به گزارش خبرنگار گروه استانهای خبرگزاری دانشجو، گلستان با بحران آب، فرونشست زمین، راههای روستایی فرسوده، سیلاب، بیکاری، ضعف سرمایهگذاری، خامفروشی، عقبماندگی صنعتی و چالشهای محیطزیستی دستوپنجه نرم میکند؛ با این حال سفر سهروزه معاون توسعه روستایی و مناطق محروم رئیسجمهور بیش از آنکه به تصمیمهای روشن برای این بحرانهای مزمن منتهی شود، در افتتاح پروژهها، آغاز عملیات اجرایی طرحهای قدیمی و البته حاشیههایی گذشت که بخشی از افکار عمومی را نسبت به اولویتهای این سفر دچار پرسش کرد.
عبدالکریم حسینزاده در این سفر چندین طرح زیرساختی، انرژی، درمانی و گردشگری را افتتاح یا کلنگزنی کرد، از سد چایلی در شرق گلستان بازدید کرد، عملیات اجرایی طرح گردشگری آشوراده را آغاز کرد و در شورای برنامهریزی استان پای درد دل مدیران و نمایندگان نشست.
او همچنین بر ضرورت عبور از نسخههای تکراری محرومیتزدایی تأکید کرد. با این حال، پرسش اصلی همچنان باقی است: سهم بحرانهای اصلی گلستان از این سفر چه بود و کدام مطالبه پس از خروج معاون رئیسجمهور از استان، صاحب اعتبار، زمانبندی و مسئول مشخص شد؟فهرست افتتاحها و بازدیدهای این سفر کم نبود. افتتاح ICU بیمارستان مراوهتپه، بهرهبرداری از طرحهای نیروگاهی و گازی، افتتاح سد آقدکش و آغاز عملیات اجرایی طرح گردشگری آشوراده، بخشی از برنامههایی بود که در جریان سفر انجام شد.
مسئولان استانی نیز تلاش کردند تصویری از تحرک عمرانی و توسعهای دولت در گلستان ارائه کنند، اما واقعیت این است که مشکل استان کمبود پروژه روی کاغذ نیست. بخش قابل توجهی از مشکلات به طرحهایی بازمیگردد که سالها در صف اعتبار، مجوز، اجرا یا بهرهبرداری ماندهاند. به همین دلیل، برای استانی با این حجم از مطالبات، ارزش یک سفر دولتی نه در تعداد افتتاحیهها، بلکه در تصمیمهایی سنجیده میشود که پس از پایان سفر روی زمین باقی میماند.
حسینزاده در شورای برنامهریزی استان تأکید کرد که «محرومیت نباید صرفا به یک عدد روی کاغذ تقلیل یابد» و تعلل و بروکراسیهای غیرضروری در مسیر محرومیتزدایی را خیانت در حق مردم دانست. این سخن اگر قرار باشد فراتر از یک موضعگیری در جلسه باقی بماند، باید در خروجی همین سفر دیده شود؛ جایی که مردم انتظار دارند مشکل مشخص، اعتبار مشخص و مسئول …
