ربات غول پیکر واقعی و وحشتناک فیلم های هالیوودی ساخته شد/ رباتی شدن خودروی اسپرت در حضور هزاران تماشاگر آلمانی+ فیلم

 برخی ماشین‌ها آن‌قدر بزرگ هستند که توصیف آن‌ها به‌عنوان «وسیله نقلیه» یا «تجهیزات» تقریبا ناکافی به نظر می‌رسد. آن‌ها می‌توانند صدها متر امتداد داشته باشند، هزاران تُن وزن داشته باشند یا در مقیاسی فعالیت کنند که معمولا با تاسیسات صنعتی کامل مرتبط است.

به نقل از آی‌ای، از یک بیل مکانیکی ۱۴ هزار و ۱۹۶ تُنی که در معادن روباز حرکت می‌کند گرفته تا یک شتاب‌دهنده عظیم ذرات، این‌ها هفت مورد از بزرگ‌ترین ماشین‌هایی هستند که تاکنون ساخته شده‌اند. در این فهرست به ‌جای رتبه‌بندی صرفا بر اساس یک معیار، مقیاس فیزیکی کلی، جرم و اهمیت مهندسی در نظر گرفته شده است. ۱. برخورددهنده بزرگ هادرونی در سرن

برخورددهنده بزرگ هادرونی (LHC) به ‌طور رسمی از سوی رکوردهای جهانی گینس به ‌عنوان بزرگ‌ترین ماشین ساخته ‌شده توسط بشر شناخته شده است و محیط آن حدود ۲۶.۶ کیلومتر است. این شتاب‌دهنده در زیر مرز فرانسه و سوئیس، در نزدیکی ژنو، ساخته شده و از ۱٬۲۳۲ آهنربای دوقطبی ابررسانا برای هدایت پرتوهای ذرات در مسیر حلقه عظیم خود استفاده می‌کند.

این شتاب‌دهنده در سال ۲۰۰۸ آغاز به کار کرد و از آن زمان تاکنون برای آزمایش‌هایی با هدف بررسی ساختار بنیادی ماده مورد استفاده قرار گرفته است؛ از جمله کشف بوزون هیگز. برخلاف سایر ماشین‌های این فهرست، عظمت آن به جابه‌جایی زمین یا بار مربوط نمی‌شود. هدف آن کنترل ذراتی است که با سرعتی نزدیک به سرعت نور حرکت می‌کنند. ۲. باگر ۲۹۳ در آلمان

باگر ۲۹۳ بی‌شک یکی از تماشایی‌ترین ماشین‌های روی زمین است. این بیل مکانیکی چرخ‌پره‌ای ۱۴ هزار و ۱۹۶ تُن وزن دارد، حدود ۲۲۰ متر طول و ۹۴.۵ متر ارتفاع دارد. گینس آن را هم به ‌عنوان سنگین‌ترین وسیله نقلیه زمینی و هم بزرگ‌ترین ماشین صنعتی متحرک جهان به رسمیت شناخته است.

چرخ بیل آن حدود ۲۱.۶ متر قطر دارد و ۱۸ سطل را حمل می‌کند که هرکدام قادرند هزاران لیتر مواد را در خود جای دهند. این ماشین می‌تواند روزانه حدود ۲۴۰ هزار مترمکعب خاک را جابه‌جا کند. حرکت آن فوق‌العاده آهسته است، اما ابعاد عظیم آن به دستگاه اجازه می‌دهد به ‌طور پیوسته لایه‌های رویی زمین را از معادن روباز خارج کند. ۳. پایونیرینگ اسپیریت یا کشتی ساخت‌وساز فراساحلی

پایونیرینگ اسپیریت با ۳۸۲ متر طول و ۱۲۴ متر عرض، کمتر شبیه یک کشتی معمولی و بیشتر شبیه یک سکوی صنعتی عظیم متحرک است. گینس آن را با ظرفیت ناخالص ۴۰۳ هزار و ۳۴۲ تُن، به ‌عنوان بزرگ‌ترین کشتی جهان از نظر ظرفیت ناخالص ثبت کرده است، در حالی که شرکت بهره‌بردار آن، آلسیز، آن را بزرگ‌ترین کشتی ساخت‌وساز جهان می‌نامد.

