به گزارش سلامت نیوز به نقل از اطلاعات، طرح پزشک خانواده و نظام ارجاع یکی از مهمترین برنامههای اصلاح ساختار نظام سلامت کشور محسوب می شود که حدود ۲۵ سال قبل با هدف افزایش عدالت در دسترسی به خدمات درمانی و کاهش هزینههای سلامت طراحی و اجرای آن آغاز شد اما منابع مالی اندک ، محدودیت امکانات شبکه بهداشت و درمان و همچنین نبود زیرساخت کامل پرونده الکترونیک سلامت، مانع تداوم اجرای صحیح و کامل آن شد اما اکنون با ورود جدی دستگاه های ذیربط، عزم جدید برای رونق یافتن این طرح در سراسر کشور آغاز شده است.
ایده ایجاد پزشک خانواده و نظام ارجاع در کشور به سالهای ابتدایی دهه ۱۳۸۰بازمیگردد. اجرای آزمایشی این برنامه در برخی مناطق آغاز شد و پس از آن در قوانین توسعهای کشور، از جمله برنامه چهارم، پنجم و ششم توسعه، بر اجرای این طرح تأکید شد.
طبق بند دوم ماده ۱۸قانون برنامه ششم توسعه، قرار بود سطحبندی خدمات تشخیصی و درمانی بر اساس نظام ارجاع مبتنی بر پزشک خانواده در دهه ۹۰به طور کامل انجام شود و دسترسی بیماران به خدمات تخصصی نیز بر اساس راهنماهای بالینی و مسیر مشخص درمانی صورت گیرد اما با وجود گذشت سالها از تصویب قوانین مرتبط،اجرای کامل نظام ارجاع همچنان با تأخیرهایی مواجه بوده است.
نبود زیرساخت کامل پرونده الکترونیک سلامت یکی از مهمترین موانع اجرای این برنامه است؛ چرا که پزشک خانواده برای تصمیمگیری صحیح باید به اطلاعات دقیق سوابق پزشکی، داروها، بیماریهای زمینهای و خدمات دریافتشده بیمار دسترسی داشته باشد.
نظام ارجاع مبتنی بر پزشک خانواده با هدف ساماندهی مسیر دریافت خدمات درمانی، مزایای متعددی برای بیماران و نظام سلامت به همراه دارد. این برنامه با هدایت بیماران از سطح اول خدمات به مراکز تخصصی، از مراجعات غیرضروری و هزینههای اضافی جلوگیری میکند. کاهش ازدحام در مراکز تخصصی، تشخیص زودهنگام بیماریها، پیگیری مستمر وضعیت سلامت افراد و افزایش عدالت در دسترسی به خدمات درمانی از دیگر مزایای اجرای این طرح در استان هاست و در مجموع اجرای کامل نظام ارجاع میتواند موجب استفاده بهینه از منابع، کاهش پرداخت از جیب مردم و افزایش کیفیت خدمات سلامت شود،به ویژه در استان های محروم کشورمان که ساکنان آن مجبورند برای دریافت کوچکترین خدمات …
