به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، روبرتو پیاتزا درباره تفاوت نگاهش به ایران پس از دو سال حضور در کشورمان گفت: «وقتی وارد یک سیستم میشویم، به مرور متوجه میشویم آن سیستم چگونه کار میکند. بازیکنان هم در واقع محصول همان سیستم هستند. من الان ایران را بهتر میشناسم، اما از نظر والیبال هنوز به اندازه کافی شناخت ندارم و احساس میکنم پازلی که در ذهنم شکل گرفته، همچنان در حال کامل شدن است.»
او یادگیری را بخش جداییناپذیر زندگی حرفهای خود دانست و افزود: «برای هر بازیکن یک دوره قبل و یک دوره بعد از حضور یک مربی وجود دارد. من حتی وقتی مربیگری را کنار بگذارم، باز هم به عنوان یک علاقهمند به والیبال به یادگیری ادامه میدهم. دوست دارم اطلاعات بیشتری به بازیکنان بدهم؛ مثل یک GPS که اطلاعات زیادی دارد و میتواند مسیر درست را پیدا کند.»
پیاتزا تأکید کرد هرچه اطلاعات و آموزش بیشتری در اختیار بازیکنان قرار گیرد، امکان تصمیمگیری درست آنها در زمین بیشتر خواهد شد. تهران را ندیدم، اما کباب ایرانی را دوست دارم! …
