به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه اطلاعات، صدای انفجارها شاید روزی خاموش شود، اما ترس از دست دادن عزیزان، ناامنی، اختلال خواب و اضطراب آینده میتواند مدتها در ذهن کودکان و نوجوانان باقی بماند
شاید روزی صدای انفجار خاموش شود، آسمان دوباره آرام بگیرد و شهر به زندگی برگردد اما جنگ همیشه با آخرین انفجار تمام نمیشود. بعضی زخمهایش زیر آوار نمیمانند، در روان کودکی جا خوش میکنند که دیگر از صدای بلند میترسد، شبها با نگرانی چشم میبندد و نگران است فردا پدر و مادرش را کنار خود نبیند. جنگ فقط دیوار خانهها و زیرساخت شهرها را نشانه نمیرود؛ گاهی عمیقترین اصابتش به احساس امنیت کودکان و نوجوانانی است که باید در همین سالها رؤیا بسازند، به آینده فکر کنند و جهان را جایی امن برای بزرگ شدن ببینند.
نگرانی از آغاز دوباره جنگ
در شرایطی که خانوادههای ایرانی همچنان با نگرانی از آغاز دوباره درگیریها، اخبار ناگوار، نااطمینانی نسبت به آینده و فشارهای اقتصادی زندگی میکنند، یک پرسش جدی مطرح است: ادامه این وضعیت با روان نسلی که هنوز در حال رشد و شکل دادن به تصویر خود از جهان است، چه میکند؟ …
