهبردی دارد.
در جمعبندی این تحلیل آمده است آنچه برای واشنگتن و تلآویو نگرانکننده است، صرفاً متن یک توافق دفاعی نیست، بلکه جهتگیری تازهای است که از کاهش اتکا به آمریکا، تقویت بازیگران منطقهای و ظهور بلوکهای امنیتی مستقل حکایت دارد؛ روندی که میتواند بخشی از نفوذ سنتی آمریکا و رژیم صهیونیستی بر معادلات منطقه را فرسوده کند.
فدوروف ۳۵ساله تا زمان اخراج غیرمنتظرهاش از وزارت دفاع در ماه ژوئیه، تنها شش ماه پس از انتصابش، متحد دیرینه زلنسکی بود. این اخراج اعتراضاتی را در سراسر کشور برانگیخت. فدوروف در طول دوره کوتاه تصدی خود، به عنوان یک اصلاحطلب که مایل به «به چالش کشیدن» علنی تشکیلات نظامی بود، شهرتی برای خود دست و پا کرده بود؛ چهرهای که از آن زمان گمانهزنیهایی را در مورد اینکه آیا او میتواند بهعنوان یک رقیب سیاسی واقعی برای زلنسکی ظاهر شود، دامن زده است. اعتقاد بر این است که برکناری او پس از تنش با اولکساندر سیرسکی، فرمانده کل نیروهای مسلح، رخ داد.
سیرسکی نیز هفتهها پس از فشارهای عمومی مداوم و تظاهراتی که خواستار بازگشت فدوروف بود، برکنار شد. فدوروف از این ویدئو برای استدلال در مورد این مساله استفاده کرد که اوکراین با «بحران سیستماتیک حکومتداری» مواجه است. او همچنین گریزی به نهادهایی زد که «از تغییر میترسند» و فساد را عاملی دانست که تلاشهای جنگی کشور را تضعیف میکند، هرچند نامی از زلنسکی نبرد. درخواست فدوروف برای انتخابات، اولین درخواست از سوی یک چهره سیاسی مهم اوکراینی از زمان آغاز تهاجم تمامعیار روسیه است. دوره ریاستجمهوری زلنسکی در ماه مه ۲۰۲۴ به پایان رسید، اما این کشور به دلیل ادامه حکومت نظامی، انتخابات ریاستجمهوری خود را به تعویق انداخته است.
طبق گزارشها، به فدوروف نقشهای دیگری در دولت، از جمله معاون نخستوزیر در امور نوآوری نظامی، پیشنهاد شده بود، اما او گفته که فقط به عنوان وزیر دفاع بازخواهد گشت. هم زمان با این تحولات، بر اساس حکمی که در وبسایت ریاستجمهوری اوکراین منتشر شد، زلنسکی دیروز چهارشنبه ایرینا مودرا، معاون رئیس دفتر ریاستجمهوری، را برکنار کرد. برخی گمانهزنیها حاکی است که دیروز سازمانهای مبارزه با فساد اوکراین اعلام کردند که گروهی مظنون به پولشویی را کشف کردهاند که گفته میشود شامل یک مقام ارشد ریاستجمهوری است. در همین حال، پارلمان اوکراین نامزدهای زلنسکی برای وزارت امور خارجه و دفاع را تایید کرد. بر همین اساس، آندری سیبیها و یوهن خمارا توسط نمایندگان پارلمان بهترتیب به عنوان وزیر امور خارجه و وزیر دفاع اوکراین تایید صلاحیت شدند. این مطلب برایم مفید است 0 نفر این مطلب را پسندیده اند کپی شد
پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : اکسیوس نوشت: ارتش آمریکا بهطور محرمانه یک کریدور کشتیرانی برای ورود و خروج کشتیها از تنگه هرمز ایجاد کرده است تا روزانه میلیونها بشکه نفت از این مسیر عبور کند؛ اقدامی که در شرایطی که جنگ گستردهتر همچنان در بنبست قرار دارد، یک موفقیت قابلتوجه محسوب میشود. دو مقام آمریکایی این موضوع را به آکسیوس گفتهاند. به گزارش «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: بر اساس این عملیات که طی چند هفته گذشته در جریان بوده، روزانه ۱۵ تا ۲۰ نفتکش از طریق یک مسیر جنوبی در امتداد سواحل عمان وارد تنگه هرمز شده یا از آن خارج شدهاند. به گفته این مقامات، حدود ۱۰ میلیون بشکه نفت در روز ــ تقریباً نیمی از حجم انتقال نفت پیش از جنگ ــ از تنگه خارج شده و وارد بازار جهانی انرژی میشود. چرا مهم است؟ این عملیات تحت رهبری آمریکا در حال کاهش یکی از دردناکترین پیامدهای جنگ است: اختلال در عرضه نفت که باعث جهش قیمت نفت خام شده بود. مقامات آمریکایی میگویند اگرچه حجم نفت عبوری از تنگه همچنان پایینتر از سطح پیش از جنگ است، اما همین میزان نیز تفاوت محسوسی در عرضه جهانی ایجاد کرده است. عملیات چگونه انجام میشود؟ این عملیات فقط به اسکورت نفتکشهای حامل نفت در مسیر خروج محدود نمیشود. ارتش آمریکا به نفتکشهای خالی کمک میکند تا از دریای عرب از طریق تنگه وارد خلیج فارس شوند، در آنجا نفت کشورهای منطقه را بارگیری کنند و سپس از تنگه خارج شوند. جزئیات کامل این عملیات تاکنون گزارش نشده بود. یکی از مقامات آمریکایی که مستقیماً در جریان این عملیات قرار دارد، گفت: «ما دو ماه است که مسیر جنوبی تنگه هرمز را کنترل میکنیم. ایران ممکن است دردسرساز باشد، اما آنها کنترل تنگه را در اختیار ندارند؛ ما داریم. پشت صحنه نیروی ویژهای که مسئول نظارت بر عملیات هرمز است، از ستاد ارتش آمریکا در فورت براگ، کارولینای شمالی هدایت میشود. این نیروی ویژه با شرکای منطقهای آمریکا در کشورهای خلیج فارس هماهنگ است. این نیرو هر روز فهرستی از کشتیهایی را که از خلیج فارس، از طریق تنگه هرمز، وارد دریای عرب میشوند تهیه میکند. همچنین فهرستی از نفتکشهای خالیِ اجارهای تهیه میشود که از دریای عرب، از طریق تنگه، وارد بنادر کشورهای خلیج فارس میشوند تا نفت بیشتری بارگیری کنند. هر شب، کشتیها برای حرکت در قالب یک صف بزرگ خروجی در یک بازه زمانی مشخص و یک صف بزرگ ورودی در بازه زمانی دیگری برنامهریزی میشوند. سپس کشتیها بر اساس دستورالعملهای ارتش آمریکا از مسیر جنوبی تنگه عبور میکنند. نیروی هوایی آمریکا نیز جنگندههایی را برای مقابله با موشکهای کروز و پهپادهای ایرانی در اختیار دارد. جزئیات بیشتر به گفته مقامات، این عملیات پس از یک کارزار نظامی دو هفتهای اخیر فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) امکانپذیر شد؛ عملیاتی که توانایی ایران برای استفاده از رادارها و سامانههای نظارت دریایی را کاهش داد. مقامات آمریکایی میگویند ایران اکنون دید محدودی نسبت به رفتوآمد کشتیها در مسیر جنوبی تنگه دارد. نظارت ایران به چند راداری که توانسته دوباره فعال کند و همچنین «دیدهبانهایی» در قایقهای تندروی کوچک ایران محدود شده است. به گفته مقامات آمریکایی، از آنجا که ایرانیها تا حد زیادی «کور» شدهاند، پهپادها و موشکهای کروز خود را بهطور کلی به سمت مناطقی شلیک میکنند که احتمال میدهند کشتیها در حال عبور باشند. برخی کشتیها در حملات ایران هدف قرار گرفتهاند، اما ارتش آمریکا بسیاری از این حملات را متوقف کرده است. یکی از مقامات آمریکایی گفت برای مثال، نیروهای آمریکایی اوایل این هفته هشت پهپاد ایرانی و دو موشک کروز را سرنگون کردند. وضعیت فعلی مقامات آمریکایی میگویند طی دو هفته گذشته، هر شب ۱۵ تا ۲۰ نفتکش از مسیر جنوبی وارد تنگه هرمز شده یا از آن خارج شدهاند و به این ترتیب جریان صادرات نفت ادامه یافته است. به گفته آنها، میانگین صادرات روزانه در حال افزایش بوده و اکنون به حدود ۱۰ میلیون بشکه در روز نزدیک شده است. آنها میگویند در برخی شبهای چند هفته گذشته، میزان نفت خارجشده از خلیج فارس به ۱۵ تا ۲۰ میلیون بشکه رسیده است. یکی از مقامات گفت در یکی از شبهای همین هفته، قرار بود بیش از ۲۰ کشتی از مسیر جنوبی وارد تنگه شوند یا از آن خارج شوند که در مجموع امکان انتقال حدود ۱۵ میلیون بشکه نفت وجود داشت. ترامپ چه میگوید؟ رئیسجمهور ترامپ روز چهارشنبه به آکسیوس گفت: «مقدار بسیار زیادی نفت در حال خروج از تنگه هرمز است.» او گفت آمریکا در حال حاضر با ایران مذاکره نمیکند. ترامپ گفت:«آنها وقت تلف میکنند. مذاکره با آنها اتلاف وقت است.» او همچنین گفت: «ایرانیها هنوز مقداری توان مبارزه دارند، اما در مجموع، چیزی جز پوستهای از آنچه بودند نیستند.»
باشگاه خبرنگاران جوان؛ زهرا نجفی - دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در حالی که همچنان با پیامدهای انسداد تنگه هرمز و افزایش بهای انرژی دست و پنجه نرم میکند، مدعی شد که در حال حاضر «مقادیر عظیمی نفت از طریق تنگه هرمز خارج میشود» و «این تنگه به اندازه گذشته مهم نخواهد بود».
او در بخش دیگری از صحبتهای خود با وبگاه آمریکایی آکسیوس، به گفتوگوها با ایران اشاره کرد و گفت که واشنگتن در حال حاضر با ایران مذاکره نمیکند.
ترامپ که اخیرا اعلام کرده قصد دیدار با کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی را دارد، در بخش دیگری از این مصاحبه به کره جنوبی اشاره کرد و گفت: «من از اینکه کره جنوبی درمورد تنگه هرمز کمکی نکرد، خوشحال نبودم و اکنون رابطه خوبی با رهبر کره شمالی دارم».
وبگاه آکسیوس در ادامه به نقل از منابع خود مدعی شد که ارتش آمریکا در هفتههای اخیر یک مسیر کشتیرانی تحت کنترل خود در بخش جنوبی تنگه هرمز ایجاد کرده تا انتقال روزانه میلیونها بشکه نفت از این آبراه ادامه پیدا کند.
با این حال، ادعاهایی از این دست در حالی بیان میشود که دادهای شرکتهای ردیابی کشتیرانی حکایت از مسئله دیگری دارد. آمارها نشان میدهد فقط ۶ کشتی روز سهشنبه از تنگه هرمز عبور کردهاند که پایینترین میزان در هفتههای اخیر بوده است.
منبع: آکسیوس / الجزیره
بین الملل
به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم، مرکز امور خارجی و امنیتی قدس در تحقیقی که امروز چهارشنبه روی خروجی سایت خود به زبان عبری منتشر کرد، نوشت: با وجود تمام تمجیدهای صورت گرفته از این توافق، اما نباید این مسئله را فراموش کنیم که این توافقنامه نقطه آغازین رویکردی است که از انحصار تکیه به ایالات متحده توسط کشورهای منطقه میکاهد و خواسته یا ناخواسته به این سمت و سو میرود. پایکوبی صهیونیستها برای توافق مکه ادامه دارد
در ادامه این تحقیق آمده است: پیمان دفاع مشترک مکه که هفتم آگوست میان عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان به امضا رسید، باید بهعنوان یک زنگ خطر برای ایالات متحده و اسرائیل تلقی شود. مفاد این پیمان ـ که هرگونه حمله مسلحانه به هر یک از این سه کشور را حمله به تمام آنها محسوب میکند ـ طبق گفته امضاکنندگان آن، کاملاً ماهیت دفاعی دارد. مقامات پاکستانی و ترکیهای تاکید میکنند که این معاهده علیه هیچ کشور مشخصی جهتگیری نشده است.
