به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو ؛ در عرصه پرشتاب جنگهای نوین، جمهوری اسلامی ایران بار دیگر با رونمایی از نسخه ارتقاءیافته پهپاد انتحاری حدید ۱۱۰برگ تازهای در صنعت دفاعی خود ورق زد.
این پهپاد که نخستین بار در بهمنماه سال گذشته و در جریان رزمایش سهند ۲۰۲۵ با حضور ۱۰ کشور عضو سازمان همکاری شانگهای رونمایی شده بود، اکنون در میانه نبرد با آمریکا، در نسخهای سریعتر، کم ارتفاعتر و رادارگریزتر به میدان آمده است تا پیامی قاطع برای کاخ سفید و سامانههای پدافندی آن ارسال کند.
از نخستین گزارشهای یورونیوز در دسامبر ۲۰۲۵ که مشخصات پایه این پهپاد را تشریح میکرد، تا گزارش روزنامه تلگراف در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۶ که از ارتقاء چشمگیر و بهکارگیری عملیاتی آن در حملات علیه پایگاهها و ناوهای جنگی آمریکا خبر میدهد، تماماً نشان از قدرت این پهپاد ساخت ایران است که توجه رسانه های جهانی را به خود جلب کرده است.
از شاهد تا حدید؛ جهشی در فناوری پهپادی
برای داشتن نگاهی دقیق به حدید ۱۱۰، باید آن را در کنار نسل پیشین پهپادهای انتحاری ایران قرار داد. خانواده پهپادهای پیشین ایرانی که با موتورهای پیستونی و ملخدار، با سرعتی در حدود ۱۸۵ کیلومتر بر ساعت به پرواز درمیآمدند، توانایی پیمایش مسافتهای دوربرد تا ۲۰۰۰ کیلومتر را داشتند. اما حدید ۱۱۰ فلسفهای کاملاً متفاوت را دنبال میکند: کیفیت، سرعت و غافلگیری به جای کمیت و ماندگاری.
مهمترین تفاوت این پهپاد، بهکارگیری موتور توربوجت است. در حالی که بیشتر پهپادهای تهاجمی ایران ملخی هستند، حدید با بهرهگیری از این پیشرانه جت، به حداکثر سرعتی در حدود ۵۱۷ کیلومتر بر ساعت (بیش از ۳۰۰ مایل بر ساعت) دست یافته است. این رقم، آن را به سریعترین پهپاد شناختهشده ایران تبدیل کرده است.
این جهش سرعت، کل معادله دفاع هوایی دشمن را دگرگون میکند. سامانههای پدافندی برای مقابله با یک تهدید، نیازمند طی کردن زنجیرهای از عملیات هستند: شناسایی، رهگیری، و شلیک موشک یا توپ در بازه زمانی مشخص. هرچه هدف سریعتر باشد، این پنجره زمانی برای مدافع تنگتر میشود. حدید ۱۱۰ دقیقاً برای به حداقل رساندن این پنجره طراحی شده است تا پیش از آنکه توپها و موشکهای مدافع هدف فرصت واکنش پیدا کنند، به هدف برخورد کند.
آناتومی …