طراحی غیرمعمول دو بدنه‌ای این کشتی به آن اجازه می‌دهد از روی سکوهای فراساحلی عبور کند و سازه‌های عظیم را به ‌صورت یکپارچه جابه‌جا کند. سیستم بالابری آن، طبق مشخصات فعلی، قادر است سازه‌های فوقانی با وزن حداکثر ۴۸ هزار تُن را بلند کند. این کشتی همچنین برای نصب خطوط لوله فوق ‌سنگین طراحی شده است و به همین دلیل یکی از بزرگ‌ترین ماشین‌هایی محسوب می‌شود که تاکنون برای ساخت‌وساز فراساحلی ساخته شده‌اند. ۴. پل نقاله روباری F60 آلمان

F60  عملا یک پل متحرک به طول ۵۰۰ متر است که برای استخراج معادن سطحی ساخته شده است. این ماشین بین سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱ در آلمان ساخته شد و ۵۰۲ متر طول، ۲۰۴ متر عرض و تقریبا ۸۰ متر ارتفاع دارد. هدف از طراحی آن، برداشتن و انتقال لایه‌های باطله یا خاک و سنگ‌های رویی معدن روی ذخایر زغال‌سنگ قهوه‌ای بود و این دستگاه در کنار بیل‌های مکانیکی عظیم فعالیت می‌کرد.

F60  می‌توانست مناطق بسیار وسیع معدنی را پوشش دهد و هم ‌زمان مواد استخراج ‌شده را به ‌طور پیوسته منتقل کند. اگرچه عمر عملیاتی آن کوتاه بود و بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲ فعالیت کرد، این ماشین همچنان یکی از خارق‌العاده‌ترین نمونه‌های مهندسی صنعتی متحرک در جهان به شمار می‌رود. امروزه این سازه بازنشسته به‌ عنوان یک اثر صنعتی حفظ شده است. ۵. خودروی حمل موشک شماره ۲ ناسا در ایالات متحده

خودروی حمل موشک شماره ۲ ناسا (CT-2) ممکن است کُندترین ماشین این فهرست باشد، اما تعداد کمی از ماشین‌ها می‌توانند ترکیبی مشابه از جرم و هدف را ارائه کنند. گینس در سال ۲۰۲۳ آن را به ‌طور رسمی به ‌عنوان سنگین‌ترین وسیله نقلیه دارای موتور جهان به رسمیت شناخت؛ وزن آن حدود ۶.۶۵ میلیون پوند، معادل تقریبا سه هزار و ۲۰ تُن است.

ناسا مفهوم خودروی حمل‌ موشک را در دهه ۱۹۶۰ برای انتقال موشک‌های سترن ۵ از ساختمان مونتاژ وسایل نقلیه به سکوهای پرتاب ساخت. امروزه CT-2 از برنامه آرتمیس ناسا پشتیبانی می‌کند و می‌تواند باری تا وزن ۱۸ میلیون پوند را حمل کند. این وسیله به ‌جای جاده‌های معمولی، روی زنجیرهای عظیم و مسیرهای ویژه‌ای که برای حرکت آن ساخته شده‌اند، حرکت می‌کند. ۶. بیگ ماسکی ایالات متحده

بیگ ماسکی دیگر وجود ندارد، اما در هر فهرست از ماشین‌های غول‌پیکر تاریخ شایسته حضور است. این دستگاه حفاری زنجیره‌ای که در سال ۱۹۶۹ تکمیل شد، حدود ۱۳ هزار و ۲۰۰ تُن وزن داشت و بزرگ‌ترین بیل مکانیکی کششی بود که تاکنون ساخته شده است.

