به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو، نیروگاههای خورشیدی پشتبامی بهعنوان یکی از مصادیق کارآمد تولید پراکنده، بدون نیاز به تملک زمین، تغییر کاربری یا هزینههای گزاف زیرساختی، میتوانند نقش بسزایی در تأمین برق پایدار ایفا کنند. ایران با برخورداری از متوسط تابش خورشیدی بیش از ۵.۵ کیلوواتساعت بر مترمربع در روز و بیش از ۳۰۰ روز آفتابی در سال، جزو کشورهای مستعد جهان برای بهرهگیری از این فناوری محسوب میشود. با این حال و با وجود بهرهمندی هزاران خانواده و واحد صنعتی از این ظرفیت، پشتبام میلیونها واحد مسکونی، اداری و تجاری در سطح کشور همچنان بدون استفاده رها شده است.
تأمین برق در نقطه مصرف؛ مزیتی که با پشتبامهای خالی گره خورده است
سامانههای خورشیدی پشتبامی، برق تولیدی خود را مستقیماً به شبکه توزیع محلی تزریق میکنند. این ویژگی باعث حذف تلفات انتقال در مسافتهای طولانی و کاهش فشار بر شبکه سراسری، بهویژه در ساعات اوج مصرف تابستان میشود. این نیروگاهها بدون نیاز به زمین جداگانه، با استفاده از فضای موجود روی سقف ساختمانها، میتوانند برق پاک و پایدار تولید کنند و هزینههای زیرساختی را کاهش دهد. با این حال، با وجود ظرفیت بالای این سامانهها برای تأمین برق در محل مصرف، پشتبام میلیونها ساختمان همچنان خالی مانده است؛ گویی این مزیت آشکار، هنوز به یک مطالبه عمومی تبدیل نشده است.
۷۸ درصد برق گازی؛ شبکهای در سایه یک سوخت
با وجود این مزیتها، سهم نیروگاههای خورشیدی در سبد برق کشور، در مقایسه با نیروگاههای حرارتی که با سوزاندن سوختهای فسیلی برق تولید میکنند، بسیار ناچیز است. بیش از سهچهارم برق کشور، توسط نیروگاههای حرارتی گازی، بخاری و سیکلترکیبی تأمین میشود که وابستگی شدیدی به سوخت گاز دارند. بر اساس آمار صنعت برق تا تیرماه ۱۴۰۵، نیروگاههای حرارتی با سهمی بالغ بر ۷۸ درصد از کل ظرفیت نصبشده، بزرگترین منبع تولید برق کشور هستند.
ناترازی گاز در فصول سرد سال، یکی از چالشهای جدی صنعت برق است. در زمستان، مصرف گاز در بخش خانگی به اوج میرسد و نیروگاهها با کمبود سوخت مواجه میشوند. این مسئله، سالهاست که به یک بحران تکراری تبدیل شده و هر سال، صنعت برق را با محدودیت تولید مواجه میکند. فراتر از ناترازی گاز، وابستگی شدید شبکه برق به …
