به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو؛ ماده مشترک نخست کنوانسیونهای ژنو صرفاً دولتها را به رعایت این اسناد ملزم نمیکند، بلکه آنان را مکلف میسازد «رعایت مفاد کنوانسیونها را تضمین کنند». سکوت در برابر تهدید آشکار علیه اهداف غیرنظامی، صرفاً انفعال سیاسی نیست بلکه تضعیف یکی از بنیادیترین دستاوردهای تمدنی و حقوقی بینالمللی متعاقب دومین جنگ بزرگ تحمیلشده از سوی اروپا بر جهان است.
جمهوری اسلامی ایران ضمن محکوم کردن نقضهای فاحش حقوق بشردوستانه بینالمللی، یادآور میشود که مطابق ماده ۱۴۶ کنوانسیون چهارم ژنو، تکلیف دولتهای عضو در قبال این جنایات صرفاً سیاسی یا اخلاقی نیست، بلکه تعهدی قانونی، الزامآور و عام برای شناسایی و تعقیب کیفری اشخاص مظنون به ارتکاب یا صدور دستور ارتکاب نقضهای فاحش، صرفنظر از تابعیت آنان، وجود دارد. این تعهد به دولتهای درگیر در مخاصمه محدود نبوده و متوجه کلیه دولتهای عضو کنوانسیون است.