با این حال، ممکن است این موضوع کاملاً دقیق نباشد، و این تنها بخشی از مسئله است.
در حالی که برخی پیمان مکه را گامی میدانند که در آن کشورها سرانجام به جای اتکای انحصاری به ایالات متحده (مانند آنچه عربستان سعودی در حال حاضر انجام میدهد)، مسئولیت دفاع خود را بر عهده میگیرند، اما به نظر میرسد این ترتیب به احتمال زیاد به «پیامدهای ناخواسته» منجر خواهد شد.
به نظر میرسد ایالات متحده این واقعیت را نادیده میگیرد که آخرین چیزی که پس از جنگ جهانی دوم میخواست، داشتن ارتشهای قوی توسط اروپا و سایر مناطق بود.
همین مسئله در مورد ائتلافی مانند پیمان مکه نیز صدق میکند. در نگاه اول، ممکن است ائتلاف سعودی، پاکستانی و ترکیهای طوری به نظر برسد که به ایالات متحده در تقسیم بار امنیتی کمک میکند. اما در بلندمدت، این اتفاقنظر ممکن است به ایجاد بار امنیتی بسیار بزرگتری ختم شود.
در بخش دیگری از این تحقیق به صراحت درباره قدرتمندشدن سه کشور اسلامی ابراز نگرانی شده و تاکید میشود، اکنون، تحت پیمان مکه، سه کشور اصلی اسلامی ـ که دو کشور از آنها شرکای دیرینه ایالات متحده هستند و یکی از آنها عضو ناتو است ـ در حال ایجاد یک چارچوب امنیتی منطقهای مستقل از واشنگتن هستند.
برای دههها، عربستان سعودی به ایالات متحده بهعنوان ضامن اصلی امنیتی خود متکی بود. ترکیه همچنان عضو پیمان سازمان اتلانتیک شمالی (ناتو) است. پاکستان نیز روابط امنیتی طولانی و پیچیدهای با واشنگتن دارد. اکنون این سه کشور در حال ایجاد یک سازوکار دفاع دستهجمعی ویژه خود هستند.
به نظر میرسد برخی از شرکای سنتی ایالات متحده دیگر برای حفاظت از خود به این کشور اعتماد ندارند. عربستان سعودی به روشنی نشان میدهد که دیگر تمایلی ندارد برای امنیت خود بهطور کامل به ایالات متحده متکی باشد.
کشورهای عضو پیمان مکه لزوماً به دشمنان ایالات متحده تبدیل نمیشوند، اما ممکن است دست به اقداماتی بزنند که با منافع ایالات متحده و غرب در تعارض باشد.
و در پایان هم نتیجه گیری می کند: حتی اگر پیمان مکه هرگز به یک «ناتوی اسلامی» واقعی تبدیل نشود و تا حدی نمادین باقی بماند، به این معنی نیست که خطرناک نیست.
خطر واقعی در جهتگیری استراتژیکی نهفته است که این پیمان بازگو میکند ـ بهعنوان واکنشی به عقبنشینی مشهود (ضعف) نفوذ آمریکا، تقویت ترکیه، تضعیف چشمانداز صلح(سازش) در خاورمیانه، و اکنون ظهور یک بلوک منطقهای جدید که اعضای اصلی آن روزبهروز بیشتر به اسرائیل، قبرس، یونان و کل غرب نه بهعنوان شرکای محتمل، بلکه بهعنوان دشمن مینگرند.
انتهای پیام/
