به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو؛ در علم سیاست و روابط بینالملل، همواره میان «آرمانگرایی واقعبینانه» و «انفعال ساختاری» مرزی روشن و دقیق وجود داشته است. در ادوار مختلف، جریانهایی کوشیدهاند تا با ایجاد دوگانههای جعلی نظیر «نان و غیرت»، «چرخ اقتصاد و چرخ سانتریفیوژ» یا «معیشت و مقاومت»، اراده عمومی را در برابر دشمنان دچار تزلزل کنند. این خط سازش که سالها در ادبیات طیف غربگرا و اصلاحطلب تئوریزه میشد، دستکم با لعابی از مفاهیم انتزاعی نظیر دیپلماسی، توسعه یا تعامل بینالمللی پوشانده میشد؛ اما سخنان اخیر مشاور سیاسی رئیس مجلس نشان داد که در حوزه انفعال و عقبنشینی محاسباتی، حتی روی مدعیان پیشین نیز سفید شده است.
رسولی، مشاور سیاسی رئیس مجلس در اظهاراتی عجیب گفته است: «ما تا آخرین روز خونخواه رهبرمان هستیم، امّا پوشکی که من برای فرزندم قبل از جنگ میخریدم ۳۶۰ هزار تومان بود. امروز همان پوشک ۸۶۵ هزار تومان است! باید آرمان و شعار را با واقعیات جامعه تطابق بدهیم.» بهای پوشک بچه و انتقام نائب امام زمان در یک کفه؟!
قرار دادن بهای پوشک بچه در یک کفه و خونخواهی ولی فقیه شهید و نائب امام زمان در کفه دیگر، نه فقط یک لغزش کلامی، بلکه نماد آشکار ابتذال در تحلیل راهبردی است. با این منطق، دیگر نیازی به تئوریپردازیهای پیچیده برای توجیه انفعال نیست؛ کافی است مقدسترین خطوط قرمز یک ملت، خون رهبر شهید و بنیانهای بقا و بازدارندگی کشور در ترازوی نرخ کالاهای بهداشتی و مصرفی سنجیده شود! تقلیل دادن شرف، امنیت و تمامیت یک کشور به این مقایسه شرمآور، پیش از هر چیز خروج از چارچوب عقلانیت انقلابی و حرکت بر ریل فرسودگی سیاسی است. خطای ادراکی در نسبت امنیت و اقتصاد
پرسش بنیادین از کسی که ادعای تطبیق «آرمان» با «واقعیات» را دارند این است: کدام واقعیت؟ آیا واقعیت جهان امروز این نیست که امنیت، زیرساخت تمامیتبخش هرگونه فعالیت اقتصادی است؟ هیچ کشوری در تاریخ با تسلیم، وادادگی و نشان دادن ضعف در برابر دشمن مهاجم و گذشتن از خون رهبرش نتوانسته تورم را مهار کند یا چرخ اقتصادش را به گردش درآورد. برعکس، هر کلمهای که بوی سازش و عقبنشینی بدهد، ضریب ناامنی را بالا میبرد و ناامنی، تیر خلاص به اقتصاد و معیشت مردم است.
نمیتوان با ادعای دلسوزی برای سبد خرید خانوار، …