سطل آن می‌توانست تقریبا ۳۲۵ تُن خاک را در خود جای دهد، در حالی که کفشک‌های حرکتی هیدرولیکی به دستگاه اجازه می‌دادند در اطراف معدن جابه‌جا شود. بیگ ماسکی می‌توانست حدود ۱۷ هزار و ۵۰۰ تن خاک را در هر ساعت جابه‌جا کند. این ماشین تا سال ۱۹۹۱ فعالیت کرد و سرانجام در سال ۱۹۹۹ برچیده شد. ابعاد عظیم آن نشان می‌دهد که چگونه نیازهای معادن سطحی در قرن بیستم، مهندسی ماشین‌آلات سنگین را به ‌شدت تحت تاثیر قرار داد. ۷. کاترپیلار 6090 FS  بیل مکانیکی معدن

کاترپیلار 6090 FS رویکرد متفاوتی را برای رسیدن به ابعاد بسیار بزرگ نشان می‌دهد؛ این ماشین قدرت حفاری عظیمی را در یک بیل مکانیکی معدنی نسبتا جمع‌وجور متمرکز کرده است. وزن عملیاتی این دستگاه حدود هزار تُن است، چهار هزار و ۵۰۰ اسب‌بخار قدرت تولید می‌کند و ظرفیت بار سطل آن می‌تواند به ۱۰۳ تن برسد. ظرفیت سطل نیز بسته به پیکربندی می‌تواند به ۵۵ مترمکعب برسد.

این ماشین برخلاف بیل مکانیکی چرخ‌پره‌ای که به ‌طور مداوم در معدن حفاری می‌کند، کامیون‌های غول‌پیکر حمل مواد را در هر نوبت با یک سطل بارگیری می‌کند. این دستگاه نشان می‌دهد که تجهیزات مدرن معدنی چگونه به سمت ظرفیت بار بسیار بالا، قدرت هیدرولیکی و بهره‌وری زیاد تکامل یافته‌اند.

این ماشین‌ها نشان می‌دهند که «بزرگ بودن» می‌تواند معانی بسیار متفاوتی داشته باشد. برخورد دهنده بزرگ هادرونی به این دلیل عظیم است که برای حرکت ذرات به مسیری ۲۶.۶ کیلومتری نیاز دارد؛ باگر ۲۹۳ به این دلیل عظیم است که جابه‌جایی کوه‌ها به ماشین‌آلات خارق‌العاده‌ای نیاز دارد؛ و خودروی حمل موشک ناسا به این دلیل عظیم است که باید برخی از بزرگ‌ترین فضاپیماهای بشر را حمل کند.

به گزارش شهرآرانیوز؛ بر اساس داده‌های شرکت آمریکایی زیرساخت اینترنت «کلادفلر» (Cloudflare)، ترافیک غیرانسانی در ژوئن ۲۰۲۶، ۵۷ درصد از فعالیت در شبکه این شرکت را به خود اختصاص داده در حالی که سهم ترافیک تولید شده انسان‌ها، ۴۳ درصد بوده است.

متیو پرینس، مدیرعامل «کلادفلر»، در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد این نقطه تلاقی، بسیار سریع‌تر از پیش‌بینی وی رخ داده است. وی پیش‌تر پیش‌بینی کرده بود که ترافیک غیرانسانی تا پایان ۲۰۲۷ از ترافیک انسانی پیشی بگیرد.

گزارش درآمد سه‌ماهه دوم ۲۰۲۶ «کلادفلر»، این روند را تایید کرد و نشان داد بیش از ۵۰ درصد از ترافیک شبکه جهانی «کلادفلر» از سوی ماشین‌ها و نه انسان‌ها ایجاد شده است.

داده‌های مربوط به خزنده‌های وب این شرکت همچنین نشان می‌دهد، ۵۲ درصد از درخواست‌های خزنده‌ها در ژوئن ۲۰۲۶ برای آموزش هوش مصنوعی بوده است در حالی که این رقم در بهار ۲۰۲۵ حدود ۲۲ درصد بود. در مقابل، سهم خزش فقط با هدف جست‌و‌جو، از مجموع فعالیت خزنده‌ها در حال کاهش است.

خزش وب، فرآیندی خودکار است که طی آن نرم‌افزار‌هایی موسوم به خزنده یا ربات، محتوای وب‌سایت‌ها را بررسی و نمایه‌سازی می‌کنند. موتور‌های جست‌و‌جو و شرکت‌های هوش مصنوعی از خزنده‌ها برای جمع‌آوری داده استفاده می‌کنند و شرکت‌های هوش مصنوعی نیز به‌طور فزاینده‌ای از این روش برای گردآوری مطالب مورد نیاز آموزش مدل‌های زبانی بهره می‌گیرند.

در ادامه حتما بخوانید حالت جدید هوش مصنوعی ChatGPT برای استفاده نوجوانان معرفی شد

عامل‌های هوش مصنوعی اکنون می‌توانند با سرعت و مقیاسی بسیار فراتر از کاربران انسانی در وب‌سایت‌ها جست‌و‌جو، اطلاعات را پردازش کنند و در فضای آنلاین تعامل داشته باشند.

آمار «کلادفلر» تصویر کاملی از فعالیت جهانی اینترنت ارائه نمی‌کند، زیرا بازدید از وب‌سایت‌ها تنها یکی از معیار‌های سنجش ترافیک اینترنت است. شرکت‌های دیگر نیز ارقام متفاوتی ارائه کرده‌اند به‌عنوان مثال، شرکت بازاریابی دیجیتال «برایت‌اج» (BrightEdge) سهم ترافیک مرتبط با هوش مصنوعی را ۱۵ درصد برآورد کرده است.

ناشران، تغییر گسترده‌تر در الگوی ترافیک اینترنت را «گوگل زیرو» نامیده‌اند؛ اصطلاحی برای توصیف کاهش ترافیک ارجاعی به وب‌سایت‌ها، زیرا سامانه‌های هوش مصنوعی به‌جای هدایت کاربران به وب‌سایت‌های منبع، به‌طور مستقیم به پرسش‌های آنها پاسخ می‌دهند.

وب‌سایت ترکیه تودی گزارش کرد، در همین حال، گزارش «وضعیت ترافیک هوش مصنوعی و معیار تهدید‌های سایبری در ۲۰۲۶» شرکت امنیت سایبری «هیومن سکیوریتی» (HUMAN Security) نشان داد ترافیک خودکار هشت برابر سریع‌تر از ترافیک انسانی در حال رشد و ترافیک مبتنی بر هوش مصنوعی نیز بین ژانویه و دسامبر ۲۰۲۵، ۱۸۷ درصد افزایش داشته است.

منبع: ایسنا

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ ربات انسان‌نمای EngineAI T800 با ارتفاع ۱۷۳ سانتیمتر برای کاربردهای تحقیقاتی و توسعه‌ی رباتیک طراحی شده است. این پلتفرم با وزن ۷۵ تا ۸۵ کیلوگرم در نسخه‌ی پایه، از ۲۵ تا ۲۹ درجه آزادی در مفاصل دارد. ساختار حرکتی این ربات با استفاده از کابل‌کشی داخلی و سیستم خنک‌کننده‌ی فعال در مفاصل پا، امکان فعالیت‌های طولانی‌مدت را فراهم می‌کند.

پردازش داده‌ها در این دستگاه بر پایه‌ی ماژول‌های Intel یا NVIDIA Jetson Orin NX با ۱۶ گیگابایت رم انجام می‌شود. دوربین عمق اینتل به ربات کمک می‌کند تا با سرعت ۳ متر بر ثانیه محیط را درک کند. EngineAI T800 علاوه بر وظایف عمومی، در مسابقات مبارزه‌ی ربات‌ها نیز حضور یافته است.